II GZ 851/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia A. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 170/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A. w P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu pomocy dla grup producentów owoców i warzyw postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 170/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..] października 2014 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu pomocy dla grup producentów owoców i warzyw, z uwagi na nieuiszczenie w terminie należnego wpisu. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa). Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującej od niego skardze kasacyjnej doręczono Stowarzyszeniu w dniu 6 listopada 2015 r. W dniu 4 grudnia 2015 r. Stowarzyszenie złożyło skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 29 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 pkt 48 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658; dalej: ustawa nowelizująca), art. 173 § 1 ppsa otrzymał następujące brzmienie: Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Według zaś art. 1 pkt 57 w art. 194 § 1 (zgodnie z którym: zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:) po pkt 1 dodano m. in. pkt 1a w brzmieniu: odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Ustawa nowelizująca weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., tj. - zgodnie z art. 3 – po upływie 3 miesięcy od dnia jej ogłoszenia (14 maja 2015 r.). Stosownie do art. 2 ustawy nowelizującej, przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Z treści zdania pierwszego przytoczonej regulacji, odwołującego się do art. 1 pkt 57 ustawy zmieniającej wynika zatem, że znowelizowany art. 194 § 1 pkt 1a – zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest (m. in.) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 220 § 3 – znajduje zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. przed 15 sierpnia 2015 r. Z kolei art. 173 § 1 ppsa przed tą datą znajduje zastosowanie w brzmieniu dotychczasowym nie zaś w nowym brzmieniu – o czym stanowi wprost art. 2 zdanie drugie ustawy nowelizującej. Przed nowelizacją art. 173 § 1 ppsa stanowił natomiast, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczęto skargą wniesioną do WSA w dniu 4 grudnia 2014 r. Wobec powyższego przyjąć należy, że – stosownie do daty wszczęcia postępowania – w sprawie znajduje zastosowanie art. 173 § 1 w dotychczasowym, przytoczonym wyżej brzmieniu, przewidującym skargę kasacyjną do NSA jako środek zaskarżenia od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego lub postanowienia kończącego postępowanie. Niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Należy jednak mieć na względzie, że do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje – na mocy art. 2 ustawy nowelizującej - także znowelizowany art. 194 § 1 pkt 1a ppsa. Przepisowi temu należy przypisać charakter "przepisu szczególnego" o którym stanowi art. 173 § 1 ppsa w brzmieniu sprzed nowelizacji. W konsekwencji należało przyjąć, że w niniejszej sprawie (wszczętej przed 15 sierpnia 2015 r.) od postanowienia Sądu pierwszej instancji wydanego na podstawie art. 220 § 3 ppsa przysługiwało - na mocy art. 194 § 1 pkt 1a ppsa - zażalenie. Tego rodzaju środek odwoławczy - stosownie do treści art. 194 § 2 ppsa - wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 listopada 2015 r., a zatem wniesienie środka odwoławczego w dniu 4 grudnia 2015 r., nastąpiło po terminie. Wobec wniesienia środka odwoławczego z uchybieniem terminu Sąd kasacyjny zobligowany był orzec jak w sentencji, z uwagi na treść art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, z których wynika norma nakazująca Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odrzucenie zażalenia na posiedzeniu niejawnym, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że wniesienie przez stronę w sprawie środka odwoławczego w terminie jak dla skargi kasacyjnej mogło wynikać z wprowadzającym w błąd pouczeniem przez Sąd I instancji, który w piśmie wystosowanym w związku z doręczeniem odpisu zaskarżonego postanowienia wyraźnie wskazał, że od tego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Tego rodzaju okoliczności mogą stanowić argument we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 29 października 2015 r. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.