II FZ 57/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. s.c. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 167/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi F. s.c. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 167/15) w sprawie ze skargi F. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 listopada 2014 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych odrzucił zażalenie spółki na postanowienie tego Sąd z dnia 17 czerwca 2015 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. spółka została wezwana do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 23 lipca 2015 r. poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu siedziby spółki, złożono w dniu 2 września 2015 r. w placówce pocztowej, zawiadamiając o tym stronę skarżącą. Odpis zarządzenia został odebrany przez spółkę w dniu 17 września 2015 r. Przesyłka zawierająca odpis podpisanego zażalenia została nadana w uprzędzie pocztowym w dniu 24 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucając zażalenie wyjaśnił, że jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie z dnia 28 sierpnia 2015 r., wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu siedziby spółki, złożono w dniu 2 września 2015 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącej w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 10 września 2015 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki – k. 86). Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a.) upłynął 16 września 2015 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Sąd wyjaśnił, że faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 17 września 2015 r., nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, był dzień 23 września 2015 r. Ponieważ przesyłka zawierająca podpisane zażalenie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 24 września 2015 r. (vide koperta k. 88), Sąd uznał, że uzupełnienie braku formalnego zażalenia nastąpiło z uchybieniem przepisanego terminu. Spółka wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie. Wyjaśniła w nim, że pierwsze awizo pozostawiono w dniu 2 września 2015 r., następnie pozostawiono powtórne awizo – brak daty jego doręczenia. Ostatecznie przesyłkę odebrano 17 września 2015 r. Do zażalenia załączyła kserokopię zawiadomienia powtórnego, na którym widnieje informacja, że termin pierwszego awizowania był w dniu 2 września 2015 r. zaś termin awizowanej przesyłki upływa w dniu 17 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 73 § 1 p.p.s.a. jeżeli pisma nie można dostarczyć adresatowi w sposób przewidziany w przepisach art. 65-72 p.p.s.a. pismo to składa się na okres czternastu dniu w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Natomiast, jak wynika z pouczenia zawartego w wezwaniu do usunięcia braków zażalenia z dnia 28 sierpnia 2015 r. (k. 85 akt sądowoadministracyjnych), braki formalne zażalenia należało usunąć w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny, przy czym można żądać jego przywrócenia na warunkach określonych w art. 86-88 p.p.s.a. Niewątpliwe w sprawie jest, że wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało po raz pierwszy awizowane w dniu 2 września 2015 r., a zatem zgodnie z prezentowanymi wyżej przepisami termin do jego odbioru powinien nastąpić najpóźniej 16 września 2015 r. i najpóźniej w dniu 23 września 2015 r. powinny zostać usunięte braki formalne zażalenia, by nie dopuścić do jego odrzucenia. Natomiast w rozpoznawanej sprawie, jak wynika z załączonej przez stronę kserokopii powtórnego awizowania, nastąpiło błędne poinformowanie spółki przez Pocztę Polską S.A. o terminie do kiedy można odebrać przesyłkę - wskazano na dzień 17 września 2015 r. zamiast na dzień 16 września 2015 r. Jednocześnie w zawiadomieniu tym jest prawidłowe pouczenie w pkt 1 b), że przesyłkę (awizowaną w dniu 2 września 2015 r.) należy odebrać w terminie 14 dni licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia o próbie doręczenia. Spółka, błędnie przyjmując, że do dnia 17 września 2015 r. mogła odebrać korespondencję, odebrała ją w dniu 17 września 2015 r., w dniu 24 września 2015 r. wykonała ciążące na niej wezwanie, a zatem po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zawraca uwagę, że w będącym przedmiotem niniejszego rozpoznania postępowaniu wpadkowym Sąd pierwszej instancji nie miał innej możliwości niż odrzucenie zażalenia bowiem strona wniosła je po terminie (art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Opisane wyżej okoliczności mogłyby być przedmiotem rozpoznania gdyby spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych zażalenia (art. 86-88 p.p.s.a.) – wtedy Sąd pierwszej instancji, w odrębnym postępowaniu wpadkowym, zdecydowałby czy wniosek taki zasługuje na uwzględnienie czy też nie. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie skarżącej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.