II SA/Rz 1412/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 23 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. S. m.in. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania złożonego przez wyżej wymienionego od pisma Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] lipca 2014 r znak: [...] w którym poinformowano J. S. o obowiązkach pracownika socjalnego wynikających z art. 119 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.). W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym wezwano skarżącego do jego złożenie na obowiązującym urzędowym formularzu PPF, który to formularz przesłano skarżącemu. Z uwagi na odesłanie przez wnioskodawcę, do tut. Sądu, "pustego", niewypełnionego druku formularza, wezwano J. S., do usunięcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, braków formalnych wniosku poprzez jego wypełnienie i podpisanie. Z uwagi na nie dokonanie czynności określonej w ww. wezwaniu, starszy referendarz sądowy w WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 14.01.2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1412/14 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału II WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 19 lutego 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość określona w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynosi 100 zł. Wezwanie powyższe przesłane zostało na adres wskazany w skardze i doręczone, przy zachowaniu rygorów określonych w P.p.s.a., w dniu 24 lutego 2015 r. (dowód: zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru). Termin do uiszczenia wpisu mijał zatem z dniem 3 marca 2015 r. Pomimo tego wezwania i upływu wskazanego terminu wpis nie został uiszczony. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.