II OZ 935/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3203/13 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi K. w Z. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3203/13 oddalił skargę K. w Z. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia własności nieruchomości. Następnie postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną strony skarżącej od powyższego wyroku w związku z nieuiszczeniem wpisu od przedmiotowej skargi kasacyjnej. W dniu 23 marca 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek K. w Z. z dnia 16 marca 2015 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Jednocześnie, pismem z tej samej daty, strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 24 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt II OZ 479/15, oddalił przedmiotowe zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że strona skarżąca wniosła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia w terminie stosownego wpisu. Zdaniem Sądu wniosek o przywrócenie terminu jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności wzajemnie się wykluczają, możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu powstaje dopiero wówczas, gdy sąd drugiej instancji oddali – jako bezzasadne - zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji stwierdzające, że w terminie przewidzianym dla dokonania danej czynności strona czynności tej nie dokonała. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest tym, aby termin do podjęcia czynności upłynął. W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu złożenia wniosku nie rozpoczął biegu. Wniosek o przywrócenie terminu jest więc przedwczesny i podlega odrzuceniu. Zażaleniem K. w Z. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, iż wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej był przedwczesny w sytuacji, gdy wniosek ten został złożony jednocześnie z zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w ciągu 7 dni od daty otrzymania przez pełnomocnika skarżącego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie przez Sąd I instancji wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za prawidłowe uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji o kolizji środków prawnych wymienionych w art. 86 p.p.s.a. (wniosek o przywrócenie terminu) oraz art. 194 p.p.s.a. (zażalenie). Słusznie podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, że czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia, wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło. Jeżeli zatem strona kwestionuje uchybienie terminu, to nie może skutecznie złożyć wniosku o przywrócenie terminu, a wniosek taki, jako niedopuszczalny z mocy ustawy podlega odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. Należy podzielić także wyrażone w zaskarżonym postanowieniu stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy strona złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.