II OZ 1251/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W., M.W., J.W. i M.W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2747/14 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2015 r. w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 15 października 2015 r. wydanym w sprawie VII SA/Wa 2747/14 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżących – D.W., M.W., J.W. i M.W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. w wysokości 100 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem "odrzucenia skargi". Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli skarżący, domagając się jego uchylenia, bowiem brak jest podstaw prawnych do uiszczenia opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni, pod rygorem – w przypadku zażalenia – jego odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Przy czym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązku z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie – art. 214 § 2 zd. pierwsze P.p.s.a. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. Norma § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2015 r. oddające wniosek D.W. i M.W. o wyłączenie sędziego tego Sądu Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak. Zatem zasadnie Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu od tego zażalenia w wysokości 100 zł, stosownie do ww. przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Dodatkowo wskazać należy, że niniejsza sprawa nie należy do zakresu spraw objętych zwolnieniem z obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy ustawy – art. 239 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a skarżący nie należą do kręgu podmiotów o których mowa w art. 239 § 1 pkt 2-4 i § 2 P.p.s.a., w tym postanowienie o odmowie przyznania D.W. i M.W. prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika jest już prawomocne – postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 22 czerwca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Wprawdzie w treści zakwestionowanego zarządzenia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia pod rygorem odrzucenia skargi, zamiast pod rygorem odrzucenia zażalenia, jednakże powyższe nie stanowiło takiego uchybienia, które skutkowałoby koniecznością uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.