II OZ 742/15

Dnia 19 sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt II SO/Op 13/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SO/Op 13/15 o oddaleniu wniosku o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 46/14 ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. W związku z wnioskiem skarżących o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożonym w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 46/14, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt II OW 41/15, wyznaczył do rozpoznania tego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie o sygn. akt II SO/Op 13/15 postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. oddalił ww. wniosek. Następnie skarżący wnieśli na ww. postanowienie zażalenie. Z tych względów zaskarżonym zarządzeniem z dnia 28 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał solidarnie D. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SO/Op 13/15, w kwocie 100 złotych. Na powyższe zarządzenie zażalenie wnieśli D. W. i M. W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 28 maja 2015 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny, podlega odrzuceniu przez sąd. W stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia (tj. w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.) sprawa niniejsza nie znajdowała się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Ponadto nie należeli do osób wymienionych w art. 239 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 46/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1235/14, oddalił zażalenie skarżących na ww. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Także nowe brzmienie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadzone ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) nie pozwala na przyjęcie odmiennego stanowiska. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów i nie ma możliwości jego niedochodzenia przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.