II OZ 142/16

Dnia 11 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SAB/Wa 122/14 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na przewlekłe prowadzenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z zażaleniem D. W. i M. W. na postanowienie Sądu z 19 listopada 2015 r., sygnatura akt II SAB/Wa 122/14, oddalające wniosek D. W. o wyłączenie wymienionych w tym postanowieniu sędziów, wezwała wnoszących zażalenie do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący od tego zarządzenia wnieśli zażalenie. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w zażaleniu nie podnieśli żadnych argumentów, mogących podważyć zasadność pobrania od nich wpisu od zażalenia. Odnosząc się do twierdzeń zawartych w zażaleniu, dotyczących tego, że skarżących nie stać na uiszczenie wpisu sądowego należy wskazać, że jest to okoliczność, która nie ma znaczenia podczas ustalenia wysokości wpisu sądowego. Okoliczności ta mogłaby uzasadniać zwolnienie skarżących od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, co następnie mogłoby powodować, że skarżący nie mieliby obowiązku ponosić kosztów sądowych. Jednakże w rozpoznawanej sprawie wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy, obejmującego także zwolnienie od kosztów sądowych, został prawomocnie oddalony. Ponadto skarżący w zażaleniu podnieśli szereg zarzutów dotyczących zasadności (zgodności z prawem) zaskarżonego przez nich postanowienia Sądu pierwszej instancji, postępowania tego Sądu w ogólności, a także postępowania organów administracji. Te okoliczności także nie mają znaczenia w sprawie, w której chodzi o ustalenie wysokości wpisu sądowego. Obowiązek uiszczenia przez skarżących wpisu sądowego od wniesionego przez nich zażalenia wynika z art. 214 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w którym stanowi się, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki oraz że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, a także z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), w którym stanowi się, że wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi 100 zł. W tym stanie sprawy zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.