II FZ 335/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, , , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 176/15 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie. 1. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 176/15, A. D. została wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 8 stycznia 2015 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2014 r., w wysokości 200 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie RM"). 2. Pismem z dnia 17 lutego 2015 r. zatytułowanym "skarga" skarżący wniósł o "oddalenie i odrzucenie w całości zarządzenia z obiegu prawnego". W uzasadnieniu pisma stwierdził, że właściwym do stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia 9 grudnia 2014 r. jest organ wyższego stopnia. Zdaniem skarżącego od powyższego postanowienia służy odwołanie w "postępowaniu interpretacyjnym", a nie skarga do Sądu. W związku z powyższym skarżący odmówił uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w rozpatrywanej sprawie. 3. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że pismo skarżącego zatytułowane "skarga" z dnia 17 lutego 2015 r., wywiedzione od zarządzenia z dnia 6 lutego 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, należy zakwalifikować jako zażalenie. Zgodnie z art. 227 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do takich pism należy zaliczyć skargę. W konsekwencji należy uznać, że Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu na podstawie art. § 2 ust. 5 rozporządzenia RM. Zgodnie z tym przepisem wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Przepis ust. 5 został umieszczony w § 2 rozporządzenia RM, w którym jako zasadnicze kryterium ustalania wysokości wpisów stałych od skarg przyjęto przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Przy zastosowaniu wykładni systemowej wewnętrznej uzasadnione jest przyjęcie, że przepis ust. 5 odnosi się tylko do takich spraw, w których skarga dotyczy postanowień lub decyzji wydanych w trybach nadzwyczajnych bez względu na przedmiot sprawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna w rozumieniu art. 231 p.p.s.a., ponieważ organy orzekały wyłącznie o istnieniu w sprawie przesłanek stwierdzenia nieważności postanowienia. Skoro w sprawie nie było podstaw do ustalenia wpisu stosunkowego, wniesiona skarga podlega wpisowi stałemu, określonemu w § 2 ust. 5 rozporządzenia RM. Uwzględniając treść art. 230 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.