II OZ 1053/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty M. we Wrocławiu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14 o odrzuceniu zażalenia Wspólnoty M. we Wrocławiu na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14 w sprawie ze skargi Wspólnoty M. we Wrocławiu na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Wspólnoty M. we Wrocławiu na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2015r., sygn. akt II SA/Wr 887/14. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; w pkt 2) stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz w pkt 3) zasądził od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę 740 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został ustanowionemu przez stronę skarżącą pełnomocnikowi w dniu 25 marca 2015r. (k. 63 akt sądowych). Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. (data osobistego złożenia na biurze podawczym Sądu) pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo procesowe zatytułowane "Skarga kasacyjna" dotyczące postanowienia zawartego w pkt 3) wyroku, zarzucając naruszenie art. 200, art. 205, art. 210 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., poprzez uznanie, że stronie skarżącej należy się tylko zwrot kosztów opłaty sądowej od skargi w kwocie 500 zł plus 240 zł tytułem kosztów zastępstwa jednego pełnomocnika, bez zwrotu od organu kosztów opłaty skarbowej w kwocie 34 zł od udzielonych pełnomocnictw. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że powyższe pismo pełnomocnika strony skarżącej, ze względu na przedmiot żądania oraz treść zaskarżonego wyroku, należy uznać za zażalenie dotyczące zwrotu kosztów postępowania. Sąd, przytaczając art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., podał, że możliwość zaskarżenia zażaleniem rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania obejmuje także sytuacje, gdy rozstrzygnięcie to jest jednym z punktów wyroku. W takiej sytuacji przedmiotem zaskarżenia nie jest sam wyrok, lecz postanowienie zawarte w jego treści (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M.Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005, s. 491). Sąd podniósł, że zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia będącego przedmiotem zaskarżenia. Z art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd podkreślił, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 marca 2015 r., natomiast zażalenie na zawarte w pkt 3) wyroku postanowienie o kosztach zostało złożone w dniu 21 kwietnia 2015 r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności. W zażaleniu Wspólnota M. we Wrocławiu zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: - art. 176 poprzez przyjęcie, że niedopuszczalne jest zaskarżenie skargą kasacyjną do NSA wyroku w części, mimo jednoznacznego brzmienia tej normy prawa dającego stronie prawo wniesienia skargi kasacyjnej od części wyroku; - art. 176 poprzez odrzucenie środka zaskarżenia, którego strona nie składała; - art. 194 § 1 pkt 9 w zw. art. 176 poprzez uznanie, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku WSA, jeżeli przedmiotem tej skargi kasacyjnej wniesionej w ustawowym terminie jest skarga dotycząca orzeczenia o kosztach. - art. 195 § 2 poprzez jego niezastosowanie. W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania. Strona skarżąca podniosła, że zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie, którego strona skarżąca nie składała, a tym samym Sąd odrzucił także skargę kasacyjną od wyroku z dnia 26 lutego 2015r. Strona podniosła, że ustawodawca w przepisie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził prawo wniesienia skargi kasacyjnej. W art. 176 tej ustawy dał skarżącemu prawo zaskarżenia nią wyroku w części lub w całości. Wykładnia literalna tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż ustawodawca nie wyłączył zaskarżenia skargą kasacyjną wyroku w części, a która to jego część dotyczy orzeczenia o kosztach postępowania. Strona skarżąca podkreśliła, że w rozważaniach swych Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wskazał żadnej normy prawa na mocy, której uznał, iż niedopuszczalne jest zaskarżenie na podstawie art. 173 § 1 w zw. z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyroku w części, a w tym także orzeczenia w pkt III. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie występuje ze skargą kasacyjną, jest zażalenie. Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (...) - art. 209 p.p.s.a. Z tego też względu ustawodawca zamieścił w art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zastrzeżenie, że zażalenie na zwrot kosztów przysługuje jedynie wówczas, gdy strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Jeżeli bowiem strona wniesie skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny – rozpoznając skargę kasacyjną w granicach zakreślonych przez art. 183 § 1 p.p.s.a. – kontroluje także prawidłowość rozstrzygnięcia o kosztach. Wniesienie skargi kasacyjnej czyni zatem zbędnym i niedopuszczalnym składanie oprócz tego środka zaskarżenia także zażalenia. Jeżeli natomiast strona nie kwestionuje wydanego wyroku, ale nie zgadza się jedynie z zawartym w niej postanowieniem o zwrocie kosztów postępowania, to może kwestionować orzeczenie o kosztach, wnosząc zażalenie. Podkreślić należy, iż zamieszczenie rozstrzygnięcia o kosztach w wyroku nie oznacza, że na samo rozstrzygnięcie o kosztach postępowania strona może wnieść skargę kasacyjną. Wbrew stanowisku strony skarżącej, zaskarżenia wyroku w części w rozumieniu 176 § 1 p.p.s.a. nie można utożsamiać z zaskarżeniem wyroku tylko i wyłącznie w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania. Jeśli strona kwestionuje wyłącznie rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania zawarte w wyroku, to wówczas środkiem jaki jej przysługuje jest zażalenie – stosownie do art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. To zaś oznacza, że w takim przypadku strona winna wnieść zażalenie w terminie siedmiu dni od doręczenia wyroku, w którym zawarte jest postanowienie o kosztach postępowania – art. 194 § 2 p.p.s.a. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jak stanowi art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionego przez Wspólnotę M. we Wrocławiu pisma zatytułowanego "skarga kasacyjna" jest wyłącznie punkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14, w którym zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 740 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skoro zatem przedmiotem wniesionego środka zaskarżenia było jedynie rozstrzygnięcie w kwestii zwrotu kosztów postępowania, to nie można było zakwalifikować wniesionego pisma jako skargi kasacyjnej. Prawidłowym bowiem środkiem zaskarżenia, z jakim winna w tej sprawie wystąpić Wspólnota, było zażalenie wniesione w oparciu o przepis art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. Zażalenie to, stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a., powinno zostać złożone w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. Doręczenie wyroku pełnomocnikowi strony skarżącej miało miejsce w dniu 25 marca 2015 r. Zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku zostało wniesione przez stronę w dniu 21 kwietnia 2015 r., a więc po upływie przepisanego terminu. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zasadnie na podstawie art. 194 § 2 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie błędnie zatytułowane skarga kasacyjną. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.