II GZ 431/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3971/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek skarżącego J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia zostały przytoczone następujące okoliczności faktyczne i prawne. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony wniosek podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). Skarżący skargę na decyzję z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożył w dniu [...] października 2014 r. Przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] września 2014 r., tj. w dniu doręczenia skarżącemu pisma organu z dnia [...] września 2014 r. wraz odpisem decyzji z dnia [...] października 2013 r., w którym wyjaśniono, że decyzja ta została już doręczona skarżącemu po dwukrotnym awizowaniu w trybie doręczenia zastępczego w listopadzie 2013 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu [...] października 2014 r. został złożony z uchybieniem terminu siedmiodniowego, bo w dniu [...] października 2014 r. i jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie skarżący podniósł, że został wprowadzony w błąd, gdyż z pisma organu z dnia [...] września 2014 r. oraz z dołączonej do niego decyzji z dnia [...] października 2013 r. wynikało, że może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni. Zdaniem skarżącego są to podstawy do zmiany zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy i podlega uwzględnieniu. Podstawą odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi było ustalenie, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] września 2014 r., kiedy to organ doręczył skarżącemu pismo z dnia [...] września 2014 r. wraz z odpisem decyzji z dnia [...] października 2013 r. i to od tej daty rozpoczął bieg termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji nie poddał jednak analizie pisma z dnia [...] września 2014 r. oraz szczególnych okoliczności, na które powoływał się skarżący, w tym okoliczności, które zdaniem skarżącego wskazywały na wadliwe awizowanie przesyłki. Jeżeli strona w postępowaniu administracyjnym kwestionowała doręczenie jej decyzji i domagała się wyjaśnienia, czy jej odwołanie zostało rozpatrzone, to wymagało wyjaśnienia, czy odpowiedź na takie wystąpienie strony zawarta w piśmie z dnia [...] września 2014 r. z dołączeniem do tego pisma decyzji z dnia [...] października 2013 r. odpowiadała standardom określonym w art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.; dalej: k.p.a.). W takiej sytuacji obowiązek należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach prawnych i faktycznych, które mogą mieć wpływ na jej prawa i obowiązki oraz czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, nie może ograniczać się do wyjaśnienia, że decyzja została wydana i doręczona, ale powinien obejmować także poinformowanie skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz warunkach, które taki wniosek powinien spełniać. Brak takich informacji w piśmie z dnia [...] września 2014 r. nie pozwala przyjąć, iż z dniem [...] września 2014 r. ustała przeszkoda do wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że odrzucenie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźnionego, stanowiło naruszenie art. 88 p.p.s.a. Konsekwencją odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu z powodu uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 ust. 2 p.p.s.a., było to, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznawał tego wniosku pod kątem przesłanek określonych w art. 86 p.p.s.a. Oznacza to, że w toku postępowania zażaleniowego nie jest możliwe odniesienie się do żądania przywrócenia terminu do wniesienia skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie, co umożliwia Sądowi pierwszej instancji rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.