II OZ 110/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 91/15 odrzucające sprzeciw od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2015 r. oddalającego wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 20 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Skarżący pismem z dnia 7 grudnia 2015 r., złożonym osobiście na biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 9 grudnia 2015 r. wniósł sprzeciw od w/w postanowienia z dnia 20 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 91/15 na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił sprzeciw. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowienie z dnia 20 listopada 2015 r. oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 1 grudnia 2015 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie złożenia środka zaskarżenia,. Dlatego też, ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 8 grudnia 2015 r. Tymczasem skarżący wniósł sprzeciw dopiero w dniu 9 grudnia 2015 r., a więc już po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gliwicach wniósł J.W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego z uchybieniem terminu. Skarżący, wnosząc zaś zażalenie, nawet nie podjął próby podważenia ww. oceny. W zażaleniu odniósł się wyłącznie do oceny merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji W tak wywołanym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem merytorycznej oceny jest wyłączenie ocena terminowości sprzeciwu. Przywołana w zażaleniu argumentacja pozostaje zatem bez wpływu na ocenę czy sprzeciw został wniesiony po terminie, a tym samym oznacza, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw co do oceny terminowości wniesienia sprzeciwu. Jednocześnie z akt sprawy wprost wynika, że sprzeciw został wniesiony po terminie. Tym samym brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu była wadliwą. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.