II GZ 350/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 376/15 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki postanawia: oddalić zażalenie Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2014 r. zawartym w skardze na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, skarżąca – A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podała, że w jej ocenie, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z faktyczną niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnieniem zatrudnionych pracowników, utratą korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków - co w efekcie może doprowadzić do zachwiania płynności finansowej przedsiębiorcy, odpływem konsumentów do innych kontrahentów - co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podkreśliła, że zwolnienie pracowników na tym etapie postępowania może doprowadzić do sytuacji, w której w przypadku następczego wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego ponowne uruchomienie apteki może być utrudnione z uwagi na fakt znalezienia przez zwolnionych pracowników pracy w innym miejscu. W jej ocenie, ponoszone przez nią koszty najmu lokalu w kwocie 4612,50 zł świadczą o realnych i bardzo dotkliwych stratach finansowych, pozbawiających przedsiębiorcę źródła dochodu. Zaznaczyła, że sprzedaż produktów leczniczych jest jedynym przedmiotem działalności, jaką wykonuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 376/15 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Sąd I instancji, powołując treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutek w postaci wstrzymania działalności apteki, co oznacza dla skarżącej faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, co w efekcie mogłoby doprowadzić do zachwiania płynności finansowej spółki. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. W zażaleniu na powyższe postanowienie Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. W przypadku uznania, że zachodzą przesłanki określone w art. 188 p.p.s.a. organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r. W uzasadnieniu zażalenia organ podkreślił, że powodem cofnięcia skarżącej zezwolenia było naruszenie przez skarżącą przepisów regulujących prowadzenie apteki przez dokonywanie sprzedaży produktów leczniczych niezgodnie z przepisami ustawy - Prawo farmaceutyczne, bowiem skarżąca dostarczała produkty lecznicze do hurtowni farmaceutycznej. Zdaniem organu, skarżąca podejmując się prowadzenia działalności sprzecznej z ustawą powinna była liczyć się z konsekwencjami w postaci cofnięcia zezwolenia. Przedsiębiorca działający z naruszeniem przepisów prawa i osiągający z tego tytułu dochód, nie może podnosić, że pozbawia się go dochodu uzyskiwanego z działalności przestępczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z treści przytoczonego przepisu, katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winna uprawdopodobnić twierdzenie, że jego wykonanie wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie bada zasadności samej skargi lecz jedynie – co wymaga podkreślenia – spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji należy uznać za prawidłowe. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wstrzymanie działalności apteki prowadzonej przez skarżącą spółkę. Zgodzić należy się z argumentacją Sądu I instancji, że w takiej sytuacji skarżąca utraci możliwość prowadzenia działalności gospodarczej, co w konsekwencji może prowadzić do zwolnienia zatrudnionych pracowników oraz zachwiania płynności finansowej spółki. Zaprzestanie działalności apteki spowoduje ponadto utratę klientów, którzy korzystać będą z usług innych aptek, co może spowodować skutki trudne do odwrócenia w przypadku usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Argumenty przedstawiane przez organ w zażaleniu nie mogły mieć wpływu na ocenę rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Organ w żaden sposób nie podważył tezy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, innymi słowy, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uwagi organu dotyczą natomiast zasadności cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki, co jak już wyżej stwierdzono, nie stanowi przedmiotu badania sądu na obecnym etapie postępowania. W związku z powyższym, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić, ponieważ zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co zostało przez skarżącą wykazane i co prawidłowo ocenił Sąd I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjnej postanowił jak w sentencji.