II GZ 194/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C G Spółki z o.o. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1360/14 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C G Spółki z o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W odrzucił sprzeciw C G spółki z o.o. w W na postanowienie referendarza o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O z dnia [...] listopada 2014 r., w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia. Sąd I instancji wskazał, że postanowienie referendarza doręczono skarżącej 3 lutego 2015 r., termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 10 lutego 2015 r., a został on wniesiony dopiero w dniu 12 lutego 2015 r. (data nadania przesyłki pocztowej). W związku z powyższym sprzeciw został odrzucony. C G Spółka z o.o. w W zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem zarzucając mu naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., poprzez błędną ocenę dołączonych do wniosku dokumentów i nieuprawnione przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Podnosząc te zarzuty spółka wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że postanowienie referendarza sądowego z 29 stycznia 2015 r. zostało doręczone skarżącej 3 lutego 2015 r. (k. 84 akt sądowych) wraz z pouczeniem o terminie wniesienia środka zaskarżenia, a także o skutkach niedochowania tego terminu. Sprzeciw spółki został nadany w dniu 12 lutego 2015 r., co wynika z daty stempla pocztowego (k. 92 akt sądowych). W związku z powyższym należy uznać, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił sprzeciw skarżącej, jako wniesiony po upływie terminu. Do uchylenia zaskarżonego orzeczenia nie może prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu spółki, ponieważ odnosi się ona jedynie do zasadności przyznania jej prawa pomocy. Skarżąca nie kwestionuje natomiast ani terminu doręczenia jej postanowienia referendarza, ani daty nadania sprzeciwu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.