III SA/Wr 841/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w zakresie dotyczącym odmowy przyznania płatności obszarowej do powierzchni roślin grupy upraw podstawowych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącego kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W dniu [...] kwietnia 2013 roku do Biura Powiatowego ARiMR w J.G. wpłynął wniosek J. T. (dalej; strona, skarżący) o przyznanie płatności rolnych na rok 2013. Wniosek w ramach jednolitej płatności obszarowej (JPO) i uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) obejmował działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha. W dniu [...].07.2013 r. pełnomocnik strony - złożył w BP ARiMR w J.G. pisemną informację o wystąpieniu szkód w uprawach rolnych z powodu występujących nawalnych deszczy. W gospodarstwie strony przeprowadzono kontroli na miejscu metodą FOTO w zakresie kwalifikowalności powierzchni w ramach wniosku o przyznanie płatności w dniach [...] – [...].08.2013 r. (data weryfikacji uprawy w terenie) i [...].09.2013 r. (wizualizacja działek na ortofotomapie) przez wykonawcę zewnętrznego, z której sporządzony został protokół nr [...]. W wyniku kontroli ustalono, co następuje: dla działek rolnych [...], [...], [...],[...] stwierdzono powierzchnie mniejszą niż deklarowana przez rolnika (kod DR 13+). dla działek rolnych [...], [...],[...] zastosowano kod nieprawidłowości DR50 oznaczający, iż granice upraw wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. dla działek rolnych [...], [...],[...] zastosowano kod DR51 oznaczający, że stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności; dla działek rolnych [...], [...], [...],[...] zastosowano kod DR52 oznaczający, że stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. dla działki rolnej [...] zastosowano kod DR6- nie stwierdzono deklarowanej uprawy. Stwierdzona uprawa należy do tej samej grupy upraw, do której należy roślina deklarowana. dla działki rolnej [...] zastosowano kod DR7- oznaczający, że stwierdzona uprawa/uprawy należy w całości do innej grupy upraw niż deklarowana - na działce stwierdzono ugór. Kopia raportu z czynności kontrolnych została przekazana stronie przesyłką poleconą w dniu [...].11.2013 r. Skarżący w dniu [...].11.2013 r. złożył umotywowane zastrzeżenia do wyników kontroli. Pismem z dnia [...].02.2014 r. Biuro Kontroli na Miejscu OR ARiMR we W. poinformowało stronę, iż analiza dokumentacji pokontrolnej nie daje podstaw do zmiany jej wyników. Skarżący w dniu[...].03.2014 r. złożyła w BP ARiMR w J. G.: raport z kontroli ekologicznej produkcji rolnej wykonanej przez jednostkę certyfikującą [...] Sp. z o.o. (JC) w dniu [...].08.2013 r.; protokół z kontroli nr [...] przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych we W. (WIJHARS) z dnia [...].07.2013 r. Do akt sprawy dołączono także pismo pełnomocnika strony wraz z załączoną kopią decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...].06.2013 r. o ogłoszeniu alarmu przeciwpowodziowemu, oraz informację meteorologiczną przekazaną przez IMiGW we W., dotyczącą opadów atmosferycznych w dniu [...].05.2013 r. Złożono także dwa oświadczenia o wystąpieniu szkody w uprawach. W tym stanie faktycznym, decyzją z dnia [...].06.2014 r. (nr [...]), organ pierwszej instancji przyznał skarżącemu płatności na rok 2013 w wysokości [...] zł, w tym: jednolita płatność obszarowa w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, zastosowanie współczynnika korygującego oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ I instancji podał, iż powierzchnia zadeklarowana, kwalifikowana we wniosku wyniosła dla JPO [...] ha. Natomiast powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu i kontroli administracyjnej wyniosła [...] ha. Natomiast powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych wyniosła [...] ha, natomiast powierzchnia stwierdzona wyniosła [...] ha. Ustalenia oparto o wyniki kontroli metodą FOTO w gospodarstwie rolnym strony i kontroli administracyjnej, stwierdzając nieprawidłowości na działce rolnej [...], [...], [...], [...],[...]. Wskazano, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła w odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej powyżej 20 %. Zgodnie z artykułem 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 roku ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UEL.2009.316.65), zwanego dalej rozporządzeniem 1122/2009, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnia stwierdzoną przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej. W odwołaniu strona nie zgodziła się z ustaloną przez organ powierzchnią kwalifikowaną i stwierdzoną do płatności. Bowiem na działce rolnej [...] wysiana została kukurydza, którą potwierdziła kontrola z WIJHARS w miesiącu lipcu. Na działce rolnej [...]wysiano kukurydzę na powierzchni [...] ha a nie [...] ha tak jak stwierdzono w kontroli. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) we W., działając między innymi na mocy: art. 7 ust.1 i 2, art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. . o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm.), art.138 § 1 pkt 2 kpa - po rozpatrzeniu odwołania - 1. uchylił decyzję z dnia [...].06.2014 r. w części dotyczącej odmowy przyznania płatności obszarowej do powierzchni roślin grupy upraw podstawowych; 2. orzekł o przyznaniu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin grupy upraw podstawowych, kod pomocy [...], krajowa pozycja budżetowa [...], w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na zastosowaną modulację płatności. W uzasadnieniu Dyrektor Oddziały Regionalnego ARiMRi przywołał podstawy prawne w sprawie. Wskazał, że podstawą prawną w zakresie przedmiotowych płatności jest ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego . Zgodnie art. 7 ust. 1 tej ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; Zgodnie z ust. 1a, jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa), do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Zgodnie z regulacją zawartą w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40 poz. 326 ze zm.), płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw są objęte następujące rodzaje roślin uprawiane w plonie głównym: zboża; rośliny oleiste - rzepak, rzepik, słonecznik i soja; rośliny wysokobiałkowe - bób, bobik, łubin słodki i groch siewny; rośliny strączkowe - wyka siewna, soczewica jadalna i ciecierzyca pospolita; rośliny strączkowe pastewne; orzechy - orzechy włoskie i leszczyna; len włóknisty i oleisty; konopie na włókno; rośliny przeznaczone na materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia; rośliny motylkowate drobnonasienne; rośliny okopowe pastewne, z wyłączeniem ziemniaków pastewnych; trawy na trwałych użytkach zielonych przeznaczone na susz paszowy; mieszanki roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami na gruntach rolnych innych niż trwałe użytki zielone. Zgodnie z art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy, wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności. W myśl art. 30. ust. 1 pkt 1 ustawy, Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu, określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, z zastrzeżeniem art. 31a. Wedle art. 26 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Wskazano, że na podstawie art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UEL z 2009r., Nr 30, poz. 16), do celów niniejszego rozporządzenia działanie siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajne są uznawane przez właściwy organ w przypadkach takich, jak: śmierć rolnika; długookresowa niezdolność rolnika do pracy; poważna klęska żywiołowa w dużym stopniu dotykająca grunty rolne gospodarstwa; wypadek powodujący zniszczenie w gospodarstwie budynków dla zwierząt gospodarskich; choroba epizootyczna dotykająca wszystkie zwierzęta gospodarskie rolnika lub część tych zwierząt. W myśl art. 75 ust. 1-2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, jeśli rolnik nie był w stanie wypełnić swych zobowiązań w wyniku siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zachowuje prawo do pomocy w odniesieniu do obszaru lub zwierząt kwalifikowalnych w momencie wystąpienia siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych. Ponadto właściwych zmniejszeń nie stosuje się, jeżeli niezgodność będąca następstwem siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych dotyczy wzajemnej zgodności. Przypadki siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 31 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 wraz z odpowiednią dokumentacją wymaganą przez właściwy organ zgłaszane są temu organowi na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od dnia, w którym rolnik uzyskuje taką możliwość. Następnie w uzasadnieniu – w tym zakresie - Dyrektor Oddziału Regionalnego ARIMR we W. podniósł, że kontrola na miejscu wykazała nieprawidłowości co do zadeklarowanych powierzchni działek rolnych oraz typów użytkowania, zgłoszonych przez tego producenta rolnego uprawnionych do otrzymywania uzupełniających płatności obszarowych. Stwierdzono podczas kontroli na miejscu rodzaj użytkowania na działce rolnej [...]i częściowo działki [...] - ugór, który nie kwalifikuje się do tej płatności. Wskazał, iż podczas lustracji działek w terenie inspektorzy terenowi wykonali na kontrolowanych działkach rolnych 117 fotografii. Żadne z tych zdjęć nie wskazuje na prowadzenie uprawy kukurydzy w plonie głównym - na ziarno, Organ nie neguje faktu, że kukurydza została wysiana przez rolnika na całej powierzchni ww. działek. Niemniej jednostkowe występowanie kukurydzy widoczne na zdjęciach nie pozwala na zakwalifikowanie tych działek jako kwalifikujące się do uzupełniającej płatności obszarowej. Widoczne na zdjęciach zachwaszczenie działek jest znaczne i utrudnia wzrost stwierdzonej w pojedynczej nieprawidłowej wielkości kukurydzy. Podniesiono w uzasadnieniu, że prawidłowość ustaleń tej kontroli potwierdza: - raportu z kontroli ekologicznej produkcji rolnej "A" Sp. z o.o., z którego wynika bardzo słaby wzrost kukurydzy. Ponadto kontrola ta stwierdziła nieprawidłowość polegającą na niewystarczająco skutecznych zabiegach w zwalczaniu zachwaszczenia, co spowodowało bardzo słaby wzrost kukurydzy, - raport z kontroli WIJHARS, z którego wynika, że kukurydza została posiana w czerwcu, stwierdzono bardzo słabe wschody roślin. Liczne chwasty tłumiące wzrost kukurydzy. Widoczne liczne wypłukania powierzchni gleby przez ulewne deszcze. Podkreślono, że celem kontroli gospodarstwa jest stwierdzenie stanu faktycznego na dzień jej przeprowadzenia, celem kontroli na miejscu nie jest ustalenie przyczyn stwierdzonych nieprawidłowości. Natomiast na dzień wykonania lustracji działek inspektorzy nie stwierdzili uprawy kukurydzy, natomiast pojedynczo występujące rośliny na obszarze deklarowanych działek rolnych nie mogą stanowić podstawy do uznania ich za uprawę kukurydzy na ziarno w plonie głównym. Dalej podniesiono w uzasadnieniu, że nietrafny jest zarzut, iż kontrola wykonana przez podmiot zewnętrznego została przeprowadzona nierzetelnie przez niewykwalifikowane i niedoświadczone osoby. Kontrola zostały przeprowadzone przez osoby wykwalifikowane, a następnie zatwierdzone przez osoby sprawujące bezpośredni nadzór i posiadające odpowiednie uprawnienia, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2010 roku w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2010r., Nr 240, poz. 1605). Nie ma więc podstaw do kwestionowania wiarygodności ustaleń raportów. W ocenie Dyrektora OR ARiMR we W., dowody w postaci raportu z czynności kontrolnych, dołączonych szkiców i zdjęć nie budzą wątpliwości, co do prawidłowości przyjętego przez organ stanu faktycznego. Wiarygodność raportów nie może być podważona przez ocenę zawartą w piśmie odwoławczym. Następnie podniesiono w uzasadnieniu, że iż zgodnie z art. 75 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, przypadki siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności powinny być zgłaszane na piśmie do kierownika biura powiatowego ARiMR w terminie do 10 dni od dnia, w którym rolnik jest w stanie dokonać tej czynności. Wskazano w tym zakresie, iż biorąc pod uwagę termin wystąpienia nawalnych deszczy, zgłoszenie nastąpiło z zachowaniem ww. 10 -dniowego terminu, ponadto strona w toku postępowania złożyła dokumenty potwierdzające fakt wystąpienia okoliczności, które zgłosiła w dniu [...].07.2013 r. tj. oświadczenia świadków, decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. o ogłoszeniu alarmu przeciwpowodziowego na terenie gminy S., zaświadczenie o przejściu w dniach [...] –[...] czerwca 2013 na obszarze sąsiednich miejscowości fali powodziowej. W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego, sprawa winna być oceniona w kontekście brzmienia art. 73 rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowi, iż obniżki i wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1, nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości (ust. 1). Obniżki i wyłączenia przewidziane w rozdziale 1 nie mają zastosowania w odniesieniu do tych części wniosku pomocowego, odnośnie co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek pomocowy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Informacje podane przez rolnika określone w akapicie pierwszym powodują, że wniosek pomocowy jest dostosowywany do rzeczywistej sytuacji (ust. 2). W tych okolicznościach, zdaniem organu odwoławczego, należało zastosować uprawnienia wynikające z art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 i przyznać skarżącemu uzupełniające płatności obszarowe do powierzchni grupy upraw podstawowych, do tej części działek rolnych na których bezspornie stwierdzono w kontroli na miejscu uprawę kukurydzy kwalifikującą się do płatności UPO. Wskazano, że przyjęta powierzchnia zadeklarowana w związku z zastosowaniem rozwiązań przewidzianych w art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 wynosi 70,43 ha - po wykluczeniu działek ewidencyjnych nr: [...], [...],[...] (działka rolna[...]) o pow. [...] ha oraz działek ew.[...], [...] (działka rolna[...]) o pow. [...] ha. Tym samym, wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych, kwalifikowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej/na miejscu wynosi [...] %. W tej sytuacji, związku z § 17 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz zgodnie z art. 57 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, w przypadku różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną oraz wówczas, gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej - 69,44 ha. Po dokonaniu stosownego obliczenia, organ odwoławczy uznał, że kwota przyznanej uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi [...] zł. Podniesiono w zakończeniu uzasadnienia, iż na skutek niniejszego rozstrzygnięcia, moc prawną zachowała pozostała część decyzji organu I instancji, przyznająca stronie jednolitą płatność obszarową w kwocie [...] zł. W skardze na rozstrzygnięcie drugoinstancyjne w części, w jakiej organ nie poznał skarżącemu płatności zgodnie z wnioskiem, skarżący wniósł o: -uchylenie decyzji w zaskarżonej części i przekazanie do ponownego rozpoznania celem wszechstronnego i wnikliwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, - zasądzenie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarżącego zwrotów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: - naruszenie przepisu art. 7 kpa, poprzez jego niezastosowanie polegające na sprzecznym z prawem zaakceptowaniu niepodjęcia przez organ I instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także na niepodjęciu tych czynności samodzielnie pomimo składanych przez skarżącego wniosków w tym zakresie, czego dowodem jest stwierdzenie na działce rolnej [...] ugoru, do którego nie przyznaje się płatności, mimo że na polu rosła kukurydza, co wyraźnie widać na zdjęciach, - naruszenie przepisu art. 8 kpa, poprzez jego niezastosowanie polegające na prowadzeniu sprawy w sposób stronniczy, powodujący utratę zaufania do władzy publicznej i zaakceptowaniu takiego sposobu prowadzenia sprawy przez organ I instancji, czego przejawem było rozstrzygnięcie wątpliwości co do istnienia na działkach rolnych upraw na niekorzyść skarżącego ustalenie braku zadeklarowanych przez skarżącego upraw, - naruszenie przepisu art. 10 kpa, poprzez jego niezastosowanie i zaakceptowanie zignorowania przez organ I instancji umotywowanych zastrzeżeń skarżącego w zakresie sposobu przeprowadzenia kontroli, a zwłaszcza kwalifikacji osób kontrolujących i jakości dokumentacji fotograficznej i tym samym uniemożliwienie mu w tym zakresie czynnego udziału w postępowaniu, a także na uznaniu przez organ II instancji na podstawie szczątkowego i ewidentnie niefachowego materiału dowodowego, że deklarowana uprawa nie istniała na kontrolowanych działkach, - art. 77 § 1 i 4 kpa, poprzez jego niezastosowanie i nierozpatrzenie oraz zaakceptowanie nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący, a przede wszystkim niezebranie całego materiału dowodowego wnioskowanego przez skarżącego, który umożliwiłby wnikliwe i wszechstronne rozpoznanie wniosku o przyznanie płatności, a także poprzez nieuwzględnienie znanego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z urzędu faktu, że z działek, których dotyczył wniosek o płatność zostały zebrane plony, za których certyfikację ARiMR zwrócił nawet skarżącemu koszty poniesione na tę certyfikację i że deklarowane wielkości działek rolnych pochodzą z ewidencji gruntów i zostały podane przez samą Agencję, - art. 80 kpa, poprzez jego niezastosowanie i brak oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy okoliczność niezbędna do odmowy płatności zaistniała, ponieważ ze zgromadzonego przez kontrolujących materiału nie sposób było wyciągnąć praktycznie żadnych opartych na prawdziwym stanie wniosków, - art. 107 § 3 kpa, poprzez jego niezastosowanie polegające na niewskazaniu podstawy prawnej utrzymania w mocy decyzji organy I instancji, a zwłaszcza podstawy prawnej zastosowania zmniejszenia płatności, której zresztą nie podał również organ I instancji, - art. 138 § 1 pkt 2 kpa, polegające na jego niezastosowaniu co do zaskarżonej części decyzji i utrzymaniu w mocy wadliwej decyzji oraz zaakceptowaniu wad postępowania przed organem I instancji, - art. 139 kpa, poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na niekorzyść skarżącego w sytuacji, kiedy wbrew twierdzeniom organu II instancji, nie zaszła żadna przesłanka do orzeczenia na niekorzyść skarżącego, zwłaszcza rażące naruszenie prawa, 2. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie: art. 7 i art. 9 Konstytucji RP, poprzez niezastosowanie systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19.01.2009 r. do określenia danych o powierzchni upraw podawanych skarżącemu we wstępnie wypełnionym wniosku o płatność błędnych danych dotyczących powierzchni gruntów rolnych skarżącego, w wyniku czego kontrola wykazała niezgodność podanych we wniosku wielkości z wielkościami ustalonymi w trakcie kontroli, co doprowadziło do zmniejszenia płatności na rzecz skarżącego, art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 26.01.2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, polegające na sprzecznym z tym przepisem, który odwołuje się do aktów prawa wspólnotowego, zastosowaniu wobec skarżącego zmniejszenia płatności w oparciu o wyniki kontroli, które wykazały błędne zadeklarowanie wielkości działek, jednak błąd wynikał z działalności ARiMR, a nie skarżącego, art. 2 ust. 1 lit a) Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14.03.2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, poprzez uznanie, że osoby przeprowadzające kontrole na miejscu mają uprawnienia merytoryczne do dokonywania czynności kontrolnych, ponieważ stwierdziły, że na polach brak jest uprawy. W obszernym uzasadnieniu rozbudowano przedstawione zarzuty. Podkreślono min., że organy obu instancji zupełnie zignorowały fakt, że kontrola została przeprowadzona bezprawnie, na co wielokrotnie zwracał uwagę kontrolującym, a dodatkowo wadliwie. Podniesiono, że w dołączonym do skargi Załączniku nr 5 do umowy zawartej pomiędzy ARiMR a podmiotem kontrolującym nr [...] z dnia [...].06.2013 r. podano wykaz osób (z podaniem ich wykształcenia i uprawnień zawodowych), które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia w Województwie D. metodą FOTO, jednak nie figuruje wśród nich żadna z osób, które przeprowadziły kontrolę u skarżącego. Przeprowadzenie przez ten podmiot prawidłowej i dokładnej kontroli gospodarstw było zresztą fizycznie niemożliwe, ponieważ umowa zawarta z ARiMR przewidywała, że 10 dwuosobowych zespołów skontroluje nawet [...] gospodarstwa na terenie województwa dolnośląskiego w ciągu 51 dni. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARMiR we W. podtrzymał swoją argumentację i stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji i wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów strony, Dyrektor OR ARiMR we W. podkreśla, iż rozpoznanie sprawy nastąpiło z poszanowaniem do art. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Podkreślono, że w kontroli prowadzonej w gospodarstwie rolnym skarżącego uczestniczyły osoby spełniające wymagania zapisane w dokumentacji SIWZ, a raporty z kontroli zostały zatwierdzony przez osoby sprawujące bezpośredni nadzór i posiadające odpowiednie uprawnienia, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierz przeprowadzenie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośrednie. (Dz. U. z 2010 r., Nr 240, poz. 1605). Nie ma więc podstaw do kwestionowania wiarygodne ustaleń raportów. Ta wiarygodność raportów nie może być podważ przez ocenę zawartą w piśmie odwoławczym, polegającą na dyskredytacji wykonawcy kontroli. Zarzuty strony co do braku kwalifikacji osób wykonujących kontrole są uznane za bezpodstawne. Strona poza negowaniem sposobu wykonania kontroli oraz domysłami co do przyczyn tej nierzetelnej kontroli nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność nieprawidłowo przeprowadzonej weryfikacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy administracji rolnej. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego każdej decyzji administracyjnej, względem której stwierdzone zostanie co najmniej jedno z naruszeń prawa wskazanych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Godzi się dodatkowo podkreślić, iż – stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. – rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W szczególności ze względu na wady postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego, co z kolei nie pozwoliło uznać za prawidłowe rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia, jak trafnie wskazał organ Agencji jest ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm., nazywana dalej także "ustawą"). Według art. 7 ust. 1 tej ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 7 ust. 1a ustawy, jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Natomiast jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa), do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Zgodnie z regulacją zawartą w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40 poz. 326 ze zm.) płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw są objęte wskazane rodzaje roślin uprawiane w plonie głównym. Z powyższego wynika, że płatności uzupełniające przysługuje do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin, do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Organ I instancji decyzją odmówił przyznania stronie uzupełniającej płatności obszarowej, ze względu na stwierdzenie podczas kontroli na miejscu, że na działce rolnej [...] nie stwierdzono deklarowanej uprawy (nieprawidłowość oznaczona kodem R7) oraz, że na działce rolnej [...] stwierdzono powierzchnię uprawy mniejszą niż deklarowana, nieprawidłowość oznaczona kodem DR 13+. Powyższe spowodowało, że powierzchnia stwierdzona wyniosła [...] ha, a to stanowiło przedeklarowanie powierzchni powyżej 20 %. W tym stanie odmówiono przyznania stronie płatności UPO w oparciu o art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji odstąpił od sankcji postaci odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej i przyznał płatność UPO do powierzchni 69,44 ha (powierzchnia potwierdzonych uprawy w kontroli na miejscu), ponieważ rolnik z zachowaniem wymaganego terminu poinformował organ o nadzwyczajnych okolicznościach jakie miały miejsce w jego gospodarstwie, stosownie do art. 73 w związku z art. 75 rozporządzenie Komisji (WE) 1122/2009, W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że kontrola na miejscu wykazała nieprawidłowości co do zadeklarowanych powierzchni działek rolnych oraz typów użytkowania, zgłoszonych przez tego producenta rolnego uprawnionych do otrzymywania uzupełniających płatności obszarowych. Stwierdzono podczas kontroli na miejscu rodzaj użytkowania na działce rolnej [...] i częściowo działki [...] - ugór, który nie kwalifikuje się do tej płatności. Wyniki kontroli na miejscu nie dały podstaw do zmiany klasyfikacji upraw na działkach [...] i [...]. Wskazano, że wobec stwierdzenia w ramach tej kontroli braku deklarowanych upraw płatność nie mogła zostać przyznana do działki rolnej [...]i części działki[...]. Jak wynika z akt sprawy, w tym uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dla ustalenia nie budzącego wątpliwości stanu faktycznego dla rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie (tj. braku deklarowanych upraw), decydujące były nieprawidłowości stwierdzone w toku przeprowadzonej kontroli na miejscu. Natomiast, zdaniem skarżącego, co podnosi w odwołaniu jak i w skardze, ta kontrola została przeprowadzona bezprawnie, a dodatkowo wadliwie. Na potwierdzenie tego dołączył do skargi Załączniku nr 5 do umowy zawartej pomiędzy ARiMR a podmiotem wybranym do przeprowadzenia przedmiotowej kontroli nr [...] roku, z podanym wykazem osób (z podaniem ich wykształcenia i uprawnień zawodowych), które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia w Województwie D. metodą FOTO. Wynika z niego, że nie figuruje wśród nich żadna z osób, które przeprowadziły kontrolę u skarżącego. Z kolei, zdaniem organu Agencji, te zarzuty są bezpodstawne. W tym stanie istotne jest, czy można w sprawie mówić, w konsekwencji ustaleń przedmiotowej kontroli dokonanej przez ten podmiot zewnętrzny, o udokumentowaniu w sposób niebudzący wątpliwości (nieprawidłowości) uchybień w prowadzeniu produkcji rolnej przez skarżącego. Zgodnie art. 31 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu określonej w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, przeprowadzanej przez Agencję, są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji (ust. 1). Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania (ust. 2). Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie rolnikowi, jeżeli jest on obecny podczas kontroli (ust. 3). Wynika z powyższego, że kontrole na miejscu, w tym dokonywane przez jednostki zewnętrzne, wykonywane są przez osoby posiadające stosowne imienne upoważnienia i, że takie upoważnienie powinno być udzielone i okazane. W sprawie, przedłożone przez skarżącego dokumenty wskazują, że osoby dokonujące kontroli nie figurują w wykazie osób upoważnionych do jej przeprowadzenia. Ponadto w aktach sprawy brak dowodu potwierdzającego posiadanie przez te osoby stosownego imiennego upoważnienia do przeprowadzania kontroli. Zgodnie z art. 3 ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej (ust.1). W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (ust.2). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 3). Z powyższego wynika, że postępowanie w przedmiocie udzielania pomocy bezpośredniej zostało w dość istotny sposób zmodyfikowane, uzyskując szczególny charakter w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w kpa. Przyjęto m.in. zasadę, że ciężar dowodu ciąży na osobie która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tej zasady jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu czerpie korzyści Na skarżącym więc ciążył nie tylko obowiązek wskazania zarzutu – nieprawidłowości w odniesieniu do przeprowadzonej kontroli, ale i wskazanie dowodów potwierdzających zgłoszone zastrzeżenia. Niemniej, zgłoszenie takich zastrzeżeń w odwołaniu a następnie podniesienie ich w skardze do sądu administracyjnego i wskazanie dokumentów wskazujących na ich zasadność, rodzi po stronie organu Agencji obowiązek odniesienia się do nich i ich oceny z punktu widzenia zasadności tych zarzutów. W świetle bowiem wskazanego art. 3 ustawy, organ Agencji jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, w tym zgłoszony przez stronę. Jak już wskazano, przedłożone przez skarżącego dokumenty wskazują, że osoby dokonujące kontroli nie figurują w wykazie osób upoważnionych do jej przeprowadzenia, a ponadto w aktach sprawy brak dowodu potwierdzającego posiadanie przez te osoby stosownego imiennego upoważnienia do przeprowadzania kontroli. W tym stanie, okolicznością obalającą twierdzenia skarżącego nie może być gołosłowne stwierdzenie organu Agencji, że zarzuty co do wadliwości kontroli są bezpodstawne. Wykonanie kontroli w sposób wadliwy, przez osoby nie posiadające stosownego upoważnienia, może mieć wpływ na jej wynik. Kwesta ta wymaga więc jednoznacznego wyjaśnienia. W tej sytuacji, zdaniem składu orzekającego, uznanie przez organ odwoławczy, że kontrola na miejscu wykonana w sprawie przez podmiot zewnętrzny odzwierciedla stan faktyczny, który dyskwalifikuje wskazane działki rolne do objęcia płatnościami od gruntów rolnych, jest co najmniej przedwczesne. Organ administracyjny winien ocenić dowody przedstawione przez skarżącego, przedstawić poddającej się kontroli oceny dowodów ze wskazaniem jakie fakty uznał za udowodnione, dowodów na jakich się oparł w tym zakresie, przyczyn dla których dowodom tym dał wiarę a innym nie. Ustalenia poczynione w tym zakresie powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, jak tego wymaga art. 107 § 3 kpa. Spełnienie tych wymogów stwarza procesową gwarancję prawidłowości rozstrzygnięcia administracyjnego. W powyższym świetle uznać trzeba, że w sprawie zostały naruszone przepisy prawa procesowego, których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez ustalenie stanu faktycznego w oparciu o wyniki kontroli na miejscu. Z tych powodów kontrolowana decyzja podlegają uchyleniu na mocy art.145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w pkt II ma oparcie w art. 200 p.p.s.a. Natomiast orzeczenie w pkt III wyroku znajduje wsparcie w art. 152 tej ustawy.