II OZ 432/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 67/15 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. H. i K. H. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 16 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 67/15 wstrzymał wykonanie decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] r., nr [...], znak [...], nakazującą inwestorom G.i K. H. dokonanie rozbiórki budynku rekreacji indywidualnej (letniskowego) zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości K. W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżących wskutek rozbiórki obiektu wiązałaby się z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową obiektu, jak również ponoszeniem nakładów finansowych celem wykonania powstałego obowiązku. W zażaleniu z [...] r. Wójt Gminy M. reprezentowany przez adwokata zaskarżył postanowienie z 16 marca 2015 r. w całości zarzucając naruszenie art. 61 §3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżący uprawdopodobnili, że wykonanie decyzji nakładającej na nich obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze wnoszący zażalenie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji w Gliwicach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy względem ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 §1 p.p.s.a. stosownie do której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu albo czynności. Tym niemniej, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy sąd I instancji trafnie uznał, że wykonanie obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego spowodowałoby dla skarżących szkodę o znacznym rozmiarze i dotkliwych konsekwencjach, co uzasadniało wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie na skarżących nałożony został obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego w postaci budynku rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości K. Z ustaleń poczynionych przez organy obu instancji wynika, że budynek ten ma konstrukcję drewnianą z poddaszem, posadowiony jest na betonowym fundamencie, ma dwuspadowy dach kryty blachą oraz wymiary 10,7 m na 5,05 m. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, biorąc pod uwagę wymiary tego budynku, jak również trwałe jego związanie z gruntem, konieczność wykonania rozbiórki przez dokonaniem oceny legalności zaskarżonej do sądu decyzji łączyłaby się z powstaniem dla skarżących znacznej szkody finansowej na co prawidłowo zwrócił uwagę sąd I instancji. Poza tym rozbiórka obiektu budowlanego z reguły łączy się z powstaniem znacznej szkody na co już wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie sądowym (por. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r., z. 4, poz. 77, postanowienie NSA z dnia 1 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 118/11, postanowienie NSA z 26 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 369/15, CBOSA). Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu, przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wynika zarówno z wniosku skarżących zawartego w skardze, jak i ogółu okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, które nie zostały pominięte przez sąd I instancji. Ubocznie należy w tym miejscu wskazać, że z akt sprawy wynika, że odpis skargi i odpowiedzi na skargę wpłynął do Urzędu Gminy w M. dnia [...] r. (k. [...] i [...] akt sądowych). Wobec tego twierdzenia strony skarżącej o braku otrzymania tych dokumentów należało uznać za nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.