I OZ 125/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 220/15 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi H. P. R. na działanie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 listopada 2015 r., III SA/Lu 220/15, wezwano H. P. R. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi H. P. R. na działanie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Pismem z 12 listopada 2015 r. H. P. R. wniósł o "nieodpłatne wydanie 2 kart (A4) z ksero zwrotek (po 4 zwrotki na stronie) w układzie pionowym (...) oraz z obu ich stron". W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarządzeniem z 13 listopada 2015 r., III SA/Lu 220/15, na podstawie art. 234 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wezwał H. P. R. do uiszczenia kwoty 4 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej. W piśmie tym podano, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na podany rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do uiszczenia podanej opłaty kancelaryjnej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł H. P. R. Podniósł, że składa niniejszy środek zaskarżenia, albowiem nie wie o co chodzi i jego zdaniem "w piśmie brak jest wystarczających danych, a według informacji Sądu i sekretariatu Wydziału III z 12.11.2015 (...) sygnatura tej sprawy (III SA/Lu 220/15) już nie istnieje. Zaś sąd WSA w Lublinie zamykając ją wysłał akta do Warszawy i włączył ją do akt sprawy IV SA/Wa 1947/15...". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną. Z kolei na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2192) za kopie i wydruki dokumentów z akt sprawy sądowoadministracyjnej wydawane na wniosek pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 2 zł za każdą stronę kserokopii lub wydruku. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle powyższych przepisów Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie kopii dwóch kart A4 oraz pouczył o skutkach niewywiązania się z nałożonego przez Sąd obowiązku. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.