III SA/Lu 942/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta Powiatowego Policji nr [...] r. z dnia [...] czerwca 2014 r. II. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego A. F. kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], Komendant Wojewódzki Policji w [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...], odmawiające A. F. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkaniowego. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: Decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 r. A. F. przydzielono lokal mieszkalny nr [...] położony w miejscowości [...], o powierzchni 48,70 m2. W dniu[...] listopada 2002 r. między skarżącym a Komendą Powiatową Policji w [...] została zawarta umowa najmu w/w lokalu. W 2012 r. doszło do wygaśnięcia trwałego zarządu Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] dla stanowiącej własność Skarbu Państwa nieruchomości położonej w miejscowości [...] [...]. W dniu [...] stycznia 2013 r. przekazano budynki Staroście [...], a następnie nieruchomość została przekazana Gminie [...]. Porozumieniem z dnia [...] maja 2012 r. między Gminą [...] a Komendą Wojewódzką Policji w [...], Gmina zobowiązała się do zagwarantowania dotychczasowym najemcom lokali zachowanie praw do zajmowanych mieszkań (wykupu lokali mieszkalnych bądź kontynuowania umów najmu). Pismem z dnia [...] maja 2014 r. A. F. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na zakup zajmowanego mieszkania. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., Komendant Powiatowy Policji w [...] odmówił A. F. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkaniowego. W wyniku rozpatrzenia wniesionego przez skarżącego odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., Komendant Wojewódzki Policji w [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że z przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011, Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.), dalej: ustawa o Policji oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. z 2013 r., poz. 864 z późn. zm.) wynika, że podstawowym prawem funkcjonariusza w służbie stałej jest prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem przysługujących norm zaludnienia. Natomiast zastępczą formą realizacji prawa do lokalu mieszkalnego jest pomoc finansowa. Pomoc finansowa jest konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta do lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. W ocenie organu, uprawnienie A. F. do lokalu mieszkalnego zostało zrealizowane, bowiem decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 r. A. F. przydzielono lokal mieszkalny nr [...] położony w miejscowości [...], o powierzchni 48,70 m2. Organ podniósł, że w toku procedury zbycia nieruchomości dołożono wszelkich starań, aby najemcy lokali położonych w w/w budynku mieli zagwarantowane prawo dalszego zamieszkiwania oraz do wykupu zajmowanych mieszkań. Komendant Wojewódzki Policji w [...] podkreślił, że wykup mieszkania zajmowanego na podstawie umowy najmu spowoduje jedynie zmianę tytułu prawnego przysługującego skarżącemu z najmu na własność, zaś pomoc finansowa może być przyznana tylko na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. F. zaskarżył decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w całości, zarzucając naruszenie art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1, art. 95 ust 1, art. 94 ust. 1 w związku z art. 90 ustawy o Policji oraz art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), dalej: k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wskutek wygaśnięcia trwałego zarządu KWP w [...] w stosunku do w/w budynku, lokal zajmowany przez skarżącego nie znajduje się w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, zatem w chwili obecnej Policja w żaden sposób nie zaspokaja potrzeb mieszkaniowych skarżącego. Podniósł, że zajmowany przez niego lokal mieszkalny nie jest również zgodny z przysługującymi mu i jego rodzinie normami zaludnienia, zaś negatywną przesłanką przyznania pomocy finansowej na zakup mieszkania jest posiadanie w miejscowości, w której policjant pełni służbę lub pobliskiej, lokalu odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. W chwili obecnej skarżący nie posiada lokalu odpowiadającego jego uprawnieniom. Nie można również uznać, że decyzja o przydziale mieszkania z 1999 r., w sytuacji gdy lokal ten nie jest już w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, wyklucza możliwość skorzystania przez policjanta z pozostałych form zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], którą [...] Komendant Wojewódzki Policji odmówił A. F. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Skarżący prawo do uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wywodzi z okoliczności przekazania nieruchomości położonej w miejscowości [...] [...], w związku z likwidacją Posterunku Policji w [...] i zaprzestania przez organ realizacji prawa skarżącego do lokalu mieszkalnego, którym mowa w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. [...] Komendant Wojewódzki Policji uważa natomiast, że skarżącemu pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego nie przysługuje, ponieważ jego prawo do lokalu mieszkalnego zostało już zrealizowane decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 r., nr [...]. Skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i nie ubiega się o uzyskanie lokalu mieszkalnego, ale ma zamiar kupić lokal zajmowany na podstawie umowy najmu, czyli zmierza do zmiany tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Z akt sprawy wynika, że skarżący pełni służbę w Komisariacie Policji w [...]. We wniosku z dnia [...] maja 2014 r. ubiegał się o przyznanie pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego w miejscowości [...] [...], składającego się z 3 izb o powierzchni mieszkalnej 49,33 m2, w tym powierzchnia pokoi 28,80 m2. W lokalu tym mieszka z żoną i trójką małoletnich dzieci. W myśl art. 88 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji określając uprawnienie policjanta do uzyskania pomocy finansowej wiąże je z obowiązkiem organu administracji publicznej przewidzianym w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. Pomoc finansowa jest skutkiem niedopełnienia przez właściwy organ obowiązku przyznania policjantowi w służbie stałej na podstawie decyzji administracyjnej lokalu mieszkalnego o powierzchni uwzględniającej uprawnienia funkcjonariusza w zakresie przysługującej mu powierzchni mieszkaniowej z racji zajmowanego stanowiska służbowego, z jednoczesnym uwzględnieniem ilości członków rodziny policjanta. Funkcjonariuszowi nie przyznaje się pomocy finansowej, jeżeli nie przysługuje mu prawo do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej, z uwagi na wystąpienie jednej z przesłanek negatywnych przewidzianych w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Taką negatywną przesłankę stanowi posiadanie przez policjanta w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego (art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji). Wobec powyższego należy uznać, że warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego należy wiązać z taką sytuacją, w której policjant spełnia przesłankę do uzyskania lokalu mieszkalnego, o jakim mowa w art. 90 ustawy o Policji, na podstawie decyzji administracyjnej, lecz lokalu takiego nie otrzymał. Jeżeli zaś policjant ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w formie przewidzianej w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji, to nie spełnia on ustawowych warunków do uzyskania prawa do lokalu , określonego w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. W konsekwencji taki policjant nie spełnia również niezbędnej przesłanki przyznania pomocy finansowej przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. W sytuacji natomiast, gdy policjant nie dysponuje lokalem odpowiadającym normom powierzchni mieszkalnej, może on otrzymać lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale, co w konsekwencji oznacza, że może otrzymać pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budowę domu. Zwrócić należy również uwagę na § 4 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z 2013 r., poz. 1170), z którego wynika, że przydział lokalu o powierzchni mieszkalnej mniejszej od przysługującej zgodnie z normami zaludnienia nie pozbawia policjanta prawa do uzyskania lokalu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym normom zaludnienia. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący zajmuje ten sam lokal mieszkalny, najpierw na podstawie decyzji o przydziale, następnie na podstawie umowy najmu, który nie odpowiada przysługującej mu normie zaludnienia. Powierzchnia mieszkalna, jaką dysponuje rodzina skarżącego wynosi 28,80 m2. Skarżącemu przysługuje tymczasem 5 norm zaludnienia, czyli powierzchnia mieszkalna mieszcząca się w przedziale 35 – 50 m2. Zgodnie bowiem z § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, dla policjanta posiadającego rodzinę przyjmuje się po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o którym mowa w art. 89 ustawy o Policji, z zastrzeżeniem pkt 3 i 4. Z § 2 ust. 1 pkt 3 i 3 rozporządzenia wynika, że liczba przysługujących norm zaludnienia związana jest z grupą zaszeregowania przypisaną stanowisku służbowemu, na które policjant został mianowany. W myśl art. 89 ustawy o Policji członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym: 1) małżonek; 2) dzieci (własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 25 lat życia; 3) rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające. Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że skarżącemu przysługuje pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1, ponieważ powierzchnia przydzielonego mieszkania jest mniejsza od przysługującej, zgodnie z normami zaludnienia. Stwierdzone uchybienia powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, jako wydanej z naruszeniem przepisów ustawy o Policji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Wobec tego, że tymi samymi uchybieniami dotknięte jest decyzja Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., sąd uchylił także i to orzeczenie na postawie art. 135 p.p.s.a. Organy administracji ponownie rozpoznając sprawę szczegółowo rozważą okoliczności niniejszej sprawy i uwzględnią powyższe uwagi. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.