II OZ 780/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 1 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 130/15, o odmowie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi I. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 130/15, po rozpoznaniu wniosku I. Ż.-W., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca wnosząc zażalenie na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez błędne przyjęcie, że niezawinione nieprawidłowe usunięcie braków formalnych skargi nie daje podstaw do przywrócenia terminu do uzupełnienia tych braków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wiąże się z postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 6 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi. Mianowicie odrzucenie skargi nastąpiło wskutek stwierdzonego przez Sąd Wojewódzki nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi bowiem złożone przez pełnomocnika odpisy skargi nie były w swej treści tożsame z oryginałem skargi. Natomiast w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2015 r. dokonując odmowy przywrócenia terminu Sąd Wojewódzki stwierdził, że wniosek nie mógł być uwzględniony, gdyż: "pełnomocnik skarżącej nie uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ braki te uzupełnił w przepisanym terminie. Uczynił to jednak w sposób nieprawidłowy, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej z tej przyczyny". Takie stanowisko Sądu nie mogło być zaakceptowane w kontekście podjętego rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi. Nie było bowiem wykluczone uwzględnienie wniosku na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w razie wykazania, że nieprawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi odbyło się bez winy pełnomocnika. Z tych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu. Jednocześnie należało uznać, że postępowanie zainicjowane wnioskiem o przywrócenie terminu stało się bezprzedmiotowe wskutek postanowienia NSA uchylającego postanowienie o odrzuceniu skargi. Zaznaczyć należy, że w uzasadnieniu tego postanowienia wskazany został właściwy tok postępowania. Wobec złożenia przez pełnomocnika właściwych odpisów skargi sprawie będzie nadany dalszy bieg. Z tych względów orzeczono jak w sentencji zgodnie z art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.