II OZ 271/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 1165/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 1165/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd zacytował przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", a następnie wyjaśnił, że w sprawie należy mieć na uwadze, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), a regulacje zawarte w tej ustawie ograniczają możliwość udzielenie ochrony tymczasowej poprzez bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony w takim przypadku. W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie został poparty żadnymi szczególnymi okolicznościami, które mogłyby uzasadnić wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie dotyczącej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Skarżący powoływał się bowiem na znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki polegające na wycięciu drzew na terenie jego posesji w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Zdaniem Sądu usunięcie drzew z terenu inwestycji nie jest nadzwyczajną okolicznością, a normalnym następstwem decyzji zezwalających na realizację inwestycji drogowej. Zaś ograniczenie uprawnień i pozbawienie prawa własności w związku z realizacją inwestycji drogowej zabezpieczone jest przyznaniem stosownego odszkodowania, co wynika wprost z art. 12 ust. 4a, ust. 4b, ust. 4f, ust. 5 oraz art. 18 przedmiotowej ustawy. Dalej Sąd wyjaśnił, że odszkodowanie stanowi rekompensatę za wywłaszczoną nieruchomość i chroni interesy jej dotychczasowego właściciela. Poza tym Sąd zwrócił uwagę na okoliczność, iż inwestor zobowiązał się do wykonania licznych nasadzeń kompensacyjnych w pasie całej projektowanej drogi. Powyższe, w ocenie Sądu, pozwala na stwierdzenie, że szkoda związana z usunięciem drzewostanu zostanie w całości zrekompensowana. Ponadto Sąd podniósł, że ryzyko związane z rozpoczęciem realizacji inwestycji obciąża inwestora, bowiem inwestor podejmując czynności w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego będzie musiał liczyć się z tym, że w razie ewentualnego uchylenia decyzji będzie zobligowany na własny koszt przywrócić stan poprzedni. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Zakwestionowanemu orzeczeniu zarzucono: 1/ naruszenie art. 134 § 1 P.p.s.a. i art. 163 § 1 P.p.s.a. poprzez to, że Sąd w uzasadnieniu błędnie przyjął, jakoby istniał interes publiczny uzasadniający budowę przedmiotowej drogi, 2/ art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że natychmiastowe (tzn. zanim Sąd wyda wyrok w wyniku rozpoznania skargi) wykonanie decyzji Wojewody Łódzkiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Prezydentowi Miasta Łodzi zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej "B" w rejonie ulic [...] i [...] w L., nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zakwestionowanego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że uciążliwości związane z budową spornej drogi, która ma powstać w miejscu drogi wewnętrznej – podwórka z którego korzystają członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] i w pobliżu zamieszkałego budynku, są znacznie dotkliwsze. Ponadto budowa przedmiotowej drogi służy tylko prywatnemu interesowi dewelopera, a nie interesowi publicznemu. Zdaniem skarżącego negatywne skutki realizacji inwestycji mają charakter nadzwyczajny, bowiem dotyczą kasztanowców o wyjątkowych walorach przyrodniczych, które nie doczekały się objęcia ich statusem pomnika przyrody (wniosek został złożony w 2012 r.). Dalej skarżący wskazał, że drzewa te zostały już wycięte. W ocenie skarżącego nie jest możliwe pełne naprawienie szkody, bowiem zniszczone drzewa liczyły 100 lat, a w planach budowy drogi nie ma miejsca na drzewostan. Nadto uciążliwości wynikające z prac budowlanych są dotkliwe i niemierzalne w pieniądze (wykonywanie głośnych prac, wykorzystywanie posesji przy ul. [...] do przejazdu ciężkim sprzętem). Ponieważ wykonawca odgrodził zajęty teren płotem, to utrudniony jest dojazd do budynku i parkowanie, a skarżący nie ma możliwości korzystania z części podwórka. Nadto dalsze prace grożą pobawieniem skarżącego bieżącej wody – projekt drogowy nie uwzględnia studzienki pomiarowej ZWIK z której korzysta wspólnota mieszkaniowa. W wyniku prowadzonych prac uległ obniżeniu standard codziennego życia skarżącego i pozostałych członków wspólnoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Podkreślenia wymaga także, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada zasadności samej skargi. W niniejszej sprawie wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej dotyczy decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowę drogi gminnej w rejonie ulic [...] i [...] w L., wydanej w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Zatem zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, iż mechanizmy przewidziane w tej ustawie, mające zapewnić szybkość i skuteczność realizacji inwestycji, w sposób istotny ograniczają możliwość udzielenia ochrony tymczasowej poprzez bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony skarżącej w świetle regulacji zawartych w tej ustawie. Ponadto zwrócić należy uwagę, że w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie chodzi o zwykłą szkodę będącą normalnym następstwem realizacji decyzji, ale o taką szkodę, której rozmiary są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem danego rodzaju aktu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zakwestionowane postanowienie odpowiada prawu, albowiem prawidłowo Sąd uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione przez skarżącego okoliczności w postaci uciążliwości związanych z pracami budowlanymi w postaci hałasu, czy utrudnień związanych z korzystaniem z nieruchomości w związku z przemieszczaniem sprzętu czy oddzieleniem części nieruchomości przez inwestora w związku z rozpoczętymi pracami oraz utrudnień związanych z parkowaniem, nie uzasadniają zastosowania ochrony tymczasowej, albowiem te wszystkie okoliczności są normalnymi następstwami realizacji decyzji. Zaś opisywane przez skarżącego zachowania osób wykonujących prace nie stanowią o niebezpieczeństwach wynikających z faktu zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Natomiast kwestia ochrony drzew, na tym etapie nie ma już znaczenia, albowiem - jak wskazał skarżący w zażaleniu - drzewa te zostały wycięte jeszcze przed przekazaniem skargi do sądu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.