II SA/Wa 1592/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spraw.) Stanisław Marek Pietras Protokolant straszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. L. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt II SAB/Wa 349/10 postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. S.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku o sygn. akt II SAB/Wa 349/10. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega odrzuceniu Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Podstawę odrzucenia skargi stanowi między innymi powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). Pojęcie to wypada zdefiniować jako moc prawną prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Z treści art. 58 § 1 pkt 4 ppsa wynika wprost, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W tej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 ppsa). Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt II SAB/Wa 349/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Komendanta Głównego Policji do rozpoznania wniosku S.L. z dnia [...] lipca 2007 r. ponowionego wnioskiem z dnia [...] listopada 2008 r. w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie badał kwestię niewykonania tego wyroku i wyrokiem w sprawie II SA/Wa 1620/11 z dnia 2 lutego 2012 r., prawomocnym od dnia 19 kwietnia 2012 r. oddalił skargę S.L. wobec stwierdzenia, iż Komendant Główny Policji w dniu [...] lipca 2011 r. wydał decyzję nr [...] w zakresie objętym zgłoszonym żądaniem. Zatem w tym zakresie mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej. Fakt, iż w terminie późniejszym decyzja ta ([...]) stała się przedmiotem oceny zarówno Ministra [...] jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie ma wpływu na powstanie stanu bezczynności w zakresie wykonania tego wyroku. Bezczynność organu jest stanem, który polega na braku działania poprzez wydanie stosowanego aktu, jeśli taki obowiązek wynika dla organu. W niniejszej sprawie obowiązek ten wynikał z ww. przepisów prawa. Organ został zobowiązany do wydania decyzji i takową wydał. Kwestią odmienną jest to, czy skarżący akceptuje, czy też nie treść wydanego rozstrzygnięcia. Będzie ona rozpoznawana, zapewne w odrębnym postępowaniu. Mając na uwadze fakt, że bezczynności - niewykonanie wyroku o sygn. akt II SAB/Wa 349/10 było już przedmiotem rozpoznania sądowego, zakończonego prawomocnym oddaleniem skargi, stwierdzić należy, iż ponownie wniesiona skarga w tym samym trybie nie jest dopuszczalna. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak wyżej.