I OSK 1881/15

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-07-24

Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi kasacyjnej przez stronę skarżącą, która reprezentowana jest przez radcę prawnego, jest dopuszczalne w sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, a cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, a cofnięcie skargi kasacyjnej nie służy obejściu prawa, sąd administracyjny umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 PPSA. Strona skarżąca może rozporządzać skargą kasacyjną, co wynika z zasady dyspozycyjności.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S.D. i J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części. Strony wniosły skargę kasacyjną od wyroku WSA. Następnie, reprezentowani przez radcę prawnego, złożyli wniosek o cofnięcie skargi kasacyjnej i umorzenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. NSA rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i zwrócono skarżącym wpis od skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.D. i J.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2015 r. o sygn. akt I SA/Wa 2330/14 w sprawie ze skargi S.D. i J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić skarżącym z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. Wyrokiem z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2330/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S.D. i J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 maja 2014 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli S.D. i J.D. Pismem z dnia 27 maja 2015 r. (data wpływu) S.D. i J.D., reprezentowani przez radcę prawnego, złożyli wniosek o cofnięcie skargi kasacyjnej i umorzenie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 wskazanej ustawy. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Stanowi to wyraz zasady dyspozycyjności, obowiązującej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 cyt. ustawy oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 tej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FSK 575/07; 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FSK 573/07; 23 września 2010 r. o sygn. akt I OSK 1517/10; 18 stycznia 2013 r. o sygn. akt I OSK 959/12). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi którakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Cofnięcie to, w ocenie Sądu, nie służy też obejściu prawa. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło