VII SA/Wa 1707/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant specjalista Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2015 r. sprawy ze skargi I. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie opinii co do wyznaczenia jako instytucji zapewniającej służby meteorologiczne skargę oddala I. Stan sprawy 1. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] po rozpatrzeniu, złożonego na podstawie art. 127 § 3 oraz art. 106 § 5 i art. 144 kpa, wniosku I. P. sp. z o.o. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy prowadzonej z wniosku I. P. sp. z o.o. z dnia [...] marca 2014 r., w przedmiocie wydania opinii co do wyznaczenia I. P.sp. z o.o. jako instytucji zapewniającej służby meteorologiczne (MET) w strefach kontrolowanych lotnisk (CTR) – dla służby kontroli lotniska (TWR), w odniesieniu do następujących lotnisk: im. [...] w W. ([...]), K. ([...]), G. im. [...] ([...]), P. ([...]), S. ([...]), W. ([...]), R. ([...]), K. ([...]), B.( [...]), Ł. ([...]), Z.( [...]) na czas nieokreślony, rozstrzygniętej postanowieniem Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 127 ust. 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393) w związku z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb żeglugi powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Dz. Urz. UE L 96 z 31.3.2004 str. 10, polskie wydanie specjalne 2004 rozdział 7 tom 8 str. 31 z późn. zm.), § 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie sposobu wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 608). 2. W uzasadnieniu postanowienia Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego podał, że I. P. sp. z o.o. złożył dnia 30 kwietnia 2014 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosku I. P. sp. z o.o. z 12 marca 2014 r. o wyznaczenie zgodnie z art. 127 ust. 3 ustawy - Prawo lotnicze w zakresie uchylenia wydanego w sprawie postanowienia Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. P. sp. z o.o. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu co następuje. W pkt 2 lit. a (i) - naruszenie art. 127 ust. 2 ustawy - Prawo lotnicze, poprzez wskazanie w sentencji postanowienia propozycji treści decyzji, która miałaby być wydana przez ministra właściwego do spraw transportu. Zdaniem organu, zarzut ten jest niezasadny, gdyż opinia Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie jest wiążąca dla ministra właściwego do spraw transportu, natomiast wyrażenie takiej opinii przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego jest dopuszczalne w świetle art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo lotnicze, zgodnie z którym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego inicjuje przedsięwzięcia w zakresie lotnictwa cywilnego. Ponadto, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 550/2004 państwa członkowskie mogą wyznaczyć instytucję zapewniającą służby meteorologiczne dla dostarczania całości lub części danych meteorologicznych na zasadzie wyłączności w całości lub części przestrzeni powietrznej będącej w ich gestii. W pkt. 2 lit. a (ii) zarzucił uznanie, że na etapie wyznaczenia instytucji zapewniającej służby meteorologicznej wymagane jest posiadanie specyfikacji dla realizacji meteorologicznego biura nadzoru. Wskazując w uzasadnieniu faktycznym, że I. P. sp. z o.o. nie posiada specyfikacji dla komórek, które mają realizować świadczenie usług we wnioskowanych lokalizacjach dl służb kontroli lotniska (TWR), Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego poinformował, iż do dnia opracowania opinii I. P. sp. z o.o. nie posiadał komórek, które byłyby sprawdzone pod względem spełnienia wymagań, wynikających z załączników I i III rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1035/2011 z dnia 17 października 2011 r. ustanawiającego wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 482/2008 i (UE) nr 691/2010(Dz. Urz. UE L 271 z 18.10.2011 r. str. 23), jakie są wymagane dla realizacji zadań, o które podmiot występował we wniosku o wyznaczenie. Posiadanie specyfikacji jest potwierdzeniem spełnienia tych wymagań, będących podstawą do świadczenia usług wynikających z posiadanego certyfikatu. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego poinformował jednocześnie, że do dnia złożenia wniosku o wyznaczenie podmiot złożył wnioski o zmianę w systemie funkcjonalnym oraz rozszerzenie certyfikatu polegające na utworzeniu przez I. P. sp. z o.o. 11 lotniskowych biur meteorologicznych i rozszerzenie zadań Biura Prognoz Lotniczych o funkcje mereologicznego biura nadzoru, w celu realizacji przetargu ogłoszonego przez Polską Agencją Żeglugi Powietrznej na "usługę zapewnienia służby meteorologicznej w zakresie dostarczania danych i informacji meteorologicznych w celu realizacji przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej służb żeglugi powietrznej" w rejonie informacji powietrznej (FIR) W. Wniosek jest nadal w procedowaniu. W pkt 2 lit. a (iii) zarzucił pominięcie oceny kryteriów wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu wyznaczania. Organ wskazał, że I.P. sp. z o.o. nie jest objęty Krajowym planem skuteczności działania służb żeglugi powietrznej na lata 2012-2014 i w związku z tym nie realizuje zawartych tam celów, gdyż nie jest tymi celami związany. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w swojej ocenie nie może odnieść się do analizy stopnia realizacji celów skuteczności działania przez I. P. sp. z o.o. z uwagi na brak włączenia I. P. sp. z o.o. do Krajowego planu skuteczności działania dla Polski na lata 2012 – 1014[2014]. Zakres planu skuteczności działania, w tym zakres podmiotowy, jak również sposób opracowywania planu i monitorowania jego realizacji określają przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 691/2010 z dnia 29 lipca 2010 r. ustanawiającego system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2096/2005 ustanawiające wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej (Dz. Urz. UE L z 3.08.2010 r. str. 1 z późn. zm.). Zgodnie z art. 10 ust. 3 lit. g rozporządzenia 691/2010, w planie skuteczności działania określa się w sposób wyraźny poszczególne podmioty odpowiedzialne za realizację celów skuteczności działania oraz wkład tych podmiotów w realizację tych celów. Także treść pkt 3.1 załącznika II do rozporządzenia 691/2010 wskazuje wyraźnie, że plan skuteczności działania określa indywidualne cele dla każdego odpowiedzialnego podmiotu. Tym samym określenie w planie celów następuje łącznie z określeniem podmiotów realizujących te cele oraz celów cząstkowych dla każdego z tych podmiotów. Jednocześnie, zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia 691/2010, jego przepisy stosuje się do służb żeglugi powietrznej zapewnianych przez instytucje wyznaczone. Tym samym tylko instytucje posiadające wyznaczenie, o którym mowa w art. 8 lub art. 9 ust. 1 rozporządzenia 550/2004, są objęte zakresem planu skuteczności działania i tylko dla tych instytucji plan ten określa cele. I. P. sp. z o.o. na etapie tworzenia Krajowego planu skuteczności działania dla Polski na lata 2012-1014[2014] takiego wyznaczenia nie posiadał, stąd nie mógł zostać objęty zakresem tego planu, a w konsekwencji celami w nim określonymi. Tym samym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie miał możliwości dokonania oceny realizacji przez I. P. sp. z o.o. celów określonych w planie. Dodatkowo organ wskazał, że Krajowy plan skuteczności działania dla Polski na lata 2012-1014 [2014] ustanowił cele jedynie w obszarze tzw. trasowych służb żeglugi powietrznej, których określenie zawarto w art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1794/2006 z dnia 6 grudnia 2006 r. ustanawiającego wspólny schemat opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej. Fakt nieobjęcia I. P. sp. z o.o. planem, a w konsekwencji określonymi w nim celami został stwierdzony w opinii Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, przy czym stwierdzenie tego faktu nie było podstawą dla negatywnej opinii w przedmiocie wyznaczenia. Ponadto, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ocenia każdy wniosek o wyznaczenie instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej oddzielnie. Analizując wniosek i potencjalne skutki ewentualnego wyznaczenia, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie mógł całkowicie pominąć art. 9 ust. 1 rozporządzenia 550/2004, który wskazuje, że wyznaczenie instytucji zapewniającej służbę MET jest przyznawane na zasadzie wyłączności, co oznacza formalnoprawny brak możliwości jednoczesnego wyznaczenia dwóch instytucji w pokrywającym się zakresie. W pkt 2 lit. b zarzucił nieprawidłową ocenę, że I. P. sp. z o.o. nie spełnia celów określonych w planie skuteczności działania. Organ wskazał, że I. P. sp. z o.o. nie został objęty Krajowym planem skuteczności działania służb żeglugi powietrznej, bo nie jest instytucją wyznaczoną w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia 550/2004 i nie realizuje w związku z tym celów w zakresie skuteczności działania służb żeglugi powietrznej. W pkt 2 lit. c zarzucił uznanie, że I. P. sp. z o.o. nie realizuje celów określonych w Krajowym planie skuteczności działania służb żeglugi powietrznej na lata 2012-2014, gdyż I. P. sp. z o.o. nie jest objęty tym planem, przy jednoczesnym uznaniu, że powyższe wymogi spełnia inny podmiot Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej Państwowy Instytut Badawczy, który również nie jest objęty planem skuteczności działania. Organ wskazał, że I. P. sp. z o.o. nie jest objęty Krajowym planem skuteczności działania służb żeglugi powietrznej na lata 2012-2014 i nie realizuje określonych w tym planie celów, natomiast Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej Państwowy Instytut Badawczy (IMGW PIB), będący instytucją wyznaczoną na dzień sporządzania i zatwierdzania planu, jest objęty jego zakresem. Wynika to wprost z treści planu - zarówno z Tabeli 1 Podmioty objęte Planem Skuteczności Działania, gdzie wprost wymieniony został IMGW PIB, jak i z rozdziału 3.2 planu, gdzie opisano wkład IMGW PIB w osiągnięcie celów oraz indywidualne wiążące cele skuteczności działania. Niezależnie od faktu, że w chwili zatwierdzania planu wyznaczenie IMGW PIB dotyczyło okresu do 22 kwietnia 2014 r., w treści planu nie wskazano na czasowe ograniczenie (względem okresu obowiązywania planu tj. 01.01.2012-31.12.2014) objęcia IMGW PIB tym planem lub określonymi w nim celami. Odnosząc się do pkt 6 pisma z dnia 27 maja 2014 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego poinformował, że IMGW PIB został decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju wyznaczony dnia 17 kwietnia 2014 r., natomiast decyzja o przedłużeniu ważności certyfikatu dla Instytutu została wydana 16 kwietnia 2014 r. (z ważnością do 22 kwietnia 2017 r.). Ponadto, w momencie wydania opinii Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, co miało miejsce 19 marca 2014 r., od dwóch miesięcy toczyło się postępowanie o przedłużenie ważności certyfikatu IMGW PIB (wniosek został złożony 18 stycznia 2014 r.). 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył I. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.; zarzucając naruszenie: 1) art. 127 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie sposobu wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 608) oraz art. 1 ust. 2 rozporządzenia UE nr 691/2010 i art. 9 ust. 1 rozporządzenia WE nr 550/2004, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, iż wyznaczony jako instytucja zapewniająca służby meteorologiczne może zostać jedynie podmiot wskazany w planie skuteczności działania, 2) art. 127 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej, polegające na: a) utrzymaniu w mocy postanowienia I, w którym określono propozycję treści decyzji, która miałaby zostać wydana w postępowaniu o wyznaczenie instytucji zapewniającej służby meteorologiczne, zamiast wskazania wyników oceny dokumentów załączonych do wniosku oraz stopnia realizacji celów skuteczności działania zawartych w planie skutecznego działania, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia UE nr 691/2010, b) uznaniu, że na etapie wyznaczania instytucji zapewniającej służby meteorologiczne wymagane jest posiadanie specyfikacji dla realizacji meteorologicznego biura nadzoru, c) pominięciu oceny kryteriów wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej i dokonaniu oceny kryteriów innych niż wymienione w powyższym przepisie, tj. dokonaniu oceny kryterium objęcia I. planem skutecznego działania zamiast kryterium realizacji celów skuteczności działania zawartych w planie skutecznego działania, a także uwzględnieniu kryterium kolejności wydawania opinii w przedmiocie wniosków o wyznaczenie instytucji zapewniającej służby meteorologiczne, 3) art. 7, 77 oraz 88 kpa poprzez nieprawidłową ocenę, że I. nie spełnia celów określonych w planie skuteczności działania, 4) art. 8 kpa poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, co nastąpiło wskutek uznania, że: octy- .((a' j n fCRS a) na etapie wydania opinii przez Prezesa ULC, a także decyzji o wyznaczeniu, niezbędne jest posiadanie specyfikacji dla realizacji meteorologicznego biura nadzoru, podczas gdy Prezes ULC wydał opinię pozytywną dla innego podmiotu, Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej - Państwowego Instytutu Badawczego, wnioskującego o wyznaczenie, pomimo tego, że ten podmiot na okres przewidywanego wyznaczenia, nie tylko nie miał specyfikacji dla realizacji meteorologicznego biura nadzoru, ale również nie miał certyfikatu potwierdzającego uprawnienia do zapewniania służby meteorologicznej, b) I. nie realizuje celów w planie skutecznego działania, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia UE nr 691/2010, gdyż I. nie jest objęty tym planem skuteczności działania, przy jednoczesnym uznaniu, że powyższe wymogi spełnia inny podmiot IMGW, który również nie jest objęty planem skuteczności działania – - wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. 2. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżonym postanowieniem Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego utrzymał w mocy własne postanowienie przedstawiające opinię w sprawie wniosku I. P. sp. z o.o. o wyznaczenie jako instytucji zapewniającej służby meteorologiczne (MET) w strefach kontrolowanych lotnisk (CTR) – dla służby kontroli lotniska (TWR), w odniesieniu do następujących lotnisk: im. [...] w W. ([...]), K. ([...]), G. im. [...] ([...]), P. ([...]), S. ([...]), W. ([...]), R. ([...]), K.( [...]), B. ([...]), Ł. ([...]), Z. [...]) na czas nieokreślony, rozstrzygniętej postanowieniem Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone jak również poprzedzające postanowienie nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 3.1. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem I. P. sp. z o.o. z dnia 12 marca 2014 r. o wyznaczenia I. P. sp. z o.o. zgodnie z art. 127 ust. 3 ustawy Prawo lotnicze. 3.2. Zgodnie z art. 127 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 3 sierpnia 2002 r. Prawo lotnicze (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1393), wyznaczenie oraz certyfikacja instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej w polskiej przestrzeni powietrznej dokonywane są zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej, a w szczególności zgodnie z rozporządzeniem nr 550/2004/WE oraz rozporządzeniem Komisji nr 2096/2005/WE. Wyznaczenia tego dokonuje, w drodze decyzji administracyjnej, minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej. Wniosek o wyznaczenie zainteresowana instytucja składa do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, który po dokonaniu sprawdzenia wniosku pod względem merytorycznym i formalno-prawnym kieruje go następnie wraz z opinią do ministra właściwego do spraw transportu. Stosownie do art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb żeglugi powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie w sprawie zapewniania służb) (Dz. U. UE L z dnia 31 marca 2004 r.) dotyczącego wyznaczenie instytucji zapewniających służby meteorologiczne, Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć instytucję zapewniającą służby meteorologiczne dla dostarczenia całości bądź części danych meteorologicznych na zasadzie wyłączności w całości lub części przestrzeni powietrznej będącej w ich gestii, uwzględniając uwarunkowania bezpieczeństwa. Zgodnie z § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie sposobu wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 608), wydanego na podstawie art. 128 ustawy Prawo lotnicze, zgodnie z którym minister właściwy do spraw transportu może wyznaczyć instytucję, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 550/2004, określając jednocześnie struktury przestrzeni powietrznej i rodzaj danych meteorologicznych, których dostarczenie wymaga uzyskania wyznaczenia (§ 2 ust. 2). Wniosek o wyznaczenie zawiera: (1) nazwę instytucji (przez co rozumie się instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej, o których mowa w art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb żeglugi powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004, str. 10; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 31, z późn. zm.), jej siedzibę i adres oraz rodzaj i formę prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym, (2) rodzaj służby żeglugi powietrznej i wskazanie części przestrzeni powietrznej, w której instytucja ubiega się o wyznaczenie, oraz w przypadku instytucji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 550/2004 - rodzaj danych meteorologicznych, które instytucja będzie dostarczać, (3) uzasadnienie wniosku. Do wniosku instytucja dołącza: (1) kopię certyfikatu instytucji wraz z odpowiednią specyfikacją operacyjną poświadczone za zgodność z oryginałem - jeżeli były wydane, (2) kopię planów biznesowych instytucji zawierających informacje w zakresie jej zasobów finansowych, ludzkich, posiadanej infrastruktury i technologii oraz sposobów zarządzania bezpieczeństwem - jeżeli nie były przedkładane Prezesowi Urzędu na podstawie pkt 2.1 lit. b załącznika IV do rozporządzenia nr 691/2010, (3) opinię zarządzającego danym lotniskiem o tej instytucji - jeżeli wyznaczenie instytucji ma dotyczyć lotniskowych organów służb żeglugi powietrznej. Prezes Urzędu weryfikuje dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 2, oraz analizuje stopień realizacji celów skuteczności działania zawartych w planie skuteczności działania, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 691/2010, a następnie przesyła wniosek wraz z opinią do ministra właściwego do spraw transportu w terminie dwóch tygodni od dnia jego otrzymania. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wskazał, że I. P. sp. z o.o. nie posiada specyfikacji dla komórek, które mają realizować świadczenie usług we wnioskowanych lokalizacjach dla służb kontroli lotniska (TWR), oraz poinformował, iż do dnia opracowania opinii I. P. sp. z o.o. nie posiadał komórek, które byłyby sprawdzone pod względem spełnienia wymagań, wynikających z załączników I i III rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1035/2011 z dnia 17 października 2011 r. ustanawiającego wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 482/2008 i (UE) nr 691/2010(Dz. Urz. UE L 271 z 18.10.2011 r. str. 23), jakie są wymagane dla realizacji zadań, o które podmiot występował we wniosku o wyznaczenie. Posiadanie specyfikacji jest potwierdzeniem spełnienia tych wymagań, będących podstawą do świadczenia usług wynikających z posiadanego certyfikatu. Do dnia złożenia wniosku o wyznaczenie podmiot złożył wnioski o zmianę w systemie funkcjonalnym oraz rozszerzenie certyfikatu polegające na utworzeniu przez I. P. sp. z o.o. 11 lotniskowych biur meteorologicznych i rozszerzenie zadań Biura Prognoz Lotniczych o funkcje mereologicznego biura nadzoru, w celu realizacji przetargu ogłoszonego przez Polską Agencją Żeglugi Powietrznej na "usługę zapewnienia służby meteorologicznej w zakresie dostarczania danych i informacji meteorologicznych w celu realizacji przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej służb żeglugi powietrznej" w rejonie informacji powietrznej (FIR) W., który to wniosek nie został do dnia wydania zaskarżonego postanowienia rozstrzygnięty. Opracowanie planów skuteczności działania uregulowane zostało w art. 10 rozporządzenia Komisji (UE) nr 691/2010 z dnia z dnia 29 lipca 2010 r. ustanawiającego system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2096/2005 ustanawiające wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej (Dz.U. UE L z dnia 3 sierpnia 2010 r.). Z przepisu tego wynika, że plany skuteczności działania zawierające cele zgodne z ogólnounijnymi celami w zakresie skuteczności działania oraz kryteriami oceny określonymi w załączniku III sporządzane są przez krajowe organy nadzoru, przy czym sporządza się tylko jeden plan skuteczności działania dla każdego państwa członkowskiego lub dla funkcjonalnego bloku przestrzeni powietrznej, jeśli zainteresowane państwa członkowskie zdecydują o opracowaniu planu na poziomie funkcjonalnego bloku przestrzeni powietrznej stosownie do art. 5 ust. 1 i 2 (ust. 1). Plany skuteczności działania obejmują, m. in., wyraźne określenie poszczególnych podmiotów odpowiedzialnych za realizację celów i ich szczegółowy wkład (ust. 3 lit. g). Jak słusznie stwierdził organ, tylko instytucje posiadające wyznaczenie, o którym mowa w art. 8 lub art. 9 ust. 1 rozporządzenia 550/2004, są objęte zakresem planu skuteczności działania i tylko dla tych instytucji plan ten określa cele. I. P. sp. z o.o. na etapie tworzenia Krajowego planu skuteczności działania dla Polski na lata 2012-2014 takiego wyznaczenia nie posiadał, dlatego też nie mógł zostać objęty zakresem tego planu, a w konsekwencji celami w nim określonymi. Oznacza to, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie miał możliwości dokonania oceny realizacji przez I. P. sp. z o.o. celów określonych w planie. I. P. sp. z o.o. nie został objęty Krajowym planem skuteczności działania służb żeglugi powietrznej, ponieważ nie jest instytucją wyznaczoną w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia 550/2004 i nie realizuje w związku z tym celów w zakresie skuteczności działania służb żeglugi powietrznej. 3.3. Zgodnie z art. 106 § 5 kpa, zajęcie stanowiska przez organ następuje w drodze postanowienia. Opinia, o której mowa w § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie sposobu wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej, wyrażana jest w formie postanowienia, i nie jest wiążąca dla ministra właściwego do spraw transportu właściwego do załatwienia sprawy. Prawidłowo zatem w niniejszej sprawie Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wyraził swoją opinię w formie postanowienia, niewiążącego organu właściwego. 3.4. Do wniosku o wyznaczenie instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej ma obowiązek dołączyć kopię certyfikatu instytucji wraz z odpowiednią specyfikacją operacyjną, jeżeli były wydane, a Prezes Urzędu dokumenty te ma obowiązek zweryfikować, oraz przeanalizować stopień realizacji celów skuteczności działania zawartych w planie skuteczności działania. Skoro z przedłożonych dokumentów wynikało, że skarżący nie posiada specyfikacji dla żadnej ze swych komórek, które mają realizować świadczenie usług we wnioskowanych lokalizacjach dla służb kontroli lotniska (TWR), słuszne było stanowisko organu, iż do dnia opracowania opinii I. P. sp. z o.o. nie posiadał komórek, które byłyby sprawdzone pod względem spełnienia wymagań wynikających z załączników I i III rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1035/2011 z dnia 17 października 2011 r. ustanawiającego wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej oraz zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 482/2008 i (UE) nr 691/2010, jakie są wymagane dla realizacji zadań, o które podmiot występował we wniosku o wyznaczenie. Tak jak słusznie wskazał organ, posiadanie specyfikacji jest potwierdzeniem spełnienia tych wymagań, będących podstawą do świadczenia usług wynikających z posiadanego certyfikatu. Do dnia złożenia wniosku o wyznaczenie podmiot złożył wnioski o zmianę w systemie funkcjonalnym oraz rozszerzenie certyfikatu polegające na utworzeniu przez I. P. sp. z o.o. 11 lotniskowych biur meteorologicznych oraz rozszerzenie zadań Biura Prognoz Lotniczych o funkcje meteorologicznego biura nadzoru, jednakże wniosek ten nie został do dnia wydania zaskarżonego postanowienia rozpoznany. Reasumując stwierdzić zatem należy, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego działał w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, i zgodnie z tymi przepisami. Podkreślenia wymaga, że z przywołanego wyżej art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zapewniania służb wynika, że przepis ten daje Państwu Członkowskiemu możliwość wyznaczenia instytucji zapewniającej służby meteorologiczne, lecz nie nakłada takiego obowiązku. Ponadto, przepis ten daje Państwu Członkowskiemu możliwość wyboru – możliwość wyznaczenia instytucji zapewniającej służby meteorologiczne dla dostarczenia całości danych meteorologicznych, części tych danych, na zasadzie wyłączności w całości lub części przestrzeni powietrznej będącej w ich gestii, nakładając równocześnie obowiązek uwzględnienia uwarunkowań bezpieczeństwa. Niezależnie od powyższego dodać jeszcze należy, że dla oceny prawidłowości postępowania przeprowadzonego w niniejszej sprawie z wniosku I. P. Sp. z o.o. przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie ma żadnego znaczenia, czy inna instytucja lub instytucje złożyły takie same wnioski - o wyznaczenie jako instytucji zapewniających służby meteorologiczne, i czy wnioski tamte lub wniosek taki został rozpoznany. Z przywołanych wyżej przepisów wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że skoro każdy wniosek rozpatrywany jest indywidualnie, to w niniejszej sprawie nie mają żadnego znaczenia zarzuty odnoszące się do innych instytucji wnioskujących o wyznaczenie jako instytucji zapewniającej służby meteorologiczne (MET). IV. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.