IV SAB/Wa 64/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wykonywania obowiązków postanawia odrzucić skargę. Z. S. wywiódł do Sądu skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w wykonywaniu obowiązków. Z załączonych do skargi pism wynika, że skarżący kierował do Prokuratora Generalnego zawiadomienia o popełnieniu przestępstw, którym – w ocenie skarżącego – nie nadano biegu. Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tymi przepisami sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności - zgodności z prawem - działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty oraz postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również wydaniem pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu złożona skarga na bezczynność Prokuratora Generalnego w wykonywaniu obowiązków nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Ponadto dopuszczalność skargi na bezczynność uwarunkowana jest ustaleniem, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Dalej należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 1 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. nr 270, poz. 1599 ze zm.) prokuraturę stanowią Prokurator Generalny oraz podlegli mu prokuratorzy powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (ust. 1 powołanego przepisu). Prokuratura jest organem ochrony prawnej (ust. 3 powołanego przepisu). Naczelnym organem prokuratury jest Prokurator Generalny (ust. 2 powołanego przepisu). Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że Prokurator Generalny nie jest organem administracji publicznej. Zadaniem prokuratury, stosownie do treści art. 2 ustawy o prokuraturze, jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw. Tym samym działania służące realizacji ustawowych zadań prokuratury nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, albowiem ustawa nie przewiduje sądowoadministracyjnej kontroli zawiadomień o popełnieniu przestępstw (przestępstw) i czynność taka nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie podjęcia czynności w związku z ewentualnym podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze Sąd uznał, że przedmiotowa skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.