I SA/Wa 2016/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Pismem z dnia 12 maja 2014 r. Gmina [...] wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] ustalająca odszkodowanie na rzecz E. O. za nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów jako działki nr [...], nr [...] i nr [...] położoną we wsi [...] wydzielona pod drogi publiczne. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 17 czerwca 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Wezwanie powyższe doręczone zostało do Urzędu Gminy [...] w dniu 24 czerwca 2014 r. – zwrotne potwierdzenie odbioru karta [...]. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 1 lipca 2014 r. Jak wynika z akt sprawy (potwierdzenie dokonania wpłaty k- [...]), wpis został uiszczony w dniu 22 lipca 2014 r. Pismem z dnia 24 lipca 2014 r. skarżąca Gmina złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku wskazała, że o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu powzięła informację w dniu 21 lipca 2014 r. Wyjaśniła, że w dniu 24 czerwca 2014 r. do kancelarii ogólnej Gminy [...] wpłynęło zarządzenie z dnia 17 czerwca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z instrukcją kancelaryjną pisma przychodzące do kancelarii ogólnej są dekretowane przez Sekretarza Gminy i doręczane do referatów. Korespondencję w dniu 25 czerwca 2014 r. odbierała pracownica zatrudniona w Urzędzie Gminy przydzielona do pracy w Zespole radców Prawnych. Osoba ta nie przekazała jednak ww. zarządzenia żadnemu z zatrudnionych w Urzędzie radców prawnych, tylko położyła na biurku z aktami innej sprawy. Dopiero w dniu 21 lipca 2014 r. radca prawny przeglądający inne akta odnalazł przedmiotowe zarządzenie. W trakcie wyjaśniania sprawy okazało się że pracownica, która odebrała zarządzenie z dnia 17 czerwca 2014 r. cierpi na [...] i przyjmuje [...] powodujące [...], przez co nie przekazała zarządzenia radcom prawnym. Skarżąca wskazała ponadto, że żaden z pracowników Urzędu Gminy [...], w tym radcowie prawni, nie wiedzieli o chorobie pracownicy, mieli jedynie świadomość, że jest osobą [...] nie wiedząc na czym ta [...] polega. W związku z czym skarżąca stanęła na stanowisku, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia temu terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić, zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W okolicznościach niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że za niedbalstwo, pomyłki bądź choroby pracowników danej instytucji odpowiada ta właśnie instytucja. Zatrudniając bowiem swoich pracowników przejmuje ona na siebie odpowiedzialność za wykonywane przez nich czynności służbowe. Zdaniem Sądu, wyjaśnienia Gminy [...], z których wynika, że nikt z pracowników nie wiedział o chorobie pracownicy Zespołu Radców Prawnych, nie usprawiedliwiają uchybienia przedmiotowego terminu. Zatrudniając bowiem osobę [...], skarżąca powinna mieć tę okoliczność na uwadze i dostosować odpowiedni zakres obowiązków. Brak natomiast wiedzy o tym na czym polega [...] pracownika, uznać należy za niedostateczną staranność i niedbalstwo, które wyłącza możliwość przywrócenia uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.