II SA/Łd 84/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-03-26

Skład orzekający: Arkadiusz Blewązka, Czesława Nowak-Kolczyńska, Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji, jeśli postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, które było podstawą wniosku o wstrzymanie, zostało już zakończone ostateczną decyzją?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie skargi na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdy postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, które było podstawą wniosku o wstrzymanie, zostało już zakończone ostateczną decyzją. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 152 K.p.a. ma charakter niesamodzielny i jest uzależniona od toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia.
Stan faktyczny
Skarżąca M. D. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, powołując się na wniosek o wznowienie postępowania. Organ pierwszej instancji odmówił wstrzymania, uznając brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących wstrzymania wykonania decyzji oraz nierozpatrzenie materiału dowodowego. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego okazało się, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 roku sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS II SA/Łd 84/15 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi A Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego długotrwałego na potrzeby szkół wyższych wraz z usługami towarzyszącymi, przebudowę zjazdu z wewnętrznej drogi osiedlowej, wewnętrznego układu drogowego, zewnętrznych instalacji: kanalizacji sanitarnej, ogólnospławnej, deszczowej wraz ze zbiornikiem retencyjnym, telekomunikacyjnej, zasilania kablowego na nieruchomości położonej w Ł przy ul. A1, na działkach nr 46/12, 48/45, 55/18, 56/7, 57/22, 48/42, 57/16, 57/29 oraz na fragmentach działek nr 46/11, 48/32, 48/47, 56/6, 57/21 w obrębie [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że, pismem z dnia 26 marca 2014 r. M. D. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a.") złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie obiektu przy ulicy B1 w Ł . Zaś pismem z dnia 19 maja 2014 r. wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Organ podkreślił, że podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i w tym celu zobowiązany jest ustalić, czy wnioskodawczyni przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...]. Organ wskazał, że stronami postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł z dnia [...] nr [...] był właściciel działki nr 48/44 w obrębie [...] znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji – B Sp. j. oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "C" w Ł. z tytułu własności działek nr 48/42, 46/11, 48/47, 56/6 i 57/21 w obrębie [...], na których prowadzone będą roboty budowlane związane z wykonaniem infrastruktury technicznej towarzyszącej przedmiotowej inwestycji. Z aktu notarialnego dostarczonego przez M. D. wynika, że jest ona współwłaścicielką działek nr 54/13, 54/11, 46/13 i 55/16 w obrębie [...] pod budynkiem mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. A2 w Ł Działki te nie wchodzą w zakres obszaru oddziaływania planowanej inwestycji, ponieważ nie wprowadza ona ograniczeń w zagospodarowaniu tych działek. Odnosząc się do okoliczności podniesionych przez M. D. organ wskazał, że projekt nie przewiduje odcięcia mieszkańców posiadających lokale od strony ulicy B od drogi pożarowej, ponieważ od tej strony w chwili obecnej nie ma żadnej drogi, nie tylko pożarowej. W projekcie zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji przewidziano wybudowanie drogi pożarowej, która zapewni dojazd pożarowy również dla mieszkańców budynku przy ulicy A1. Ponadto organ zwrócił uwagę, że obecne utrudnienia w dojeździe do budynku przy ulicy A2 wynikają przede wszystkim z dużej liczby samochodów zaparkowanych na drogach pożarowych i placach przy blokach, natomiast ich przyczyną nie jest budowa akademika. W ocenie organu orzekającego analiza przesłaniania projektowanego budynku została wykonana zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odległości budynku projektowanego od okien budynków istniejących powinny wynosić: od wschodu 19,40 m (w projekcie 24,20 m), od południa 16,80 m (w projekcie 19,30 m), od zachodu 17,70 m (w projekcie 29,60 m), od północy elewacja budynku istniejącego handlowo-usługowego przy ulicy A1 nie posiada okien. Zatem budynek projektowany nie powoduje przesłaniania budynków istniejących. Analiza nasłonecznienia, wykonana zgodnie z § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wskazuje, że odległości budynku projektowanego od okien budynków istniejących powinny wynosić: od wschodu 18,50 m (w projekcie 24,20 m), od południa 6 m (w projekcie 19,30 m), od zachodu 23 m (w projekcie 29,60 m), od północy 3 m (w projekcie 14 m). W rezultacie budynek projektowany nie spowoduje zacieniania poniżej 3 godzin dla istniejących budynków mieszkalnych w godzinach 700 - 1700 i budynków oświaty w godzinach 800 - 1600 w dniach równonocy. Odnośnie zarzutów dotyczących obsługi prac budowlanych oraz planu organizacji placu budowy to organ wskazał, że kwestie te nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie pozwolenia na budowę. Podsumowując organ uznał, że M. D. nie może być uznana za stronę postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Nie została zatem spełniona przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. i nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł z dnia [...] w wyniku wznowienia postępowania. W zażaleniu na postanowienie Prezydenta Miasta Ł z dnia [...] nr [...] M. D. zarzuciła naruszenie art. 152 K.p.a. poprzez nieuzasadnioną odmowę wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na uznanie braku prawdopodobieństwa uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia lub o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...]. Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...]nr [...] Wojewoda [...], po rozpoznaniu zażalenia M. D., utrzymał z mocy postanowienie organu I instancji. Organ podkreślił, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bada jedynie, czy w sprawie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 K.p.a. winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych, bowiem może prowadzić do naruszenia zasady trwałości decyzji ostatecznej. Organ orzekając o odmowie wstrzymania decyzji ostatecznej jest zobligowany jedynie uprawdopodobnić, że decyzja nie zostanie uchylona. W tym zakresie nie jest wymagane przeprowadzenie dowodu. Fakt wydania przez organ I instancji w dniu [...] decyzji nr [...], odmawiającej uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł z dnia [...] nr [...], świadczy że w przedmiotowej sprawie nie istniało prawdopodobieństwo uchylenia decyzji z dnia [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] M. D. zarzuciła naruszenie art. 152 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuzasadnioną odmowę wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] nr [...] oraz uznanie braku prawdopodobieństwa uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Poza tym wskazała na naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a. poprzez nierozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, nieuwzględnienie go przy rozpatrywaniu istoty sprawy i pominięcie powoływanych przez nią okoliczności sprawy. W ocenie skarżącej zaskarżonym postanowieniem organ naruszył art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, a tym samym naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy błędnego postanowienia organu I instancji. Organ dokonał nieprawidłowej oceny braku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie pozwolenia na budowę, na co wskazała w odwołaniu od decyzji odmawiającej uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, tj. decyzji z dnia [...] nr [...]. Wojewoda [...] zaniechał dokonania oceny w tym zakresie, uzależniając swe rozstrzygnięcie od rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta Ł., który odmówił uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie skarżącej realizowana inwestycja odcięła dostęp mieszkańców bloku przy ul. A2 do drogi pożarowej prowadzącej do zachodniej części bloku, w którym posiada lokal. Wskutek rozpoczętych prac budowlanych i całkowitego ogrodzenia z trzech stron bloku pozbawiono mieszkańców drogi pożarowej. Zaś jedyna droga jaka została (od ul. C) nie spełnia wymogów prawa. Ponadto skarżąca wskazała, że na skutek ogromnego zadłużenia Spółdzielni Mieszkaniowej "C" w Ł. działka łącząca blok, w którym znajduje się jej lokal, z ul. C nie jest już własnością Spółdzielni. Ponadto M. D. wskazała, że Prezydent Miasta Ł. badał jedynie dostępność do drogi pożarowej mieszkańców projektowanego budynku tj. budynku przy ul. A1 a nie budynku przy ul. A2. w jej ocenie dodatkową okolicznością przemawiającą za prawdopodobieństwem uchylenia decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę akademika jest negatywny wpływ projektowanej inwestycji na dostęp światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się w budynku przy ul. A2. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 12 marca 2015 r. A Sp. z o.o. wniosła o oddalenie skargi, podnosząc argumenty przemawiające za nieuwzględnieniem skargi M. D. Pismem z dnia 23 marca 2015 r. M. D. oświadczyła, że podtrzymuje skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w całości i złożyła dodatkowe wyjaśnienia w zakresie dostępu do drogi pożarowej budynku znajdującego się w Ł. przy ulicy A2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego, niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. W tym miejscu podkreślić należy, jeśli Sąd uzna, że w toku postępowania wystąpiły zdarzenia, które powodują niezasadność dalszego prowadzenia postępowania, wówczas jest zobligowany do umorzenia postępowania. Zgodnie z art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość z innych przyczyn zachodzi w przypadku, gdy przyczyna zaistniała dopiero po wniesieniu skargi do sądu, a więc ujawniła się w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Przez inne przyczyny należy rozumieć okoliczności, które powodują bezzasadność dalszego procedowania w sprawie. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest postanowienie Wojewody [...] dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]nr [...]o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Należy wskazać, ze zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a. właściwy w sprawie organ administracji publicznej wstrzyma z urzędu lub na wniosek strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Instytucja ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanym przepisie ma charakter niesamodzielny. Może być zastosowana przez organ administracji publicznej dopóty trwa postępowanie administracyjne "główne", od którego bytu jest uzależniona. Na gruncie art.152 K.p.a. strona może bowiem domagać się wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji na skutek wznowienia postępowania. Innymi słowy, gdy organy administracji na wstępnym etapie badania sprawy powezmą przekonanie, że dojdzie do uchylenia decyzji dotychczasowej. Powyższe oznacza, że tylko dopóki postępowanie w sprawie wznowienia toczy się, aktualne jest stosowanie instytucji, o której mowa w art. 152 K.p.a. Podkreślić trzeba, że M. D. wniosła, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie obiektu przy ulicy A1 w Ł. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi A Sp. z o.o. pozwolenia na budowę tegoż obiektu. Z kolei decyzją z dnia [...] nr [...] znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A Sp. z o.o. pozwolenia na budowę. Z powyższego wynika, że w chwili orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...]. nr [...] znak: [...]. W tych okolicznościach bezprzedmiotowa jest kontrola postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania wydanego na podstawie art. 152 K.p.a, bowiem postanowienie to przestało wywierać skutki prawne w chwili ostatecznego zakończenia postępowania wznowieniowego. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. k.ż.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło