II SA/Gl 1432/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. M. K. zwrócił się do Urzędu Miasta R. o wykreślenie z miejskiej ewidencji budynków, budynku położonego w R. przy ulicy [...] na działce nr "1", wskazując na fakt, iż budynek został zniszczony przez pożar i nie nadaje się do użytkowania. Pismem z dnia [...]r. wnioskujący został wezwany na rozprawę administracyjną wyznaczoną na dzień [...]r.. Podczas rozprawy organ wyjaśnił, że brak jest podstaw do wykreślenia przedmiotowego budynku z ewidencji gruntów i budynków, gdyż według posiadanych danych budynek jest nadal istniejącym obiektem. Wobec pisma wnioskującego o zawieszenie postępowania, postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta R. zawiesił postępowanie w sprawie wykreślenia z operatu wnioskowanego budynku do czasu dostarczenia opinii biegłego dotyczącej oceny stanu technicznego przedmiotowego budynku. Opinia ta została sporządzona w dniu [...]r. i wraz z wnioskiem z dnia [...]r. o podjęcie zawieszonego postępowania, dostarczona organowi, który postanowieniem z dnia [...]r. podjął postępowanie w sprawie wykreślenia z ewidencji gruntów i budynków wnioskowego budynku. Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta R., działając na podstawie art. 20 ust. 1, art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 4, § 45, § 46 i § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 maja 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów (Dz.U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o wykreśleniu z operatu ewidencji gruntów i budynków budynku o identyfikatorze [...], położonego w R. przy ulicy [...] na działce nr "1" z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna oraz o umorzeniu postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany funkcji użytkowej wymienionego budynku, ujawnionej w operacie gruntów i budynków, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu organ odwołał się do art. 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazując na obowiązek starostów w zakresie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych objętych tą ewidencją właściwemu staroście przez właściciela i wieczystego użytkownika nieruchomości wraz z niezbędnymi dokumentami geodezyjnymi, kartograficznymi i innymi niezbędnymi do wprowadzenia zmian w ewidencji. Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie M. K. pismem z dnia [...]r. wniósł o wykreślenie budynku z ewidencji z dniem, w którym budynek został zniszczony przez pożar tj. z dniem [...]r. Nie przedłożył wnioskujący natomiast dokumentów potwierdzających zasadność złożonego wniosku. Dokumentem takim stała się "opinia techniczna..." sporządzona przez uprawnionego projektanta K. S., z której jednoznacznie wynika, że w pożarze budynek uległ całkowitemu zniszczeniu, wskutek czego trwale utracił cechy budynku w świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na podstawie przedłożonej opinii organ mógł stwierdzić, iż przedmiotowy budynek nie spełnia warunków definicji budynku określonej w Prawie budowlanym. Jak wynika z § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 maja 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków do zadań starosty należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu polega na wprowadzaniu udokumentowanych zmian do bazy danych. Mając na uwadze zapis § 46 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, który stanowi, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji m.in. na wniosek, orzeczono jak w sentencji. Wobec wykreślenia przedmiotowego budynku z ewidencji gruntów i budynków wniosek o zmianę jego funkcji użytkowej stał się bezprzedmiotowy, stąd orzeczenie o umorzeniu postępowania w tym zakresie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. K., działający przez pełnomocnika J. K. Zarzucił decyzji naruszenie art. 7, art. 8, art., 9, art. 12, art. 35, art. 36, art. 77 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak logicznego i spójnego w świetle zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, uzasadnienia oraz niezałatwienia sprawy w rozsądnym, ustawowym terminie; art. 77, art. 78 i art. 80 Kodeksu poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego; art. 84 Kodeksu poprzez nie powołanie biegłego w celu wyjaśnienia i skorzystania z wiedzy specjalistycznej w zakresie funkcji użytkowej obiektu; art. 105 Kodeksu poprzez umorzenie postępowania w sposób naruszający interes wnioskodawcy oraz art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez niewłaściwą interpretację i zaniechanie wypełniania obowiązków przez prowadzącego ewidencję gruntów i budynków a także przepisów rozporządzenia tj. §11 ust. 1 pkt 4 do 6, § 20 pkt 1 i pkt 2, § 35 pkt 7, § 44 i 46 oraz § 47 - poprzez ich nienależyte wypełnienie w trakcie sporządzania operatu i brak weryfikacji przedmiotowych czynności oraz brak właściwego nadzoru nad podmiotem, który operat ewidencyjny sporządzał. Uwzględniając powyższe wniósł o wydanie decyzji nakazującej wykreślenie z operatu gruntów i budynków przedmiotowego budynku z dniem [...]r. oraz nakazującej zmianę z dniem sporządzenia operatu dotychczasowego zapisu dotyczącego funkcji użytkowej przedmiotowego budynku na zapis zgodny ze stanem faktycznym tj. § 65 ust. 1 pkt 1 - budynki mieszkalne. Uzasadniając odwołanie stwierdził, iż po stwierdzeniu niewłaściwych zapisów w operacie wystąpił o ich zmianę, podkreślając, że uznanie obiektu za przeznczony na cele związane z powadzeniem działalności gospodarczej jest niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ pod początku jego wybudowania i oddania do użytku tj. od lat 50-tych obiekt w części przeznaczony był na cele mieszkalne, na co przedstawił określone dowody. W ich świetle nie budzi wątpliwości fakt, ze obiekt był wybudowany i eksploatowany jako hotel pracowniczy (część prawa) i budynek mieszkalny (część lewa). Zapis w ewidencji wynikł z niewłaściwie przeprowadzonych czynności ewidencyjnych, przygotowujących operat gruntów i budynków. Podkreślił, że to starosta jest odpowiedzialny za założenie i prowadzenie, zgodnie ze stanem faktycznym, ewidencji, poprzez wyspecjalizowane i przygotowane profesjonalnie do tego służby. Stąd ciężar obowiązków związanych z jej aktualnością ustawodawca przeniósł na starostę a nie na obywatela. Wyjaśnił, że przedmiotowy obiekt w dniu [...]r. uległ spaleniu i przestał stanowić budynek (zgodnie z obowiązującą definicją zawartą w ustawie Prawo budowlane). Mimo stwierdzenia przez urzędników, że obiekt w ¾ dachu i innych elementów uległ ziszczeniu, nie doprowadzono do wszczęcia jakichkolwiek czynności przewidzianych prawem. W jego ocenie to geodeta winien doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Odwołując się do uzasadnienie decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stwierdził, że "przeprowadzone prace polowe w [...] r., a związane z pozyskanie informacji do wprowadzenia zapisów w tworzonej ewidencji gruntów i budynków przez firmę ":"A" Sp. z o.o. w K. obarczone były poważnymi błędami, gdyż nie zawierały informacji o funkcji tego budynku ...". W wyniku czego informacje te były niezgodne ze stanem faktycznym. Nie można zatem z tych faktów wywodzić wniosków przytoczonych przez organ. Dodał, iż organ wydając kwestionowaną decyzję nie rozpatrzył sprawy w jej całokształcie i nie uwzględnił wszystkich okoliczności sprawy. Tym samym doszło do naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego. Dlatego też odwołujący wniósł o dokonanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pełnej oceny merytorycznej oraz prawnej decyzji organu pierwszej instancji z uwzględnieniem przepisów prawa, obowiązującego stanu faktycznego oraz doświadczenia życiowego. Rozpatrując sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż z analizy akt sprawy bezsprzecznie wynika, że intencją odwołania jak i wniosku do organu wszczynającego postępowanie jest to, aby rozstrzygniecie w tej decyzji w zakresie wykreślenia z operatu przedmiotowego budynku obowiązywało od dnia [...]r., tj. od dnia, w którym budynek ten uległ zniszczeniu, czyli odwołujący żąda wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków zmiany danych ewidencyjnych dotyczących wymienionego budynku z mocą wsteczną. Organ podkreślił, iż obowiązek nałożony na starostów i prezydentów miast jako organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dotyczy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oraz utrzymywania jej w stanie aktualności i wynika na dzień wydania kwestionowanej decyzji z art. 2 pkt 8 i art. 4 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 rozporządzenia z dnia 29 maja 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów. W celu zapewnienia organom źródeł informacji niezbędnych do aktualizacji ustawodawca w art. 22 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 23 ustawy nałożył odpowiednie obowiązki na osoby i jednostki organizacyjne, które są właścicielami nieruchomości lub władają tymi nieruchomościami, a także na organy administracji publicznej, sądy czy kancelarie notarialne. Zgodnie z art. 22 wymienione tam osoby zobowiązane były zgłaszać wszelkie zmiany danych objętych ewidencją w terminie 30 dni licząc od dnia ich powstania. Źródła danych ewidencyjnych wymienia § 35 rozporządzenia, a wynikają one także z treści § 45 zd.2 i § 46 ust. 2. Ustawa przed nowelizacją nie zawierała przepisów określających tryb oraz procedury ewidencji gruntów. Regulowały ją § 45 do § 47 rozporządzenia. Podkreślenia wymaga fakt, że zobowiązane do utrzymania aktualności ewidencji organy nie mogły i nie mogą dokonywać żadnych zmian (czy to podmiotowych czy przedmiotowych) według własnego uznania. Muszą jej dokonywać w oparciu o dokumenty urzędowe wymienione w § 46 ust. 2 rozporządzenia. Tak więc odpowiadające za aktualność danych w ewidencji organy (starostowie, prezydenci) wszelkich zmian w ewidencji dokonują w oparciu o dane udokumentowane, a obowiązek ich zgłoszenia obciąża m.in. właścicieli gruntów. W niniejszej sprawie zarzut, iż organ pierwszej instancji mając wiedzę o zniszczeniu budynku przez pożar w [...]r. powinien rozstrzygnąć o jego wykreśleniu z ewidencji z mocą wsteczną nie jest zasadny. Brak jest bowiem przepisu prawa materialnego, który umożliwiłby organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków na orzeczenie o mocy wstecznej w zakresie jej aktualizacji. Nie jest możliwe dokonanie zmian w ewidencji z datą wsteczną. Jeśli zmiany w ewidencji gruntów i budynków następują to mają one skutek ex nunc tj. na przyszłość, a nie skutek ex tunc tj. z mocą wsteczną. Wniosek taki wypływa z przepisów prawa, m.in. z obowiązku zgłaszania wszelkich zmian danych w terminie 30 dni od daty ich powstania. Ustanowienie tego terminu z jednej strony zapewnia aktualność tych danych, a z drugiej eliminuje możliwość dokonywania tych zmian z mocą wsteczną. Tylko stwierdzenie nieważności decyzji wywołuje konsekwencje ex tunc. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji zgodnie z wnioskiem i w oparciu o przedłożoną opinię techniczną orzekł o wykreśleniu wnioskowanego budynku z ewidencji gruntów i budynków. Słusznie przy tym wskazał na odwołanie się ewidencji do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych i zawartej tam definicji budynku, jako zadaszonego obiektu budowlanego wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywanego do potrzeb stałych i przystosowanego do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Wobec wykreślenia przedmiotowego budynku z operatu ewidencji gruntów i budynków wniosek o zmianę funkcji budynku ujawnionej w operacie ewidencyjnym stał się bezprzedmiotowy i zasadnie organ w tym zakresie umorzył postępowanie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. K. reprezentowany przez pełnomocnika- ojca J. K. W skardze powtórzono co do zasady zarzuty i argumenty przedstawione już w odwołaniu i wniesiono o wydanie decyzji nakazującej wykreślenie budynku z miejskiej ewidencji gruntów i budynków z dniem [...]r. oraz nakazującej dokonanie zmiany zapisów z dotychczasowego zapisu o funkcji użytkowej budynku na funkcję mieszkalną od początku [...] r. tj. przywrócenie funkcji budynku do stanu prawnego zgodnego z pierwotnym stanem faktycznym i prawnym, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do organu administracji w celu ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem wszystkich zgłoszonych przez skarżącego dowodów . W uzasadnieniu przywołano obowiązujące w tym zakresie przepisy i powtórzono argumentację zaprezentowaną w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż istotną wniosku, odwołania oraz obecnie skargi jest żądanie dokonania wpisów w ewidencji w zakresie wykreślenia budynku z ewidencji z dniem [...]r., a w zakresie zmiany funkcji użytkowej tego budynku od roku [...] r. tj. od daty założenia ewidencji. Organ podkreślił, że nie jest możliwe dokonanie zmian w ewidencji gruntów z datą wsteczną. Na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego potrzymał skargę i zawartą w niej argumentację. Podkreślił, że rzeczywista funkcja budynku powinna być organom znana (przez 1,5 roku Gmina była właścicielem). Operat jest nieaktualny a winę za to ponosi Gmina i organ ewidencyjny. Podkreślił, że błąd w ewidencji powinien naprawić popełniający. Wyjaśnił, że skarżący jest wyłącznym właścicielem obiektu od kilku lat. Został wyłącznym właścicielem obiektu już po pożarze, a wcześniej był współwłaścicielem obiektu wraz z bratem. Pełnomocnik organu, jak w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, wskazując na brak możliwości weryfikacji wpisów w ewidencji z datą wsteczną. Podkreślił, że obowiązek dokonywania zgłoszenia zmian ciąży na właścicielach nieruchomości. Wyjaśnił nadto, że nawet gdy data zaistnienia określonego stanu prawnego wynika z dokumentu i jest wcześniejsza niż data ujawnienia tego dokumentu w ewidencji, to również wtedy brak jest podstaw do modyfikowania treści ewidencji z mocą wsteczną i wydawanie wypisów dotyczących poprzedniego stanu ewidencji z uwzględnieniem skutków wprowadzonych takim dokumentem. Ewentualnie taka okoliczność mogłaby być ujawniona w rubryce "uwagi". Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tjedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Przy czym, po myśli art. 134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury. W kontrolowanym postępowaniu strona skarżąca domagała się wykreślenia z ewidencji gruntów i budynków budynku o identyfikatorze [...] położonego w R. przy ulicy [...] na działce nr "1" z dniem [...] r. tj. od dnia, w którym wymieniony budynek został zniszczony w wyniku pożaru oraz wprowadzenia w ewidencji zmiany zapisu w zakresie funkcji tego budynku, czyli w miejsce dotychczasowego wpisu o funkcji użytkowej budynku wprowadzić wpis o funkcji mieszkalnej tego budynku do [...] r., czyli od daty założenia ewidencji budynków. Na podstawie złożonego wniosku oraz dołączonej "Opinii technicznej w zakresie skutków oddziaływania sił pożaru na elementy konstrukcyjne budynku przy ulicy [...] w R." decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta R. wykreślił wnioskowany budynek z ewidencji gruntów i budynków z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna oraz wobec tego rozstrzygnięcia umorzył postępowanie w zakresie zmiany funkcji tego budynku z użytkowej na mieszkalną. Dokonanemu tą decyzją wpisowi do ewidencji skarżący nie zarzucił oczywistej wadliwości czy też sprzeczności ze stanem rzeczywistym, ale domagał się, aby moc tego wpisu określić na datę [...] r. tj. datę zniszczenia tego budynku przez pożar. Nie uznał także bezprzedmiotowości postępowania w zakresie zmiany funkcji tego budynku, twierdząc, iż od momentu powstania tej ewidencji czyli od [...] r, (według organu od [...] r,) budynek ten winien zostać oznaczony jako mieszkalny, a nie jako użytkowy. W ocenie składu orzekającego zasadnie jednak organy podniosły, że nie jest możliwe dokonanie zmiany w ewidencji z mocą wsteczną. Jeżeli zmiany w ewidencji następują, to mają one skutek ex nunc tj. na przyszłość, a nie skutek ex tunc tj. z mocą wsteczną. Zauważyć trzeba, że obowiązek zgłoszenia właściwemu organowi wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od daty ich powstania, stosownie do treści art. 22 ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i kartograficzne obciąża właściciela lub inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części (art. 20 ust. 2 pkt 1 tej ustawy). Uregulowanie powyższe zapewnia z jednej strony aktualność danych ewidencji, które powinny odzwierciedlać stan rzeczywisty, z drugiej zaś strony, ustanawiając wskazany powyżej obowiązek właściciela zawiadamiania o wszelkich zmianach w krótkim terminie, eliminuje możliwość dokonywania tych zmian z datą wsteczną tj. obejmującą okres wcześniejszy, przed datą złożenia wniosku. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 144/10). Skoro więc skarżący był najpierw współwłaścicielem, a następnie właścicielem przedmiotowego budynku na działce nr "1", to jego obowiązkiem było zgłoszenie zastrzeżeń zarówno do wpisu dotyczącego funkcji przedmiotowego obiektu, jak również winien on zgłosić fakt likwidacji obiektu w wyniku pożaru z dnia [...]r. Jednak wbrew ciążącego na właścicielu nieruchomości obowiązku nie powiadomił on o tych zmianach Prezydenta Miasta R. – jako organu prowadzącego przedmiotową ewidencję, czyniąc to dopiero złożonym wnioskiem w niniejszym postępowaniu, co poniekąd wymuszone zostało postępowaniem podatkowym prowadzonym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. Jak zostało to wyraźnie podniesione przez orzekające w sprawie organy nie jest możliwe dokonanie zmian w ewidencji z datą wsteczną, czyli zgodnie z żądaniem wniosku od dnia [...] r. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów § 44 czy § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, to nie podlega wątpliwości, że ewidencja gruntów powinna być utrzymywana w stałej aktualności, tak co do stanu faktycznego, jak i stanu prawnego. Do zadań starosty należy utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi oraz okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych (§ 44 pkt. 2 i pkt 6). Z przepisów rozporządzenia wynika, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu m.in. w przypadkach przewidzianych w § 46 ust. 2 – czyli m.in. na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, dokumentacji architektoniczno- budowlanej oraz innych dokumentów. Zatem odpowiadając za aktualność danych w ewidencji, wszystkie zmiany starosta dokonuje w oparciu o dane udokumentowane, a obowiązek zgłaszania wszelkich danych do ewidencji obciąża, jak było już powyżej, m.in. właścicieli gruntów. W przedmiotowej sytuacji, w wyniku pożaru, który miał miejsce w dniu [...]r. przedmiotowy budynek uległ zniszczeniu, tracąc tym samym cechy budynku (zgodnie z obowiązującymi przepisami, m.in. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych). Mimo to, że doszło do faktycznego zniszczenia istniejącego budynku skarżący nie złożył odpowiedniego, wynikającego z art. 22 ust. 2 ustawy zawiadomienia o dokonanych zmianach. Stąd też nie zmieniono zapisu w ewidencji gruntów i budynków. Dopiero wnioskiem z dnia [...] r. M. K. wystąpił o dokonanie zmian w ewidencji, co zostało załatwione kwestionowaną decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. Mając na uwadze wymienione powyżej przepisy rozporządzenia nie można podzielić twierdzeń skarżącego, że fakty powszechnie znane oraz znane organowi z urzędu, a za takie uznaje skarżący fakt pożaru przedmiotowego budynku w dniu [...] r., nie wymagają dowodu i powinny być aktualizowane z urzędu. Organ nie może bowiem działań według uznania, a wszelkie wpisy, jak wskazano powyżej oparte są na odpowiednich dokumentach, stąd m.in. domaganie się w niniejszym postępowaniu przez organ ewidencyjny opinii biegłego dotyczącej oceny stanu technicznego przedmiotowego budynku. Jednocześnie należy podzielić stanowisko orzekających w sprawie organów, że skoro przedmiotowy budynek został wykreślony w ewidencji gruntów i budynków, to nie ma przedmiotu dalszego postępowania, a zatem brak jest podstaw do orzekania o funkcji jaką dany budynek spełniał - tzn. czy był to budynek użytkowy, jak stanowi aktualny wpis w ewidencji, czy był to budynek mieszkalny, jak wnioskuje obecnie skarżący. Postępowanie w tym zakresie stało się zatem bezprzedmiotowe, stąd zasadnie i słusznie zostało ono w tym zakresie umorzone. Nadto, jak wskazano powyżej, także w tym zakresie nie byłby możliwy wpis z mocą wsteczną. Na marginesie należy już tylko zaznaczyć, że także w tym przypadku skarżący, który w czasie gdy firma "A" Sp. z o.o. przeprowadziła w roku [...] r. prace polowe niezbędne dla przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków, był właścicielem (współwłaścicielem) przedmiotowego budynku, mógł w dacie wyłożenia do publicznej wiadomości projektu opisowo - kartograficznego dla obrębu [...], wnieść do tego projektu swoje uwagi i zastrzeżenia, co przyczyniłoby się do weryfikacji danych dotyczących przedmiotowego budynku. W tym czasie jednak skarżący takich działań nie podjął, a obecnie jak słusznie organ stwierdził, wobec wykreślenia budynku z ewidencji dalsze działania w tym zakresie trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Na zakończenie podkreślenia wymaga fakt, iż ewidencja gruntów i budynków ma charakter rejestrowy, czyli odzwierciedla stan aktualny na podstawie konkretnie w przepisach wymienionych dokumentów. Mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej uwagi i ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę. Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.