IV SAB/Wr 88/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K.S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 października 2014 r. w sprawie wydania zaświadczeń o udzielonej pomocy w formie zasiłku okresowego i celowego postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: W piśmie z dnia 29 listopada 2014 r. wniesionym bezpośrednio do tut. Sądu w dniu 2 grudnia 2014 r. K. S. (dalej skarżąca) wskazała, że wnosi skargę na bezczynność i zwłokę Miejskiego Ośrodka Pomoc Społecznej w Ś. (dalej MOPS, organ), podniosła min. że organ ten nie zajmuje się wszystkimi podaniami skarżącej zgodnie z ich treścią, zwleka i nie wydaje decyzji. Skarżąca w dziewięciu punktach swojego pisma wskazała, że skarga dotyczy: "1)dwóch decyzji z wniosku z 3 października 2014 r. (zmiana decyzji i ponowne rozpatrzenie wniosku ze stycznia 2013 r.); 2) cztery decyzje ze skargi z 3 października 2014 r. do WSA; 3) decyzji pozytywnych za sierpień i wrzesień 2014 r. (bo jestem zarejestrowana w PUP-ie, a MOPS kłamie, że nie jestem;4) MOPS gra na zwłokę, nie wydaje decyzji za październik 2014 r. i listopad 2014 r.; 5) MOPS nie wydał zaświadczenia za 2014 r., na wniosek z 20 października 2014 r. tylko pomieszał zasiłki za 2013 i 2014 r.; 6) kilku decyzji za grudzień 2013r., decyzji od sierpnia 2012 r. do listopada 2014 r. na wniosek z 19 listopada 2014 r.; 7) 2 października 2014 r. SKO uchyliło decyzję z czerwca 2014 r., a MOPS gra na zwłokę, nie wydaje decyzji; 8)dwóch decyzji za wrzesień i październik 2013 r.; 9) decyzji za styczeń 2013 r. – MOPS pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, złamał art. 105 u.p.s. nie wystąpił z pytaniem do szkoły- UWr. Wydział Nauk o Ziemi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 grudnia 2014 r. skargę jako niewłaściwie wniesioną bezpośrednio do tutejszego Sądu przesłano do organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Wskazał, że skarga jest oczywiście bezzasadna bowiem, skarżąca przed jej wniesieniem nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie przysługiwały jej w administracyjnym toku instancji. Jednocześnie organ odniósł się do poszczególnych punktów skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 lutego 2015 r., w związku z niejasną treścią skargi z dnia 29 listopada 2014 r. (data 24 listopada 2014 r. przekreślona), wniesionej bezpośrednio do tutejszego Sądu (z pominięciem organu, którego skarga dotyczy) sformułowanej w 9 punktach, Sąd wezwał skarżącą, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawieniem pisma z dnia 29 listopada 2014 r. bez rozpoznania stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., o jej sprecyzowanie przez wskazanie w stosunku do każdego z dziewięciu punktów decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, dnia wydania decyzji, jej numeru i organu, który wydał decyzję, a także jej przedmiotu, w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja organu. Natomiast w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu, zobligowano skarżącą do wskazania organu, który pozostaje bezczynny oraz sprawy, której bezczynność dotyczy przez wskazanie wniosku, który miał wszcząć postępowanie administracyjne, daty jego sporządzenia, daty wniesienia do organu, przedmiotu, którego ów wniosek dotyczy, a także, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu we wskazanym przedmiocie skarżąca wyczerpała środki odwoławcze służące w postępowaniu administracyjnym w związku z bezczynnością organu, oraz wskazanie konkretnego pisma stanowiącego zażalenie na bezczynność organu w konkretnej sprawie. Jednocześnie poinformowano skarżącą o treści art. 3 §1 i § 2, art. 57,art. 46 §1 i § 2, art. 47, art. 49, art. 54 i art. 52 §1 -§3 p.p.s.a. wskazując że jej skarga nie odpowiada ww. wymogom określonym przez powołane wyżej przepisy p.p.s.a. Zarządzenie zostało doręczone adresatce w dniu 6 marca 2015 r. Skarżąca mimo upływu zakreślonego terminu nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 marca 2015 r. ze wskazanego na wstępie pisma skarżącej wydzielono szereg skarg w tym, w zakresie żądania skarżącej określonego w pkt 5 pisma z dnia 29 listopada 2014 r. tj bezczynności Dyrektora MOPS-u w zakresie "nie wydania zaświadczenia za 2014 r., na wniosek z 20 października 2014 r. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Wr 88/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Badanie merytorycznej zasadności skargi na bezczynność organu musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym jej dopuszczalności. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a, skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. a organem wyższego stopnia nad nim będzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona zażaleniem do wskazanego organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu, tj. nie przedstawiła dowodu, że skargę na bezczynność poprzedziła stosownym zażaleniem, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.