I OZ 1374/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta Gdańska na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 61/15 w sprawie ze skarg [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na czynność Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za karty pojazdu postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z 14 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 61/15 WSA w Gdańsku stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności w części dotyczącej odmowy zwrotu nadpłaty za wydanie kart pojazdów o wskazanych numerach rejestracyjnych; uznaje uprawnienie [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] do zwrotu części opłat za wydane karty pojazdów o numerach rejestracyjnych wymienionych w punkcie 1 w łącznej kwocie 27 625,00 (dwadzieścia siedem tysięcy sześćset dwadzieścia pięć) złotych, 3. zasądza od Prezydenta Miasta Gdańska na rzecz skarżącej [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 10 005,00 (dziesięć tysięcy pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od tego wyroku Prezydent Miasta Gdańska wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z 23 lipca 2015 r., III SA/Gd 61/15 Przewodniczący Wydziału w WSA w Gdańsku wezwał Prezydenta Miasta Gdańska do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 6 500 zł, stosownie do § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 24 grudnia 2003 r.) Dz.U.03.221.2193 ze zm., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Na to zarządzenie Prezydent wniósł zażalenie. Wniósł o zmianę zarządzenia (wskazanego błędnie jako postanowienie) albo uchylenie tego zarządzenia i rozpoznanie sprawy na nowo. Wniósł także o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. Wskazał na uchybienia sądu w postaci pominięcia następujących okoliczności: 1. 3 (trzy) z wniesionych skarg zostały przez skarżącego cofnięte, co skutkowało postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2015 r. o umorzeniu postępowania w sprawach: III SA/Gd 88/15, III SA/Gd 89/15 i III SA/Gd 107/15. Wpisu od skargi kasacyjnej powyższych skarg nie powinien więc uwzględniać; 2. pozostałe do rozpoznania 62 skargi zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny połączone postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie III SA/Gd 61/15 do łącznego rozpoznania na podstawie przepisu art. 111 §1 PPSA, mówiącego, że sąd zarządza (obligatoryjnie – podkr. własne) połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania a także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skarga. Innymi słowy 62 skargi na jedną czynność Prezydenta zostały uznane przez Sąd za nieprawidłowo wniesione w tej formie, wskutek czego zostały one połączone w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wobec powyższego błędne wniesienie przez Skarżącego 62 zamiast jednej skargi na jedną czynność Prezydenta nic powinno zdaniem żalącego się negatywnie wpływać na wysokość wpisu od skargi kasacyjnej składanej przez niego. Na marginesie żalący się wskazał, że znane jest mu orzecznictwo NSA dotyczące charakteru wpisu od skarg kasacyjnych od spraw połączonych do wspólnego rozpoznania, który dzieli los wpisu od skarg, jednak zwrócił uwagę, że orzeczenia te dotyczą spraw połączonych na podstawie art. 111 § 2 PPSA (fakultatywnie, z uwagi na związek spraw, nawet wniesionych przez różnych skarżących, ze sobą), zatem nie można zastosować ich w ocenie żalącego do niniejszej sprawy; 3. w sprawie III SA/Gd 61/15 został wydany w dniu 14 maja 2015 r. jeden wyrok i ten jeden wyrok został w całości zaskarżony przez żalącego się skargą kasacyjną, wskutek czego zgodnie z brzmieniem § 3 Rozporządzenia w ocenie skarżącego wpis od skargi kasacyjnej powinien wynosić 100,00 zł. Jednocześnie, jak wskazał wyżej w pkt. 2, żalącemu znane jest orzecznictwo sądowe, dotyczące charakteru wpisu od skarg kasacyjnych od spraw połączonych do wspólnego rozpoznania, który dzieli los wpisu od skarg. Nawet z jego uwzględnieniem (które z uwagi na okoliczności wskazane w pkt. 2 nie powinno mieć miejsca), mając na uwadze dyspozycję § 3 Rozporządzenia, mówiącą o kwocie wpisu od skargi kasacyjnej jako połowie wpisu od skargi (6.200,00 zł od wszystkich skarg połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia), kwota wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie mogłaby w ocenie żalącego się wynosić maksymalnie 3.100,00 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Pisma, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, to w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 p.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie wpisu, wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W rozpoznawanej sprawie zostało wniesionych 65 skarg na odmowę zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. Przedmiot zaskarżenia w każdej sprawie jest należnością pieniężną. Od takiej skargi pobiera się wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej. Przedmiot zaskarżenia w każdej sprawie wyniósł 425 zł. W związku z tym, zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wpisu, sąd pobrał od każdej ze skarg 100 zł wpisu od skargi. Łącznie wpis od wszystkich skarg wyniósł 6.500 zł. Następnie postanowieniem z 27 lutego 2015 r. sąd połączył te sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Prezydent Miasta Gdańska wniósł skargę kasacyjną w sprawie. Zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie wpisu, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Chodzi przy tym o wpis od skargi w wysokości należnej obiektywnie, bez względu na indywidualne okoliczności sprawy, nie zaś wysokości faktycznie uiszczonej (ze względu na różne okoliczności sprawy – m.in. zwolnienie strony uiszczającej wpis od skargi z ponoszenia kosztów sądowych w wysokości ponad określoną kwotę, która jest niższa niż wpis) – por. postanowienie NSA z dnia 13-02-2014, I GZ 33/14 i postanowienie NSA z dnia 16-04-2013, II FSK 615/13. Wpis od skargi wynosił w sprawie 6.500 zł. Połowa wpisu od skargi stanowiąca wpis od skargi kasacyjnej wynosi zatem 3.250 zł i taka kwotę powinno było wymieniać zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. W związku z tym zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 6.500 zł jest błędne i podlegać musiało uchyleniu. Odnosząc się zaś do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać trzeba, że nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim, cofnięcie przez stronę skarg w trzech sprawach i umorzenia w tych sprawach postępowania nie mogło mieć znaczenia dla obliczenia wysokości wpisu os skargi kasacyjnej Prezydenta, gdyż, jak już była mowa, wysokość wpisu od skargi kasacyjnej stanowi połowę wpisu od skargi obliczanego obiektywnie, nie zaś w zależności od okoliczności sprawy. Nie można zatem uwzględnić ewentualnego zmniejszenia wpisu od skargi wskutek umorzenia postępowania i zwrotu wpisu stronie. Ponadto, to, że sąd połączył skargi do wspólnego rozpoznania wcale nie oznacza, że uznał, iż zostały nieprawidłowo wniesione jako 65 skarg, zamiast jednej skargi na jedną czynność. Gdyby tak było, to sąd nie zarządziłby wezwania strony do uiszczenia wpisu od skarg w kwocie obliczonej jak od pojedynczej skargi, lecz łącznie – na innej podstawie prawnej - § 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wpisu (gdyż łączna wartość przedmiotu zaskarżenia tych 65 skarg wynosi 27 625 zł), nie zaś, jak to uczynił zarządzeniem z 29 stycznia 2015 r. – na podstawie § 1 ust. 1 (błędnie wskazany jako pkt 1, lecz w tym paragrafie nie występują punkty jako jednostki redakcyjnej tego przepisu). Nie ulega też wątpliwości, że skargi dotyczą należności pieniężnej, a więc musiał być od nich pobrany wpis stosunkowy, nie zaś stały. Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ma za zadanie uprościć procedowanie nad podobnymi sprawami, nie zaś naprawiać błędy strony co do prawidłowego znaczenia przedmiotu zaskarżenia. Dodatkowo wskazać trzeba, że nietrafny jest także trzeci argument zażalenia. Sprawy z 65 skarg zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzone pod sygnaturą III SA/Gd 61/15. Prezydent wniósł skargę na jeden wyrok, z dnia 14 maja 2015 r., III SA/Gd 61/15. Wyrok ten obejmował jednak rozstrzygnięcie wszystkich skarg, skarga kasacyjna dotyczy całego rozstrzygnięcia, a więc nie ma podstaw do twierdzenia, że wpis od skargi kasacyjnej z uwagi na wydanie jednego wyroku w sprawie powinien być uzależniony od wysokości tylko jednego wpisu od skargi. Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie oznacza obowiązku pobrania od strony skarżącej tylko jednego wpisu. Należy bowiem podkreślić, że mimo połączenia spraw pozostają one nadal sprawami odrębnymi. Połączenie spraw jest czysto technicznym zabiegiem, mającym na celu usprawnienie i przyspieszenie załatwienia sprawy sądowoadministracyjnej. Sąd administracyjny nadal jednak zobligowany jest do wydania rozstrzygnięcia co do każdej sprawy z osobna (por. postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2012 r. I FSK 775/12). Wskazać także trzeba, że w przepisach p.p.s.a. brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.