VI SA/Wa 158/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia umorzyć postępowanie M. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie 1 stycznia 1999 r. do 18 maja 2011 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...], po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził obowiązek podlegania przez skarżącego ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2002 r. oraz od 1 grudnia 2004 r. do 3 grudnia 2004 r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 8 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postanowienie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użycie w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego (po wniesieniu skargi do sądu). W niniejszej sprawie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził obowiązek podlegania przez skarżącego ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2002 r. oraz od 1 grudnia 2004 r. do 3 grudnia 2004 r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 8 września 2014 r. Skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, to tym samym przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Oznacza to, że stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zasadne było umorzenie postępowania sądowego. Mając powyższe na względzie Sąd na postawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.