I SA/Wa 60/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi [...] S.A z siedziba w [...] na stanowisko Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na zawarcie umów dzierżawy nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. [...] S.A z siedziba w [...] pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na stanowisko Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r. i odstąpienie od procedury przetargowej na dzierżawienie działki nr [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że na posiedzeniu w dniu [..] września 2014 r. Zarząd [...] podjął stanowisko nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie ze Wspólnotami Mieszkaniowymi Nieruchomości przy ulicach [...] umów dzierżawy gruntu położonego przy ul. [...] w [...] bez konieczności organizowania konkursu ofert na dzierżawę gruntu w przypadku złożenia wniosków o dzierżawę przez inne podmioty. Skarżąca Spółka wskazała, że w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Zarząd [...] stwierdził, że Wspólnotom rzekomo przysługuje roszczenie z art. 209a ustawy o gospodarce gruntami, a skoro tak, to na rzecz Wspólnot co trzy lata z automatu oddaje się im przedmiotową działkę w 3-letnią dzierżawę. Działanie takie zdaniem strony jest bezprawne, a Zarząd dopiero teraz po raz pierwszy odwołał się do rzekomego roszczenia z art. 209a. Poza tym, jeżeli Wspólnotom przysługuje to roszczenie, to Zarząd powinien im je uwzględnić, a nie obchodzić przepisy o przetargach. Ponadto Zarząd rozpatruje wniosek z art. 209a podczas, gdy jak wynika z odpowiedzi na wezwanie zainteresowany nie złożył nawet wniosku w trybie tego art. 209a. To wszystko wskazuje, że art. 209a nie ma znaczenia w sprawie i referencja Zarządu do niego, to jedynie pretekst mający oddalić od istoty sprawy. Ponadto zdaniem strony skarżącej Zarząd świadomie narusza przepisy i w nieskończoność będzie co 3 lata przedłużał dzierżawę Wspólnotom, nawet jak Spółka czy inny podmiot złożą konkurencyjną ofertę. Takie działanie nie zasługuje na ochronę i doprowadza do zagwarantowania wspólnotom wieloletniej - ponad trzyletniej - dzierżawy przy rażącym obejściu przepisów o przetargu. Zgodnie zaś z art. 58 kc, czynność mająca na celu obejście prawa jest nieważna. W odpowiedzi na skargę Zarząd [...], wniósł o odrzucenie skargi, uważając że w niniejszej sprawie brak jest kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie skarżący domaga się od Sądu uchylenia stanowiska Zarządu [...] nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie ze Wspólnotami Mieszkaniowymi Nieruchomości przy ulicach [...] umów dzierżawy gruntu położonego przy ul. [...] w [...] bez konieczności organizowania konkursu ofert na dzierżawę gruntu w przypadku złożenia wniosków o dzierżawę przez inne podmioty. Tymczasem jak wynika ze Statutu [...] stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., Zarząd [...] wyraża swoją wolę w formie uchwał - § 50 ust. 1 - Statutu [...]. Z przytoczonych zapisów statutu wynika, iż zasadniczą forma działania Zarządu [...] jest uchwała. Powyższe oznacza, że stanowisko Zarządu uznać należy za niezformalizowaną formę jego działania. Ponadto w zaskarżonym stanowisku Zarząd [...] wyraża jedynie zgodę na dzierżawę nieruchomości. Do oddania nieruchomości w dzierżawę dochodzi zaś w wyniku zawarcia umowy cywilno - prawnej, nie zaś wydania decyzji administracyjnej czy też postanowienia, gdyż brak jest tu elementu administracyjnego - władczego. Skoro więc rozpoznawana skarga nie dotyczy żadnego z przypadków określonych w art. 3 § 2 powyższej ustawy , a żaden z przepisów ustaw szczególnych nie przewiduje w tym zakresie kontroli sądów administracyjnych, należało uznać że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.