III SA/Wa 3039/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 21 kwietnia 2014r. nr IPPP1/443-247/14-2/MPe w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić C. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Minister Finansów interpretacją indywidualną z 21 kwietnia 2014r. uznał stanowisko Skarżącej C. sp. z o.o. z siedzibą w W. przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku od towarów i usług za nieprawidłowe. Interpretacja ta została doręczona Skarżącej 26 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 akt administracyjnych). Przedmiotowa interpretacja zawierała między innymi pouczenie, że skarga do sądu przysługuje Skarżącej po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z 10 czerwca 2014r., nadanym w urzędzie pocztowym również w dniu 10 czerwca 2014r., Skarżąca wniosła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 15 lipca 2014r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Odpowiedź ta został doręczona Skarżącej 18 lipca 2015r. Pismem z 18 sierpnia 2014r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu. Należy stosować go także wobec wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji . Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc strona skarżąca wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną. W sprawie niniejszej, Minister Finansów wydał interpretację indywidualną w dniu 21 kwietnia 2014r. Interpretacja ta została doręczona Skarżącej 26 maja 2014r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym taka data została podana zarówno przez osobę, która odbierała przedmiotową przesyłkę, ja i przez osobę doręczającą. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za dzień, w którym Skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji. Mając na uwadze powołany przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w terminie czternastu dni, to jest do 9 czerwca 2014r. (poniedziałek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie spełniła tego warunku, ponieważ wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 10 czerwca 2014r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie wskazanego ustawowego terminu. W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a. wskazuje wyraźnie, że przewidziany w tym przepisie 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Skuteczne wezwanie nie oznacza wezwania, na które zostanie udzielona odpowiedź, lecz wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi do sądu. Złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po ustawowym terminie skutkuje tym samym, co brak wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi do sądu. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 27 lutego 2013r., sygn. akt III SA/Wa 324/13: "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone po upływie ustawowego 14-dniowego terminu, a więc wezwanie bezskuteczne, wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a." (patrz też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2008r., sygn. akt I FSK 1993/08, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.