II GZ 249/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. I.M. w W. na postanowienie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 marca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2831/14 o zwrot kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi P. I. M. w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu państwa postanawia: uchylić punkt 2 wyroku i w tym zakresie przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania Wyrokiem z dnia 10 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., w sprawie ze skargi P. I. M. w W. na decyzję Ministra Nauki i szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu państwa, w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję, w punkcie drugim zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 21.010 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz w punkcie trzecim stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł zażalenie w przedmiocie zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wyroku WSA w W.. Organ skarżąc to postanowienie wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie obowiązku zwrotu kosztów w kwocie 200 złotych. W motywach, żalący się organ podniósł, że postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekł o obowiązku zwrotu kosztów w kwocie niezgodnej z wysokością wpisu, jaki strona skarżąca obowiązana była uiścić w związku ze złożoną skargą. Organ podniósł, że przedmiotem skargi nie była wysokość dotacji ustalonej do zwrotu, lecz wyłącznie sam obowiązek jej zwrotu. W takim przypadku wpis do skargi wynosi 200 złotych zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193). W odpowiedzi na zażalenie P. I. M. w W. wniósł o jego oddalenie podnosząc w uzasadnieniu, że skarga dotyczyła obowiązku zwrotu do budżetu państwa kwoty dotacji w wysokości 1.379.300 złotych, wobec czego nie ma wątpliwości, iż przedmiot skargi i rozstrzygnięcia organu dotyczył określonego świadczenia pieniężnego we wskazanej kwocie. Strona wskazała, że w sytuacji, w której decyzja organu uzyska przymiot ostateczności, skarżący zobowiązany będzie do zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na zakwestionowanie postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawartego w wyroku WSA w W. z dnia 10 marca 2015 r. jednakże nie z przyczyn zawartych w uzasadnieniu zażalenia. Niewątpliwym jest, że postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania wynikłe z uwzględnienia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wymaga podania w uzasadnieniu orzeczenia co najmniej podstawy prawnej podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia oraz jego wyjaśnienia. Taki obowiązek po stronie sądu i wydanego przez niego wyroku zawierającego rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych wynika z art. 166 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. W tej sprawie, w punkcie 2 przywołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. orzeczono o zwrocie na rzecz skarżącego Instytutu od organu kwoty 21.010 złotych tytułem kosztów postępowania. Uzasadnienie wyroku pozbawione jest natomiast jakichkolwiek motywów, tak co do podstaw prawnych jak i wyjaśnienia (motywów) tego rozstrzygnięcia. Ten brak czyni niemożliwym kontrolę instancyjną – zbadanie prawidłowości obliczenia wysokości zasądzonych kosztów postępowania z uwagi na niespełnienie przez wyrok, w kwestionowanym zakresie, wymogów określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów powinnością Sądu I instancji będzie przede wszystkim wskazanie podstaw prawnych w oparciu, o które rozstrzygnięto o kosztach. Rzeczą Sądu będzie także, z uwagi na podniesione tak przez stronę skarżącą w odpowiedzi na zażalenie jak i organ w zażaleniu, wskazanie okoliczność wpływających na wysokość ustalonych kosztów postępowania jakie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego obowiązany będzie zwrócić P. I. M. w W. w związku z uchyleniem decyzji z dnia 14 marca 2012 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.