II OZ 689/15

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 218/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalania gruntów postanawia: oddalić zażalenie Decyzją z dnia [...] września 2014r. znak: [...] Starosta Ostrowiecki zatwierdził projekt scalenia gruntów położonych we wsi [...], gmina [...], powiat ostrowiecki, województwo świętokrzyskie o obszarze 1384,3478 ha, przedstawiony na mapie obszaru scalenia (załącznik nr 1 do decyzji) i w rejestrze szacunku porównawczego gruntów po scaleniu (załącznik nr 2 do decyzji). Decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach utrzymało w mocy ww. decyzję. Skargę na ww. decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł A. W., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] stycznia 2015 r. nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym zakresie nie przywołano żadnych konkretnych dowodów i okoliczności. Skarżący w istocie nie wskazał, do jakiej znacznej szkody lub do jakich skutków (trudnych do odwrócenia) ma dojść w wyniku wykonania decyzji Kolegium. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Pismem z dnia 15 maja 2015 r. A. W. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. podnosząc, że wbrew twierdzeniom Sądu przywołał okoliczności uzasadniające jego wniosek tj. wskazał, że decyzja ta dotyczy nieruchomości rolnych skarżącego, które w wyniku scalenia mają się stać własnością osób trzecich. Skarżący wskazał, że utraci plony ze wskazanych gruntów rolnych oraz wskazał, że osoby wskazane w decyzji o scalaniu gruntów rolnych będą mogły wprowadzić zmiany w kulturze rolnej gruntów skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skarżący nie wykazał, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Należy zauważyć, że Sąd I instancji trafnie uznał, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, skoro prócz samego żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i ogólnikowego uzasadnienia wniosku nie zawierał on szczegółowej argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazanie przez skarżącego w zażaleniu argumentacja dotycząca utraty plonów z gruntów rolnych nie może stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ biorąc pod uwagę specyfikę postępowania scaleniowego przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie decyzji scaleniowej należy brać pod uwagę interesy wszystkich stron postępowania scaleniowego. Wstrzymanie decyzji scaleniowej może kształtować interesy wszystkich stron postępowania i powodować potencjalne wzajemne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w stosunku co do wszystkich działek dotyczących scalenia gruntów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.