VII SA/Wa 2466/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013r. sprawy ze skargi B.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r., Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. -ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania A. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...], znak: [...] stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...] – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego – [...] postanowieniem z dnia [...]czerwca 2007r., nr [...] wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne przeprowadzone w oparciu o art. 37 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r., nr [...] uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. oraz udzielił B. S. i A.S. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2007r., nr [...] utrzymał w mocy w/w decyzję organu powiatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 255/08 uchylił ww. decyzję z dnia [...] grudnia 2007r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] udzielającą pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Ponownie rozpatrując sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] października 2009r., nr [...] nałożył na B. S. oraz A. S. obowiązek dostarczenia oceny technicznej robót budowlanych wykonanych po 1994r. przy rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...] wraz z wykazem robót koniecznych do zakończenia budowy. W związku z wywiązaniem się zobowiązanych z nałożonego obowiązku, organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...]grudnia 2010r., nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego rozbudowanego na w/w działce, a [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2011r., Nr [...] ją uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Rozpatrując sprawę po raz kolejny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] stwierdził wydanie z naruszeniem prawa decyzji z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ powiatowy wskazał, że Sąd w wyroku z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 255/08 podzielił ustalenia okoliczności stanu faktycznego sprawy w przedmiocie charakteru i zakresu wykonanych robót oraz ich umiejscowienia w przedziale czasowym lat 1976 – 2002 oraz wyraził pogląd sprowadzający się do stwierdzenia, że "w sprawie budynku mieszkalnego, rozbudowanego przed i po 1995r. na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], nie istnieje potrzeba prowadzenia odrębnego postępowania w oparciu o przepis art. 37 i art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane. To z kolei czyniłoby decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. o umorzeniu konkretnego postępowania w sprawie budynku mieszkalnego zasadną, jednakże z zupełnie innych powodów niż wskazanych w jej uzasadnieniu". Powołując się na art. 146 i 149 k.p.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że na skutek upływu okresu przedawnienia w rozpoznawanej sprawie, który wynosił 5 lat od daty doręczenia decyzji stronie biorącej czynny udział w postępowaniu (tj. od [...] grudnia 2006r.), utracił uprawnienie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Na skutek wniesionego przez A. S. odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] została wydana z naruszeniem prawa, niemniej jednak nie istnieje możliwość jej uchylenia z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 146 § 1 k.p.a. (tj. terminu 5 lat od dnia doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2006r.). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. S. Skarżący zarzucił organom obu instancji nie przeprowadzenie wnikliwego postępowania administracyjnego z zachowaniem jego zasad wyrażonych w art. 7, 8, 9, 10, 11, 12 i 77 k.p.a. Podniósł, że postępowanie w sprawie toczy się od 15 lat z powodu uchybień proceduralnych organów takich jak: brak opinii kominiarskiej w aktach, nie doręczenie decyzji wszystkim stronom i zastosowanie nieodpowiednich przepisów prawa. Ponadto skarżący wskazał, że remont i nadbudowę przerwał w 2004 r. i od tego czasu, z uwagi na nie zakończenie wszystkich prac, budynek ulega systematycznemu niszczeniu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela argumentację organu zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przedmiotowe postępowanie toczyło się w trybie wznowieniowym i dotyczyło postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 2006r., umarzającą postępowanie administracyjne przeprowadzone w oparciu o przepisy art. 37 i 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Podstawą wznowienia postępowania była przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - brak udziału w postępowaniu zwykłym T. K. i A. A., którzy jako strona bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu, zakończonym ww. decyzja z dnia [...] grudnia 2006r. Jak stanowi przepis art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Organ prawidłowo ustalił, że od daty doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2006r., upłynęło pięć lat. Przepis art. 146 k.p.a. zawiera przesłankę negatywną do uchylenia (w trybie nadzwyczajnym) decyzji w postaci terminów pięcio- i dziesięcioletniego. Upływ tych terminów stanowi negatywną przesłankę do uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Nie ogranicza wprawdzie dopuszczalności wznowienia, lecz ogranicza możliwość organu rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu co do istoty. Upływ okresu przedawnienia określony w przepisie art. 146 § 1 k.p.a. oznacza bezwzględny zakaz merytorycznego orzekania w sprawie. Jak wskazuje się w jednolitym orzecznictwie administracyjnym, po upływie tego okresu, w sprawie rozpoznawanej w trybie wznowienia postępowania, organ administracji publicznej traci kompetencję nie tylko do uchylenia decyzji, ale i do odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej wydanej w postępowaniu zwyczajnym, z powodu stwierdzenia przez organ administracji braku podstaw do jej uchylenia, gdyż jest to rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Uwzględnienie terminu pięciu lat jest bezwarunkowe - niezależne od okoliczności, które go spowodowały. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie przerywa biegu terminu pięcioletniego okresu przedawnienia, bowiem żaden przepis k.p.a. nie stanowi o instytucji przerwania biegu okresu przedawnienia. W świetle powyższej argumentacji zarzuty skargi pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).