I SA/Kr 143/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Betoniarni W. sp.z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Betoniarnia W. sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej 11 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie grozi Spółce utratą płynności finansowej, a to ze względu na "martwy sezon budowlany" trwający do końca kwietnia 2015 r. Spółka wskazała, że w tym czasie nie prowadzi działalności gospodarczej (wylewanie betonu przy ujemnych temperaturach ze względów technologicznych jest praktycznie niemożliwe), a jednocześnie musi ponosić koszty stałe firmy (w tym płace pracowników oraz składki ZUS). Wykonanie decyzji w okresie kiedy Spółka ponosi koszty funkcjonowania przedsiębiorstwa, a nie generuje przychodów, grozi powstaniem znacznej szkody i może skutkować nawet jej upadłością. Spółka wskazała, że funkcjonuje na rynku nieprzerwanie od 1989 r. (wcześniej jako spółka cywilna) i w tym czasie była rzetelnym płatnikiem składek i podatków. Podniesiono, że określona w decyzji organu I instancji kwota podatku od towarów i usług jest niższa niż podatki i składki ZUS odprowadzane w jednym roku podatkowym przez Betoniarnię W., a to tylko część opłat ponoszonych przez Spółkę względem budżetu Państwa. Podkreślono, że Betoniarnia W. zatrudnia obecnie ponad 30 pracowników, którzy utrzymują własne rodziny, w związku z czym najistotniejszą sprawą jest to, aby Spółka utrzymała płynność finansową. Bankructwo Spółki spowodowałoby nieodwracalne skutki. Spółka zwróciła także uwagę na niejasną wykładnię prawa, o czym ma świadczyć duża ilość interpretacji indywidualnych odnoszących się do usług betonowania. Podniesiono, że wiele przedsiębiorstw stosowało i stosuje preferencyjną stawkę podatku od towarów i usług w przypadku realizowania tego rodzaju świadczeń, a kwestionowanie przez organy podatkowe prawidłowości stosowania przez Betoniarnię W. stawki w wysokości 7% świadczy o nierównym jej traktowaniu w stosunku do innych podmiotów gospodarczych. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został dwukrotnie uzupełniony przez Spółkę tj. pismem z dnia 11 lutego 2015 r. oraz z dnia 19 lutego 2015 r. W pismach tych Spółka podtrzymała swoją dotychczasową argumentację, przedstawiając dodatkowo w piśmie z dnia 19 lutego 2015 r. zestawienie księgowe przychodów i wydatków w miesiącach grudzień 2014 r. i styczeń 2015 r. Spółka podniosła, że w związku z okresem zimowym i naturalnym w tym czasie przestojem w budownictwie poniosła stratę w grudniu 2014 r. w kwocie 64.771,20 zł, a w styczniu 2015 r. w wysokości 70.786,40 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawi art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Pomimo tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został oparty o art. 61 § 2 ust. 1 p.p.s.a., dający podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez organ, Sąd postanowił rozpoznać powyższy wniosek, bowiem po analizie jego treści, Sąd uznał, iż stanowi on wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Podstawowym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te powinny mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. W ocenie Sądu strona skarżąca zobrazowała swoją sytuację majątkową w sposób pozwalający na zastosowanie "ochrony tymczasowej" o jakiej mowa w art. art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przedstawionego przez Spółkę zestawienie księgowego wynika, że za dwa miesiące tj. grudzień 2014 r. oraz styczeń 2015 r. Spółką poniosła łącznie stratę z działalności gospodarczej w wysokości 135.557,60 zł. Oceniając wysokość zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją (wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wynosi 393.550 zł) uznać należało, że realizacja zobowiązań podatkowych Spółki może doprowadzić do zachwiania jej płynności finansowej, która jest niezbędna do dalszego funkcjonowania na rynku. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął także pod uwagę możliwość wystąpienia negatywnych konsekwencji wynikających z ewentualnej likwidacji stanowisk pracy i utraty zatrudnienia przez dotychczasowych pracowników. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają przy ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.