I SA/Wr 266/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Wilczek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. przy udziale ---- sprawy ze skargi G. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A na interpretację indywidualną Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Przedmiotem skargi G. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A G.D., była interpretacja indywidualna Prezydenta W. z dnia [...].11.2014 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Występując z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wnioskodawca przedstawił, że jest zarządcą nieruchomości ustanowionym w trybie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm., dalej: u.w.l.) ustawy o własności lokali i w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej sprawuje zarząd częściami nieruchomości stanowiącymi współwłasność właścicieli lokali mieszkalnych, znajdujących się w budynkach wielomieszkaniowych na terenie W. Na tle wskazanej okoliczności strona zadała następujące pytania: 1. Czy wnioskodawca (zarządca sprawujący zarząd nieruchomością wspólną na podstawie art. 18 ust. 1 u.w.l.), będzie podatnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm., dalej: "O.p."), tj. podmiotem zobowiązanym do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 z późn. zm., w skrócie: u.c.p.g.), od lokali mieszkalnych i niemieszkalnych będących własnością właścicieli lokali w budynkach wielolokalowych? 2. W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 1.: - jak ustalić sposób obliczania opłaty w odniesieniu do poszczególnych lokali, w tym jak wypełnić deklaracje w zakresie danych mających wpływ na ustalenie wysokości opłaty? - jak skonstruować system poboru od właścicieli lokali kwot odpowiadających opłatom uiszczanym za poszczególne lokale? Zdaniem wnioskodawcy, jako podmiot sprawujący zarząd nieruchomością wspólną na podstawie art. 18 ust.1 u.w.l., nie jest on podmiotem zobowiązanym do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w odniesieniu do lokali mieszkalnych i niemieszkalnych będących własnością współwłaścicieli nieruchomości wspólnych. W uzasadnieniu stanowiska wnioskodawca stwierdził, że art. 6h u.c.p.g. jako podatnika opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wskazuje właściciela nieruchomości, natomiast art. 2 ust. 3 u.c.p.g. nie może być źródłem obowiązków osób sprawujących zarząd nieruchomościami wspólnymi w zakresie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi między innymi z tego względu, że odnosi się on do obowiązków właścicieli nieruchomości określonych wyłącznie w rozdziale 3 u.c.p.g., tj. nie obejmuje kwestii "opłatowych". Ponadto wnioskodawca wskazał, że to użytkownicy nieruchomości powinni ponosić bezpośrednią odpowiedzialność, w tym ekonomiczną, związaną z opłatą za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wnioskodawca podniósł również, że w obecnym stanie prawnym nie ma skutecznych instrumentów, które pozwoliłyby mu wywiązać się z obowiązków podatnika opłaty za gospodarowanie odpadami, w tym w zakresie pozyskiwania od użytkowników nieruchomości informacji o właściwym kryterium i podstawach wymiaru opłaty. Wobec przedstawionego przez wnioskodawcę stanowiska w zakresie pytania nr 1., stwierdził on, że bezprzedmiotowa jest jego wypowiedź odnośnie pytania nr 2. W wydanej w dniu [...].11.2014 r. interpretacji indywidualnej Prezydent W. stanowisko wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe. Organ stwierdził, że strona jako osoba sprawująca zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu u.w.l. jest podatnikiem opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Oznacza to, że w przedstawionym stanie faktycznym obowiązana jest do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i do uiszczenia tej opłaty. Zdaniem Prezydenta W., przepis art. 2 ust. 3 u.p.c.g. jest przepisem lex specialis względem unormowań art. 6c, 6h i art. 6m tej ustawy, co oznacza, że na osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną przeniesione zostały obowiązki związane z opłatą za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W konsekwencji powyższego, obowiązek uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zarówno w odniesieniu do lokali, których ustanowiono odrębną własność jak i do związanej z tymi lokalami nieruchomości wspólnej, ciąży na wnioskodawcy. Skutkuje to uznaniem strony za podatnika opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, gdyż jego pozycja odpowiada charakterystyce podmiotu wskazanego w art. 7 § 1 O.p. Według organu, wzór deklaracji wprowadzonej do stosowania w zakresie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na podstawie uchwały Rady Miejskiej W. z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawek tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Doln. poz. 2863), umożliwia osobom sprawującym zarząd nieruchomością wspólną jej złożenie, zaś objaśnienia do deklaracji wskazują sposób jej wypełnienia. Przede wszystkim osoby sprawujące zarząd zaznaczają w polu C. 2 kwadrat 2 i podają swoje dane identyfikacyjne w polu C.4. Z kolei wysokość opłaty oblicza się w zależności od konkretnych szczegółowych danych dotyczących nieruchomości zabudowanej budynkiem wieloklasowym, obliczając poszczególne składiki całej opłaty na podstawie danych dotyczących poszczególnych lokali. Wnioskodawca pismem z dnia 26.11.2014 r., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a po uzyskaniu jego odpowiedzi (pismo Prezydenta W. z dnia 30.01.2015 r.), podtrzymującej dotychczasowe stanowisko, wniósł za pośrednictwem pełnomocnika – adwokata, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, żądając uchylenia interpretacji indywidualnej oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. W stosunku do interpretacji indywidualnej strona skarżąca postawiła zarzuty: 1. naruszenia art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14 j § 1 O.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające w szczególności na uchyleniu się przez organ od precyzyjnej odpowiedzi na pytanie sformułowane we wniosku o wydanie interpretacji o sposób obliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, należnych od poszczególnych odrębnych lokali oraz o konstrukcję systemu poboru od właścicieli lokali kwot odpowiadających opłatom należnym za poszczególne lokale, albowiem czym innym jest złożenie deklaracji i obliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które powstają na nieruchomości wspólnej, a czym innym jest złożenie deklaracji i obliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które powstają w odrębnych lokalach, którymi skarżący nie zarządza; 2. naruszenia art. 7 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające w szczególności na błędnym i pozbawionym podstaw przyjęciu, że skarżącego, wykonującego zarząd powierzony nieruchomością wspólną na podstawie przepisów art. 18 u.w.l., obciążają właściwe dla podatnika obowiązki: - obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, należnej od właścicieli odrębnych lokali, - wypełnienia i złożenia deklaracji za właścicieli odrębnych lokali oraz - zapłaty na rzecz gminy przekazanych przez właścicieli odrębnych lokali środków na pokrycie należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, podczas gdy ani z przepisów u.c.p.g., ani z innych ustaw, nie wynikają żadne właściwe dla podatnika, czy też dla płatnika uprawnienia skarżącego oraz odpowiadające im obowiązki właścicieli odrębnych lokali, które umożliwiałyby skarżącemu obliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wypełnienie i złożenie w tym zakresie deklaracji za właścicieli lokali, pobór tej opłaty od właścicieli lokali oraz jej zapłatę na rzecz gminy, oraz 3. naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 w zw. z art. 6h u.c.p.g. poprzez ich błędną wykładnię, polegającą w szczególności na błędnym i pozbawionym podstaw przyjęciu, że skarżący jako osoba, która wykonujące zarząd powierzony nieruchomością wspólną na podstawie przepisów art. 18 u.w.l., jest podatnikiem opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi w odrębnych lokalach, podczas gdy ani z dyrektyw wykładni językowej, ani z dyrektyw wykładni systemowej, wreszcie ani z dyrektyw wykładni funkcjonalnej, nie wynika, aby skarżący literalnie był podatnikiem tej opłaty w tym zakresie, uprawnionym systemowo, tj. na podstawie przepisów ustawy, do ustalenia wymiaru tej opłaty, złożenia w tym zakresie za właścicieli lokali odpowiedniej deklaracji, obejmującej konkretne i indywidualne informacje, jak również do przymusowego pobrania od właścicieli lokali tej opłaty, a następnie odprowadzenia jej na rzecz gminy. Oprócz ponowienia argumentacji przedstawionej we wniosku, wnioskodawca podniósł w uzasadnieniu, że ani z krajowego porządku prawnego, w szczególności z przepisów powołanej u.c.p.g., ani ze wspólnotowego porządku prawnego, w zakresie podlegającym bezpośredniemu stosowaniu, nie wynikają żadne przepisy prawa, które ograniczałyby prawo własności nieruchomości w ten sposób, że obciążałyby właściciela lub współwłaściciela nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym do składania wobec osoby zarządzającej tą nieruchomością oświadczeń obejmujących informacje niezbędne dla ustalenia wymiaru oraz poboru opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, czy też do zapłaty tej opłaty na rzecz podmiotu innego niż gmina. Zatem nie istnieje żaden system ustalania wysokości oraz poboru tej opłaty. Jak wywiodła strona, "symetrycznie" z takiego stanu prawnego wynika również brak właściwych dla płatnika uprawnień osoby wykonującej funkcję zarządcy nieruchomości wspólnej do żądania od właścicieli lokali danych niezbędnych dla ustalenia wymiaru tej opłaty, a w rezultacie wypełnienia i złożenia indywidualnej i konkretnej deklaracji za właściciela lokalu, jak również do egzekwowania od właścicieli obowiązku zapłaty powołanej opłaty, celem przekazania jej na rzecz gminy. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga nie była uzasadniona. Spór w sprawie dotyczył zasadności uznania zarządcy nieruchomości ustanowionego w trybie art.18 ust.1 u.w.l. we wspólnotach mieszkaniowych za podatnika zobowiązanego do składania deklaracji i uiszczania na rzecz gminy opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości będących w zarządzie, w których ustanowiono odrębną własność lokali. Zgodnie z art. 6h u.c.p.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c tej ustawy (nieruchomości zamieszkałych, w stosunku do których gminy organizują odbieranie odpadów od ich właścicieli - z mocy ustawy (ust.1) i niezamieszkałych na podstawie uchwały (ust. 2)), są zobowiązani do ponoszenia na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stosownie do art. 6m u.c.p.g. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do właściwego organu gminy, deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych oraz składania nowych deklaracji w razie zaistnienia zmian danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdeklarowana w deklaracji opłata jest uiszczana w trybie i na zasadach określonych w uchwale rady gminy, o której mowa w art. 6l u.c.p.g. Wynika z przywołanych przepisów, że to na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do właściwego organu deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Co istotne - definicję pojęcia właściciela nieruchomości dla potrzeb u.c.p.g. zawarto w art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Według tego przepisu, ilekroć w ustawie mowa jest o właścicielach nieruchomości rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Definicja ta ma charakter zakresowy, tzn. zostały w niej wymienione poszczególne kategorie podmiotów, które mogą zostać uznane za właścicieli nieruchomości w znaczeniu ustawowym. W przepisie tym określono szeroki krąg podmiotów, które są (mogą być) adresatami obowiązków nałożonych przepisami ustawy. Takie rozwiązanie podyktowane jest potrzebą zapewnienia prawidłowej i powszechnej realizacji celów i funkcji ustawy, wskazanych już w samej nazwie. Dlatego uzasadniona jest teza, że w przedmiotowej sprawie nie można przeprowadzić interpretacji poszczególnych przepisów bez uwzględniania celu i funkcji ustawy - a więc przy użyciu wykładni celowościowej, jak też bez uwzględniania wykładni systemowej zarówno wewnętrznej jak i zewnętrznej. W u.c.p.g. definicja właściciela nieruchomości (jak również definicja nieruchomości) jest odmienna od tej stosowanej w prawie cywilnym i odbiega od ścisłego znaczenia tego pojęcia w prawie cywilnym. Dla prawidłowego odczytywania art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. ważne jest także pojęcie nieruchomości. Zgodnie z art. 46 § 1 K.c., nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z treści art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. wynika zatem, z uwzględnieniem pojęcia nieruchomości, że za właściciela ustawa uznaje każdy podmiot, który włada nieruchomością, tj. wyodrębnionym gruntem i związanym z nim trwale budynkiem - na podstawie prawa własności, współwłasności, wieczystego użytkowania, zarządu i użytkowania (tzw. trwały zarząd i użytkowanie to władztwo nad nieruchomościami Skarbu Państwa lub gminy uregulowane przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami), a także ewentualnie na podstawie stosunku obligacyjnego. Z uwagi na przyjętą w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach systematykę uznać należy, że pod pojęciem nieruchomości należy rozumieć: nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem, nieruchomość budynkową oraz nieruchomość lokalową; przy czym pojęcie "nieruchomości" na gruncie tej ustawy jest pojęciem szczególnym w stosunku do art. 46 § 1 K.c. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nakłada na gminę obowiązek objęcia systemem gospodarowania odpadami komunalnymi nieruchomości gruntowych zabudowanych budynkami (zabudowa wielorodzinna, domu wraz z przynależnymi do nich działkami) oraz nieruchomości lokalowych (wyodrębnione lokale w ramach zabudowy wielorodzinnej). Art. 2 ust. 3 u.c.p.g. przewiduje, że w razie zabudowania nieruchomości budynkami wielolokalowymi, w których ustanowiona została odrębna własność lokali, obowiązki właściciela nieruchomości obciążają osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną, w rozumieniu przepisów u.w.l., lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany. Tak więc w stanie faktycznym konkretnej sprawy kilka podmiotów jednocześnie może spełniać warunki do uznania ich za właścicieli nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., co nie oznacza, że wszystkie wymienione podmioty mogą jednocześnie mieć taki status względem obowiązku związanego z konkretną nieruchomością. Z przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie wynika też solidarna odpowiedzialność tych podmiotów w powyższej sytuacji; z tego względu celem ustalenia, który podmiot w konkretnym przypadku powinien zostać uznany za właściciela obowiązanego do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi należy odwołać się również do innych aktów prawnych, w tym do przepisów K.c. oraz u.w.l. Zarząd nieruchomością wspólną uregulowany jest w rozdziale czwartym ustawy o własności lokali (art. 18–33). Zgodnie z art. 18 u.w.l. zarząd nieruchomością wspólną może być uregulowany umownie. Dopiero w braku umowy stosuje się reżim ustawowy. W przypadkach w umowie nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące sposobu zarządu. Zgodnie z art. 18 ust. 1 u.w.l., właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej lub prawnej (tzw. zarząd powierzony). W art. 2 ust. 3 u.c.p.g. mowa jest o osobach sprawujących zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu przepisów ustawy o własności lokali, czyli mowa jest nie tylko o osobach pełniących funkcję zarządu wspólnoty mieszkaniowej (wybranych zgodnie z art. 20 ust. 1 u.w.l.), ale również o każdej osobie fizycznej lub prawnej, której zarząd został powierzony, czyli takiej jak skarżący. Według art. 6c, art. 6h i art. 6m u.c.p.g. gmina organizuje odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, którzy obowiązani są ponosić opłatę za gospodarowanie tymi odpadami oraz złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty. Przywołane przypisy były przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego w SKRÓCIE: TK), który w wyroku z dnia 28.11.2013 r., sygn. K 17/12 stwierdził między innymi (w punkcie 3 i 4 sentencji), że art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. w gminach są zgodne z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu wyroku TK stwierdził : "art.6h i art.6m ust.1 w związku z 2 ust. 3 u.c.p.g. są zgodne z zasada poprawnej legislacji. Z przepisów tych, jak podkreśla TK, jednoznacznie wynika, że w wypadku nieruchomości zabudowanych budynkami wielolokalowymi, obowiązek ponoszenia opłaty oraz złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obciąża osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu ustawy o własności lokali lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany. [...] Odesłanie do ustawy o własności lokali oznacza, że nałożone na właścicieli obowiązki, o których mowa w art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g., w zależności od stanu faktycznego i prawnego, są wykonywane: po pierwsze - przez osobę fizyczną albo prawną, której właściciele lokali w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali powierzyli zarząd nieruchomością wspólną (art. 18 ust. 1 in principio u.w.l.); po drugie - przez osobę fizyczną albo prawną, której właściciele lokali w umowie zawartej w formie aktu notarialnego po ustanowieniu odrębnej własności lokali powierzyli zarząd nieruchomością wspólną (art. 18 ust. 1 in fine u.w.l.); po trzecie przez właścicieli samodzielnie (art. 19-20 u.w.l.). [...] Z perspektywy art. 2 ust. 3 u.c.p.g., legitymacja wymienionych podmiotów do wykonywania obowiązków właściciela nieruchomości z art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g. aktualizuje się z wyodrębnieniem własności lokalu w budynku wielolokalowym, a użyta przez prawodawcę liczba mnoga w wyrażeniu "jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkami wielolokalowymi. w których ustanowiono odrębną własność lokali" nie modyfikuje reguł przyjętych w ustawie o własności lokali. Podobnie nie ma merytorycznego znaczenia posługiwanie się przez prawodawcę pojęciem "osoby sprawującej zarząd nieruchomością" w ustawie o utrzymaniu czystości i pojęciami ‘zarząd’ lub ‘zarządca’ w ustawie o własności lokali". Z powyższego wynika, że TK nie miał wątpliwości, że w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokali w budynkach wielolokalowych, to zarządca, któremu właściciele lokali powierzyli zarząd nieruchomością wspólną (art.18 ust.1 u.w.l.) jest podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji oraz wpłacania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd w niniejszym składzie w pełni pogląd ten akceptuje. Zdaniem Sądu na taką wykładnię przepisów u.c.p.g. obowiązujących w dacie udzielenia indywidualnej interpretacji, nie ma wpływu nowelizacja tej ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. (ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. z 2015 r. poz. 87), albowiem z oczywistych powodów nie mogła być uwzględniona przez organ, jak również nowelizacja nie przewidywała wstecznego zastosowania przepisów. Reasumując, za prawidłowe należało uznać stanowisko organu, że obowiązek uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zarówno w odniesieniu do lokali, których odrębną własność ustanowiono, jak i do związanej z tymi lokalami nieruchomości wspólnej, ciąży w przedstawionym stanie faktycznym na stronie skarżącej. Strona podlega bowiem, na mocy art. 2 ust. 3 w zw. z art. 6h i art. 6m u.c.p.g., obowiązkowi złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i uiszczenia tej opłaty. Wyżej przedstawiona wykładnia przepisów art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 u.c.p.g. jest zgodna z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 listopada 2008 r., nr 2008/98/WE (Dz.U.UE.L2008.312.3), dalej powoływana jako dyrektywa. W pkt 26 preambuły dyrektywy wyrażona została zasada tzw. "zanieczyszczający płaci", która uznana została za wiodącą na szczeblu europejskim i międzynarodowym. Zgodnie z treścią tej zasady, o której stanowi art. 14 dyrektywy, koszty gospodarowania odpadami muszą być ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpadów lub przez obecnego lub poprzednich posiadaczy odpadów. Zasadzie tej nie przeczy w jakikolwiek sposób uznanie za właściciela nieruchomości jednostki posiadającej nieruchomość w zarządzie lub w użytkowaniu, a także innych podmiotów władających nieruchomością. Ustanowienie szczegółowych zasad odpłatności z tytułu odbioru odpadów komunalnych przez gminę w rozdziale 3a u.c.p.g., w tym nałożenie obowiązku ich uiszczenia na właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 w związku z art.2 ust.3 u.c.p.g., nie stoi na przeszkodzie możliwości rzeczywistego obciążenia obowiązkiem ich uiszczenia przez pierwotnego wytwórcę odpadów, co w rzeczywistości stanowi praktykę działania spółdzielni. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wytwórca odpadów oraz ich posiadacz, które to pojęcia zostały zdefiniowane w art. 3 pkt 5 i 6 powyżej przywołanej dyrektywy powinni gospodarować odpadami w sposób gwarantujący wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego, o których stanowią art. 191 i 192 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 – Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012r. nr C 326 s. 1 i nast.) oraz pkt 26 preambuły do dyrektywy. W ocenie Sądu niezasadny był również zarzut naruszenia art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14 j § 1 O.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające w szczególności na uchyleniu się przez organ od precyzyjnej odpowiedzi na pytanie sformułowane we wniosku o wydanie interpretacji o sposób obliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, należnych od poszczególnych odrębnych lokali oraz o konstrukcję systemu poboru od właścicieli lokali kwot odpowiadających opłatom należnym za poszczególne lokale. Stosownie do art. 14c § 1 i § 2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę̨ stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić́ od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Natomiast w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Wskazać należy, że we wniosku o wydanie interpretacji strona na skutek swojej pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie odstąpiła od przedstawienia swojego stanowiska co do interpretacji obowiązujących przepisów regulujących kwestie budzących jej wątpliwości. Natomiast zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej - zajętego stanowiska (wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 897/10, LEX nr 976050). Pomimo jednoznacznego zaznaczenia przez skarżącego w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że wyrażenie przez niego stanowiska w kwestii pytania nr 2 jest bezprzedmiotowe, organ interpretujący sformułował uwagi, dotyczące obowiązku odpowiedniego wypełnienia deklaracji dla przedmiotowej opłaty. W skardze strona w istocie kwestionuje niekompletność uwag organu, które pomijały kwestie przyjęcia trybu w jakim można uzyskać dane dotyczące poszczególnych lokali oraz jak zorganizować system partycypacji mieszkańców w poniesieniu ciężaru opłaty. Jednakże przepisy u.c.p.g., których wykładni domagała się strona nie regulują tej problematyki, a zatem zarzut braku faktycznej interpretacji prawa w tym zakresie również z tej przyczyny należało uznać za pozbawiony podstaw. Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.