I OZ 340/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt IV SAB/GI 118/14 o uchyleniu punktu 3) wyroku tego Sądu z dnia 23 października 2014 r. i rozstrzygnięciu o zwrocie kosztów postępowania oraz o oddaleniu wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi P.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Siewierz w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił punkt 3) swojego wyroku z dnia 23 października 2014 r. i zasądził od Burmistrza Miasta i Gminy Siewierz na rzecz P.K. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Jednocześnie Sąd oddalił wniosek strony o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego uznając, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." nie dają podstaw do uwzględnienia wniosku w tym zakresie w sytuacji uwzględnienia zażalenia w trybie art. 195 § 2 tej ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł P.K., reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając Sądowi naruszenie art. 200, art. 195 § 2, art. 209, art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 oraz § 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcó prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) i domagając się uchylenia pkt 3 zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym stanowi art. 200 P.p.s.a. Oznacza to, że koszty te powinny być zasądzone w orzeczeniu kończącym postępowanie, stosownie do art. 209 P.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wobec ponownego rozpoznawania wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego (dokonanego w trybie art. 195 § 2 P.p.s.a.), Sąd powinien był w zaskarżonym postanowieniu zawrzeć rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego, zaliczając je do kosztów postępowania sądowego, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Odnosząc się natomiast do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Kwestia zwrotu kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego będzie również rozstrzygana przy ponownym orzekaniu przez Sąd pierwszej instancji w przedmiocie wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania sądowego z uwzględnieniem poczynionych wyżej uwag. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .