VI SA/Wa 2824/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2015 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej Urząd Patentowy RP) utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r., którą odmówił P. Sp. z o.o. (dalej skarżąca, zgłaszająca) udzielenia patentu na wynalazek pt. "Sposób otrzymywania stężonych hydrozoli srebra" (nr P. [...]), zgłoszony przez nią do ochrony dnia 4 grudnia 2009 r. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 24 i art. 26 ust. 1, a także art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 – dalej pwp). Powyższe rozstrzygnięcia zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] grudnia 2009 r. wpłynęło do Urzędu Patentowego RP podanie skarżącej o udzielenie patentu na wynalazek pt: "Sposób otrzymywania stężonych hydrozoli srebra". Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2013 r. Urząd powiadomił zgłaszającą, że rozwiązanie wg wynalazku nie nadaje się do opatentowania w kategorii "sposób otrzymywania stężonych hydrozoli", ponieważ nie posiada wymaganego od wynalazku poziomu wynalazczego. Uzasadniając swoje stanowisko Urząd oparł się na danych zamieszczonych w publikacji: Virender K. Sharma i inni opublikowanej w Advances in Colloid and Interface Science 145 (2009) 83-96 (dostępnej on-line od 17 września 2008 r.), pt. "Silver nanoparticles: Green synthesis and their antimicrobial activities" (dalej zwanej D1). Wskazał, że z ww. artykułu znany jest sposób otrzymywania stężonych hydrozoli srebra, na str. 85-86 ujawniono metodę polegającą na redukcji wodnego roztworu Ag(NH3)2. Reduktorem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd. Rozwiązanie przedstawione w ww. publikacji jest analogiczne do rozwiązania wg wynalazku. W odpowiedzi na zawiadomienie zgładzająca przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. złożyła nową wersję zastrzeżeń patentowych. W nowej wersji zastrzeżenia nr1 zgłaszająca zastrzegła, iż jako polisacharyd stosuje się polimer wybrany z grupy zawierającej dekstrynę, hydroksyetylocelulozę, karboksymetylocelulozę, maltodekstrynę lub ich dowolną mieszaninę. Cechy te w wersji złożonej w dacie zgłoszenia stanowiły treść zastrzeżenia zależnego nr 4. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówił udzielenia patentu na przedmiotowe zgłoszenie argumentując, że opisany sposób nie wykazuje wymaganego do opatentowania poziomu wynalazczego oraz rozwiązanie wg wynalazku, nie jest zaskakujące w świetle najbliższego stanu techniki, gdyż prowadzi do uzyskania takiego samego rezultatu jak w przedstawionej publikacji. Przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca przedstawiła kolejną wersję zastrzeżeń patentowych. Podniosła, że istotą wynalazku jest to, iż stosowany jest jeden polisacharyd, który jednocześnie pełni funkcję stabilizatora i reduktora. Załączyła też nową redakcję zastrzeżeń. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. działając na podstawie art. 245 ust. 1 pwp po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej zgłoszenia wynalazku pt. "Sposób otrzymywania stężonych hydrozoli srebra", utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2013r. o odmowie udzielenia patentu na ww. wynalazek. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że po zapoznaniu się z argumentami zgłaszającej i nową redakcją zastrzeżeń patentowych ustalił, że wyjaśnienia merytoryczne zgłaszającej nie usuwają przeszkód do uzyskania patentu. Urząd wskazał, iż porównując zakres przedmiotowego wynalazku (wersja z dnia [...] lutego 2014 r.) z informacjami ujawnionymi w zgłoszeniu patentowym [...] (zwanym dalej D2), doszedł do przekonania, że przedmiotowe rozwiązanie nie posiada – stosownie do art. 24 i art. 26 ust. 1 pwp - wymaganego poziomu wynalazczego. Proponowana przez zgłaszającą zmiana redakcyjna zastrzeżenia nr 1 (wersja z [...] czerwca 2014 r.), w odniesieniu do uprzedniej z dnia [...] lutego 2014 r. polega na usunięciu z treści części słów "wybrany z grupy zawierającej hydroksyetylocelulozę, karboksymetylocelulozę" oraz dodaniu słów "związek srebra stanowi tlenek srebra" oraz "przy normalnym ciśnieniu". Odnosząc się do proponowanych zmian w zakresie ochrony (wersja z dnia [...] czerwca 2014 r.) Urząd Patentowy RP stwierdził: 1. Z analizy porównawczej publikacji (D2) z rozwiązaniem według wynalazku wynika, iż w każdym z ww. rozwiązań otrzymuje się stężone hydrozole nanocząstek srebra poprzez zmieszanie wodnego nieorganicznego związku srebra z wodnym roztworem karboksymetylocelulozy stosowanej jako polisacharyd. Przy czym w obydwu rozwiązaniach, reakcja prowadzona jest w temperaturach poniżej temperatury wrzenia wody; 2. Wskazanie na obligatoryjne stosowanego związku srebra, określonego jako "związek srebra stanowi tlenek srebra" jest sprzeczne z informacjami zawartymi w treści opisu wynalazku, zwłaszcza w przykładach wykonania. W przykładach nr 1, 6 i 8 jako związki srebra zastosowano azotan srebra. Natomiast w przykładzie nr 9 jako związek srebra zastosowano organiczny kompleks srebra. 3. Karboksymetyloceluloza wskazana w (D2) jako polisacharyd stosowany do otrzymywania hydrozoli stanowiła (według zastrzeżeń z dnia [...] lutego 2014 r.) jeden z kliku równocennie stosowanych polisacharydów w procesie. W opisie wynalazku zgłaszająca wskazała, że możliwe jest równocenne stosowanie każdego ze wskazanych polimerów z uzyskaniem identycznych efektów technicznych. W treści opisu wynalazku (str. [...], wers [...]) wskazano, że "jako polisacharyd korzystnie stosuje się polimer wybrany z grupy zawierającej dekstrynę, hydroksyetylocelulozę, karboksymetylocelulozę, maltodekstrynę lub ich dowolną mieszaninę". Sformułowanie powyższe oznacza, że hydroksyetyloceluloza i karboksymetyloceluloza stanowią równocenne (w odniesieniu do dekstryny i maltodekstryny) polisacharydy i spełniają te same funkcje jak dekstryna i maltodekstryna; 4. Brak udowodnionego nieoczekiwanego efektu. Na str. [...] opisu wynalazku zgłaszająca stwierdziła, że "nieoczekiwanie okazało się, że polisacharydy w trakcie prowadzenia reakcji poniżej temperatur wrzenia wykazują właściwości redukcyjne, dzięki czemu można wyeliminować stosowanie odrębnego reduktora, co zmniejsza ilość substancji zawartych w koloidzie, a w tym toksycznych takich jak hydrazyna czy formalina. Tym samym koloid wg wynalazku jest bezpieczniejszy dla ludzi i zwierząt, niż dotychczas znane hydrozole. Nadto nie jest koniczne prowadzenie reakcji w polu elektromagnetycznym, które z zasady jest szkodliwe dla człowieka". Identyczne postępowanie, z uzyskaniem takiego samego efektu technicznego wskazano w (D2). Należy w tym miejscu podkreślić, że w (D2) zastosowano jeden ze wskazanych przez zgłaszającą (w opisie wynalazku) polisacharydów tj. karboksymetulocelulozę a proces prowadzono w temperaturach poniżej temperatury wrzenia wody. W związku z powyższym Urząd Patentowy RP wysnuł wnioski, że : 1. Ograniczając zakres ochrony (w proponowanej wersji zastrzeżenia patentowego nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r.) do stosowania dekstryny i maltodekstryny jako polisacharydów zgłaszająca udowodniła, że przedmiotowy sposób jest nowy, natomiast nie udowodniła, że sposób ten posiada wymagany poziom wynalazczy; 2. Wskazywanie na stosowanie "związku srebra, który stanowi tlenek srebra" jako cechy obligatoryjnej w zastrzeżeniu nr [...], jest sprzeczne z danymi ujawnionymi w przykładach wykonania; 3. Parametry sposobu wskazane przez zgłaszającą jako obligatoryjne, tj. stosowanie temperatury poniżej temperatury wrzenia wody i stosowanie normalnego ciśnienia są analogiczne jak w (D2); 4. Zarówno w (D2) jak i w przedmiotowym wynalazku, uzyskano identyczne wyniki tj. nanocząsteczki srebra mające wielkość od kilku do kilkudziesięciu nm (według przedmiotowego wynalazku) i poniżej 100nm (według D2). W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie okoliczności sprawy, i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń faktycznych, w szczególności polegające na uznaniu, że dane ujawnione w przykładach wykonania nie uwzględniają stosowania jako cechy obligatoryjnej "związku srebra, który stanowi tlenek srebra", oraz że zgłaszane rozwiązanie nie posiada wymaganego poziomu wynalazczego, podczas gdy wyczerpująca analiza zgłoszenia wynalazku oraz składanych pism prowadziłaby do odmiennych wniosków, - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 24 i 26 § 1 pwp polegające na nieprawidłowym uznaniu, że zgłaszany wynalazek nie posiada poziomu wynalazczego, podczas gdy – jak wynika ze zgłoszenia wynalazku oraz składanych pism, zawierających nową redakcję zastrzeżeń, proponowane rozwiązanie nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in. iż Urząd Patentowy RP dokonując oceny poziomu wynalazczego rozwiązania oparł się na błędnym ustaleniu, że "wskazywanie na obligatoryjne stosowanie związku srebra, określonego jako związek srebra stanowiący tlenek srebra jest sprzeczne z informacjami zawartymi w treści opisu wynalazku, w tym zwłaszcza w przykładach wykonania". Tymczasem dane ujawnione w przykładach wykonania uwzględniają stosowania jako cechy obligatoryjnej "związku srebra, który stanowi tlenek srebra". Urząd oparł się bowiem jedynie na treści przykładów nr 1, 6, 8 i 9, w których jest mowa o innych związkach srebra, natomiast całkowicie pominął przykłady nr 4, 5 i 7, w których do wytwarzania hydrozolu srebra wykorzystywany jest tlenek srebra. Poza tym Urząd przyjął, że wszystkie wskazane z nazwy w pierwotnym zgłoszeniu polimery są "równocenne", gdyż spełniają te same funkcje. Tym samym pominął ich różnice chemiczne, widoczne już w samych nazwach tych związków. Z jednej strony występują pochodne celulozy, zaś z drugiej strony – dekstrynę i jej pochodną: maltodekstrynę. Różnice te i ich konsekwencje powinny być wprost widoczne dla Urzędu Patentowego. Natomiast związki z których zgłaszająca zrezygnowała w trakcie postępowania (pochodne celulozy) nie powinny być przeciwstawiane pozostałym związkom (dekstynie i maltodekstynie), tylko dlatego, że Urząd uznaje je za "równocenne". Zarówno jedne jak i drugie zostały ujawnione w pierwotnym zgłoszeniu, które w trakcie postępowania zostało ograniczone. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że Urząd nie uznał stosowania tlenku srebra za obligatoryjne (gdyż przeczą temu dane ujawnione w przykładach wykonania) organ podniósł, że stosownie do wymogów formalnych wskazanych w art. 33 ust. 1 i 3 pwp, zastrzeżenia patentowe winny być w całości poparte opisem wynalazku, a opis wynalazku i zastrzeżenia patentowe winny być spójne i dotyczyć tego samego rozwiązania. Natomiast w omawianym przypadku zastrzeżenia patentowe (wersja z [...] czerwca 2014 r.) i opis wynalazku są rozbieżne i nie dotyczą tego samego przedmiotu. W przykładach wykonania zamieszczonych w opisie wynalazku, zgłaszająca podała, że można stosować różne polisacharydy z różnymi związkami srebra i uzyska się identyczne efekty techniczne. Obligatoryjne ograniczenie stosowanych związków srebra do "tlenku srebra" powoduje, że część zamieszczonych przykładów wykonania nie dotyczy zastrzeganego zakresu. Tym samym opis wynalazku różni się zasadniczo od proponowanej wersji zastrzeżeń patentowych. Jednocześnie (pod względem merytorycznym) nie jest możliwe wykreślenie większości przykładów zamieszczonych w opisie wynalazku oraz znacznej części opisu, informującej o nieoczekiwanych efektach uzyskanych przez zastosowanie polisacharydów jako czynników redukujących. Ponadto zgłaszająca w opisie wynalazku nie zamieściła dowodów (konkretnych danych), że zastosowanie wyłącznie tlenku srebra (spośród znanych związków srebra) przyniesie nieoczekiwane efekty techniczne, których nie można osiągnąć stosując inne (podane w przykładach) związki srebra. Odnosząc się natomiast do zarzutu wskazywania stosowanych polimerów jako równocennych, Urząd wyjaśnił, że fakt, iż wskazane polimery pełnią taką samą rolę w rozpatrywanym zgłoszeniu, wynika z redakcji zastrzeżenia patentowego nr [...], nadesłanego do Urzędu przy piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie skarżąca zarzuciła naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania poprzez przeciwstawienie nowego dokumentu (D2), rozstrzygającego zdaniem Urzędu, o wyniku sprawy dopiero w toku postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto skarżąca podniosła, że na rozwiązanie zawarte w opisie zgłoszeniowym [...] Urząd Patentowy Chińskiej Republiki Ludowej udzielił patentu. Rozwiązanie to dotyczy sposobu otrzymywania stężonych hydrozoli srebra przy użyciu karboksymetylolelulozy, zaś skarżąca ubiega się o ochronę sposobu otrzymywania stężonych hydrozoli srebra przy użyciu dekstryny i maltodekstryny. Urząd w sposób nieprawidłowy uznał, że skoro skarżąca wskazała te związki, to znaczy, że użycie maltodekstryny i dekstryny jest oczywiste w świetle używania pochodnych celulozy w podobnym celu. Skarżąca zarzuciła także Urzędowi Patentowemu RP, że całkowicie pominął jej argumenty zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r., pkt 4 i 5, wskazujące na istotne różnice w sposobach otrzymywania hydrozoli według zgłoszenia [...] oraz według dokumentów przeciwstawionych przez Urząd, dotyczące czasu trwania procesów otrzymywania hydrozoli oraz stosowanych substancji pomocniczych. Sposób według zgłoszenia pozwala bowiem na otrzymywanie hydrożelu w znacznie krótszym czasie (10–20 minut), niż jest to możliwe przy zastosowaniu przeciwstawionych sposobów (2 do 20 godzin), co stanowi pozytywną przesłankę dla oceny poziomu wynalazczego. Odnosząc się do zarzutu organu o rzekomej niezgodności opisu zgłoszeniowego z treścią zastrzeżeń, podniosła, iż zastrzeżenia patentowe, które wyznaczają żądany zakres ochrony wynalazku, znajdują oparcie w całości w treści opisu zgłoszeniowego, który jednocześnie zawiera informacje i treści wykraczające poza żądany obecnie zakres ochrony. Nastąpiło to w związku z ograniczeniem zakresu postępowania w toku postępowania przed Urzędem Patentowym, zaś skarżąca w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. w pkt 7 poinformowała Urząd o zamiarze złożenia dostosowanego i ograniczonego opisu, jeżeli wyjaśnienia i dokonane zmiany zostaną uznane przez organ za wystarczające. (procedura oparta na treści art. 37 ust. 1 pwp). Ponadto skarżąca podniosła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów stawianych jej przez art. 107 § 3 kpa – nie wyjaśnia dlaczego w świetle dokumentu D2 zastosowanie maltodekstryny i dekstryny jest oczywiste dla znawcy. Wbrew stanowisku zawartemu w Odpowiedzi na skargę, zgłaszająca w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. nie występowała o pominięcie różnic w budowie dekstryny, hydroksyetylocelulozy, karboksymetylocelulozy i maltodekstryny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Badając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia opisanych wyżej kryteriów należy w pełni podzielić twierdzenia i wnioski Urzędu Patentowego, co do braku wymaganego poziomu wynalazczego spornego rozwiązania. W myśl art. 24 p.w.p. patenty są udzielane na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania, bez względu na dziedzinę techniki. Natomiast zgodnie do art. 26 ust. 1 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki. Z cytowanych przepisów wynika zatem, że aby dane rozwiązanie o charakterze technicznym mogło zostać opatentowane, musi spełnić trzy kryteria tzw. zdolności patentowej: 1) nowość, 2) nieoczywistość (rozwiązanie nie wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki), 3) stosowalność (rozwiązanie może nadawać się do stosowania). Powodem odmowy udzielenia patentu na zgłoszone przez skarżącego rozwiązanie pt. "Sposób otrzymywania stężonych hydrozoli srebra" był zarzut braku poziomu wynalazczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że metodą zmierzającą do ustalenia, czy wynalazek spełnia kryterium nieoczywistości jest ustalenie najbliższego stanu techniki, jako jednej lub kilku publikacji, na tle których specjalista najłatwiej doszedłby do wynalazku. Następnie formułuje się problem techniczny, poprzez określenie cech zastrzeganego wynalazku, które nie występują w najbliższym stanie techniki. Zabieg ten pozwala na ocenę postępu technicznego wnoszonego przez wynalazek. W rezultacie, w wyniku powyższych ustaleń, udziela się odpowiedzi na pytanie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki, przy rozpatrywaniu problemu technicznego zastosowanego w wynalazku miałby możliwość bez dokonań twórczych, w sposób zawodowo rutynowy, dojść do zastrzeganego rozwiązania (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2004 r., sygn. akt II SA 4734/03, LEX nr 177405). Z oczywistością mamy do czynienia wtedy, gdy dane rozwiązanie wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki, przez który należy rozumieć wszystko, co zostało ujawnione przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu. Stosownie do opisu patentowego, wynalazek dotyczył sposobu otrzymywania stężonych hydrozoli srebra. Podnosząc zarzut braku nieoczywistości wynalazku Urząd oparł się na danych zamieszczonych w publikacji: Virender K. Sharma i inni opublikowanej w Advances in Colloid and Interface Science 145 (2009) 83-96 (dostępnej on-line od 17 września 2008 r.), pt. "Silver nanoparticles: Green synthesis and their antimicrobial activities" (dalej zwanej D1). Wskazał, że z ww. artykułu znany jest sposób otrzymywania stężonych hydrozoli srebra, na str. 85-86 ujawniono metodę polegającą na redukcji wodnego roztworu Ag(NH3)2. Reduktorem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd. Rozwiązanie przedstawione w ww. publikacji jest analogiczne do rozwiązania wg wynalazku. Prowadząc postępowanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ dodatkowo podał, że po zapoznaniu się z argumentami zgłaszającej i nową redakcją zastrzeżeń patentowych, wyjaśnienia merytoryczne zgłaszającej nie usuwają przeszkód do uzyskania patentu. Urząd wskazał, iż porównując zakres przedmiotowego wynalazku (wersja z dnia [...] lutego 2014 r.) z informacjami ujawnionymi w zgłoszeniu patentowym [...] (zwanym D2), doszedł do przekonania, że przedmiotowe rozwiązanie nie posiada – stosownie do art. 24 i art. 26 ust. 1 pwp - wymaganego poziomu wynalazczego. Proponowana przez zgłaszającą zmiana redakcyjna zastrzeżenia nr [...] (wersja z [...] czerwca 2014 r.), w odniesieniu do uprzedniej z dnia [...] lutego 2014 r. polega jedynie na usunięciu z treści części słów "wybrany z grupy zawierającej hydroksyetylocelulozę, karboksymetylocelulozę" oraz dodaniu słów "związek srebra stanowi tlenek srebra" oraz "przy normalnym ciśnieniu". Skoro zatem skarżący przedstawiał nowe wersje zastrzeżeń patentowych organ miał prawo i wręcz obowiązek badać czy te nowe wersje posiadają poziom wynalazczy w konfrontacji z aktualnym stanem techniki. Organ poprawnie ustalił, że z analizy porównawczej publikacji (D2) z rozwiązaniem według wynalazku wynika, iż w każdym z ww. rozwiązań otrzymuje się stężone hydrozole nanocząstek srebra poprzez zmieszanie wodnego nieorganicznego związku srebra z wodnym roztworem karboksymetylocelulozy stosowanej jako polisacharyd. Przy czym w obydwu rozwiązaniach, reakcja prowadzona jest w temperaturach poniżej temperatury wrzenia wody. Wskazanie na obligatoryjne stosowanego związku srebra, określonego jako "związek srebra stanowiący tlenek srebra" jest sprzeczne z informacjami zawartymi w treści opisu wynalazku, zwłaszcza w przykładach wykonania. Organ zauważył, że w przykładach nr 1, 6 i 8 jako związki srebra zastosowano azotan srebra. Natomiast w przykładzie nr 9 jako związek srebra zastosowano organiczny kompleks srebra. Niewłaściwe było zatem wskazanie przez skarżącego stosowanego związku srebra jako tlenku srebra skoro w przykładach nr 1, 6 i 8 jako związki srebra zastosowano azotan srebra. Natomiast w przykładzie nr 9 jako związek srebra zastosowano organiczny kompleks srebra. Organ zasadnie zauważył również, że Karboksymetyloceluloza wskazana w (D2) jako polisacharyd stosowany do otrzymywania hydrozoli stanowiła (według zastrzeżeń z dnia [...] lutego 2014 r.) jeden z kliku równocennie stosowanych polisacharydów w procesie. W opisie wynalazku zgłaszająca wskazała, że możliwe jest równocenne stosowanie każdego ze wskazanych polimerów z uzyskaniem identycznych efektów technicznych. W treści opisu wynalazku (str. [...], wers [...]) wskazano, że "jako polisacharyd korzystnie stosuje się polimer wybrany z grupy zawierającej dekstrynę, hydroksyetylocelulozę, karboksymetylocelulozę, maltodekstrynę lub ich dowolną mieszaninę". Sformułowanie powyższe oznacza, że hydroksyetyloceluloza i karboksymetyloceluloza stanowią równocenne (w odniesieniu do dekstryny i maltodekstryny) polisacharydy i spełniają te same funkcje jak dekstryna i maltodekstryna; W tej sytuacji słusznie organ stwierdził, że nie można uznać aby zgłaszany przez skarżącą wynalazek posiadał wymagany poziom wynalazczy. Jak prawidłowo ustalono w postępowaniu przed Urzędem Patentowym analogiczne rozwiązania, jak w zgłaszanym przez skarżącą wynalazku, przedstawione zostały w publikacji: Virender K. Sharma i inni opublikowanej w Advances in Colloid and Interface Science 145 (2009) 83-96 (dostępnej on-line od 17 września 2008 r.), pt. "Silver nanoparticles: Green synthesis and their antimicrobial activities" (zwanej D1), oraz w chińskim zgłoszeniu patentowym [...] (zwanym dalej D2). Eksperci analizujący zgłoszone rozwiązanie wykazali brak udowodnionego nieoczekiwanego efektu. Chociaż zgłaszająca stwierdziła, że nieoczekiwanie okazało się, że polisacharydy w trakcie prowadzenia reakcji poniżej temperatur wrzenia wykazują właściwości redukcyjne, dzięki czemu można wyeliminować stosowanie odrębnego reduktora, co zmniejsza ilość substancji zawartych w koloidzie, a w tym toksycznych takich jak hydrazyna czy formalina. Tym samym koloid wg wynalazku jest bezpieczniejszy dla ludzi i zwierząt, niż dotychczas znane hydrozole. Nadto nie jest koniczne prowadzenie reakcji w polu elektromagnetycznym, które z zasady jest szkodliwe dla człowieka. W zaskarżonej decyzji organ podał, że identyczne postępowanie, z uzyskaniem takiego samego efektu technicznego wskazano w (D2). Należy w tym miejscu podkreślić, że w (D2) zastosowano jeden ze wskazanych przez zgłaszającą (w opisie wynalazku) polisacharydów tj. karboksymetulocelulozę a proces prowadzono w temperaturach poniżej temperatury wrzenia wody. W ocenie Sądu stanowisko Urzędu Patentowego należy podzielić. Skarżący zdaje się traktować przesłankę nieoczywistości w sposób niepełny, bez uwzględnienia wagi inwencji twórczej znawcy niezbędnej do przyjęcia nieoczywistości rozwiązania. Wynalazek ma charakteryzować się pewnym poziomem myśli twórczej, a nie być wykorzystaniem dostępnej wiedzy i informacji. Nie spełnia wymagania nieoczywistości rozwiązanie polegające na np. - udoskonaleniu albo dostosowaniu znanego już rozwiązania do innych warunków, - zastąpieniu w rozwiązaniu znanego już środka technicznego innym znanym równoważnikiem, - zwyczajnym prostym połączeniu znanych rozwiązań. Ponadto rozwiązaniem nieoczywistym będzie zmiana zastosowania znanego rozwiązania - np. przeniesienie zastosowania znanego w jednej dziedzinie techniki do innej (vide A. Kisielewicz, Prawo własności Przemysłowej w zarysie, wydanie II zmienione, Przemyśl 2008 r., str. 30-31). Zasadnie zatem Urząd Patentowy uznał, iż przedstawione powyżej rozwiązania nie różnią się w sposób wystarczający od rozwiązań znanych ze stanu techniki, które zostały powołane w zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, co w świetle art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje oddaleniem skargi.