VII SA/Wa 1408/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skargi D. C. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia D. C. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...]. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie umocnienia nabrzeża jeziora [...] (działka nr ewid. [...]) grodzicami winylowymi na wprost działki nr ewid. [...] w obrębie wsi [...] gm. [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt: VII SA/Wa 791/13, którym uchylono wcześniejsze postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] lutego znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r.2013 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania nie służy zażalenie. Organ podkreślił, że błędne pouczenie strony o możliwości wniesienia zażalenia, nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, nie może bowiem dać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż przed zmianą Kodeksu postępowania administracyjnego, wprowadzoną ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18). która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r.. przepis art. 101 § 3 kpa miał następującą treść: "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". Takie brzmienie przepisu uzasadniało interpretację, że zażalenie przysługuje na wszystkie rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania. Obecnie brak jest podstaw do podobnej interpretacji treści art. 101 § 3 kpa. Istotą nowelizacji art. 101 § 3 kpa było bowiem pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienie tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienie o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego założenia poszukiwać przede wszystkim należy w zasadzie szybkości postępowania (art. 12 kpa) wymagającej od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wskazana nowelizacja miała zatem na celu ograniczenie dopuszczalności wnoszenia zażalenia na rozstrzygnięcia, które nie hamują biegu postępowania administracyjnego. W świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego i prawnego, jak również zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 30.12.2013 r., sygn. akt: VII SA/Wa 791/13. zażalenie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r.2013 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za niedopuszczalne. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. złożył D. C. B Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: 1) nieważność wobec wydania go z naruszeniem przepisów o właściwości wskazując, że przedmiotowe postępowanie jest prowadzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który jest organem niewłaściwym w sprawie. 2) rażące naruszenie prawa, art. 138 § 1 pkt. 2 kpa, poprzez ograniczenie rozpoznania ponownego sprawy do wydania rozstrzygnięcia o niedopuszczalności zażalenia i nierozpoznanie zarzutu nieważności postanowienia organu I instancji, podczas gdy organ II instancji jest zobowiązany przy ponownym rozpoznawaniu sprawy rozpatrzyć merytorycznie zarzut nieważności a w okoliczności jego potwierdzenia organ II instancji jest zobowiązany do uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania organu I Instancji; 3) rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 19 kpa, dotyczącego przestrzegania z urzędu przez organ II instancji właściwości rzeczowej i miejscowej, a mianowicie wydanie rozstrzygnięcia odwoławczego z pominięciem obowiązkowego rozpoznania kwestii właściwości i przestrzegania właściwości organów administracyjnych w sprawie administracyjnej; 4) rażące naruszenie przepisów postępowania poprzez wydanie postanowienia z naruszeniem art. 124 kpa bez wskazania właściwej podstawy prawnej, ograniczenia uzasadnienia faktycznego i prawnego do kwestii dopuszczalności zażalenia, pozostawienie bez rozpoznania kwestii niewłaściwości organu I i II instancji w sprawie, pozostawienie bez rozpoznania zarzutu nieważności postępowania, co oznacza, iż postanowienie z dnia [...] maja 2014 r nie zawiera podstawy prawnej rozstrzygnięcia i uzasadnienia prawnego oraz faktycznego. Tym samym skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Na wstępie należy podkreślić, iż w sprawie zażalenia skarżącego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie umocnienia nabrzeża jeziora [...] (działka nr ewid. [...]) grodzicami winylowymi na wprost działki nr ewid. [...] w obrębie wsi [...] gm. [...] wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt: VII SA/Wa 791/13 zawarł ocenę prawną wiążącą w sprawie sąd oraz organ zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ). Wskazanym wyrokiem Sąd uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013r znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że " obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Taka zaś sytuacja obligowała organ do wydania w oparciu o art. 134 kpa w zw z art. 144 kpa postanowienia o niedopuszczalności zażalenia". Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował się do wiążącej oceny prawnej i wydał w oparciu o art. 134 kpa w zw z art. 144 kpa kontrolowane przez Sąd postanowienie o niedopuszczalności zażalenia. Z uwagi na formalnoprawny charakter postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia zarzuty podnoszone w skardze pozostają bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. Zarówno rozstrzygnięcie jak i uzasadnienie sporządzone przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zgodne jest z wiążącą oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku i odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie sądu zaskarżone postanowienie organu odwoławczego nie narusza przepisów prawa. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.