II OZ 400/16

Dnia 26 kwietnia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt VII SAB/Wa 121/14 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. oddalające wniosek D. W. i M. W. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) D. W. i M. W. (dalej także jako skarżący) wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. oddalające wniosek skarżących o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie: Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Bogusława Cieśli i Haliny Emilii Święcickiej w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2016 r. Przewodnicząca Wydziału VII WSA w Warszawie wezwała skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od ww. zażalenia. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżących do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podnoszą, że nie są w stanie opłacić przedmiotowego wpisu bez uszczerbku koniecznego dla siebie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni, pod rygorem – w przypadku zażalenia – jego odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 Ppsa). Przy czym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązku z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie – art. 214 § 2 zd. pierwsze Ppsa. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. Norma § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. oddalające wniosek skarżących o wyłączenie sędziów tego sądu, tj.: Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Bogusława Cieśli i Haliny Emilii Święcickiej. Zatem zasadnie Przewodnicząca Wydziału VII wezwała skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu od tego zażalenia w wysokości 100 zł, stosownie do ww. przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Dodatkowo wskazać należy, że niniejsza sprawa nie należy do zakresu spraw objętych zwolnieniem z obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy ustawy – art. 239 § 1 pkt 1 Ppsa, a skarżący nie należą do kręgu podmiotów o których mowa w art. 239 § 1 pkt 2-4 i § 2 Ppsa, w tym postanowienie o odmowie przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika jest prawomocne – postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie sądu I instancji z dnia 29 kwietnia 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.