V SA/Wa 1584/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w O. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi T. Spółki z o.o. w O. (zwanej dalej: Skarżącą) jest pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (zwanej dalej: MJWPU lub organ) z [...] marca 2015 r., nr [...] informujące o nieuwzględnieniu protestu od informacji MJWPU z [...] marca 2015r., nr [...] dotyczącej odmowy udzielenia wsparcia na projekt. Zaskarżone pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z [...] grudnia 2010 r. skarżąca zwróciła się o dofinansowanie realizacji projektu pn. "Elektrownia wiatrowa o mocy 2MW w miejscowości B." w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (RPO WM) Działania [...] w odpowiedzi na konkurs [...]. Projekt pozytywnie przeszedł etap oceny formalnej i merytorycznej, ale z powodu niewystarczającej ilości środków został umieszczony na liście rezerwowej. W dniu [...] listopada 2014 r. Zarząd Województwa [...] ustalił, iż w ramach środków dostępnych w Działaniu [...] do dofinansowania zostaje skierowanych 6 kolejnych projektów z listy rezerwowej na łączną kwotę EFRR 27.468.248.12 PLN (ze względu na realokacje przez Komisje Europejską środków z Działania [...] do Działania [...]). Pismem znak: [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Beneficjent został poinformowany o tym, iż decyzją Zarządu Województwa [...] wyrażoną w uchwale nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. zmieniającej uchwalę w sprawie zatwierdzenia listy rankingowej projektów pozytywnie zweryfikowanych pod względem oceny wykonalności i merytorycznej (horyzontalnej szczegółowej) oraz strategicznej złożonych w ramach konkursu zamkniętego bez preselekcji [...] Priorytet [...] dla Działania [...] Schemat [...] Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007 - 2013 projekt został zatwierdzony do dofinansowania i przekazany do Wydziału Wdrażania Priorytetu [...] i [...]. W tym samym piśmie Beneficjent został poproszony o przedstawienie dokumentów niezbędnych do podpisania umowy, m. in.: "haromonogramu wydatków" i "harmonogramu rzeczowo - finansowego realizacji projektu". Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Beneficjent został poinformowany, że ze względu na fakt, iż z dniem [...] czerwca 2014 r. wygasło rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 grudnia 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie: energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury sfery badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych, w oparciu o które to rozporządzenie mogła być udzielona pomoc finansowa dla przedsięwzięcia będącego przedmiotem złożonego wniosku, niemożliwe jest udzielenie wsparcia na przedmiotowy projekt. Po otrzymaniu przedmiotowego pisma. Beneficjent złożył do MJWPU protest, w którym podniósł następujące kwestie: - że podjęcie uchwały nr [...] przez Zarząd Województwa [...], jest jednoznaczne z tym. że wnioskodawca (wniosek) spełnia wszystkie wymagania i wszelkie warunki do podpisania umowy, - że [...] lipca 2014 r. uchwałą Nr [...] Zarząd Województwa [...] zmienił uchwałę w sprawie zatwierdzenia listy rankingowej projektów pozytywnie zweryfikowanych pod względem oceny wykonalności i merytorycznej (horyzontalnej, szczegółowej oraz strategicznej) złożonych w ramach konkursu zamkniętego bez preselekcji [...] Priorytet [...] dla Działania [...] - Schemat [...] Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007 - 2013"', przez co Skarżąca domniemała, iż podmioty wskazane w tej uchwale mogły otrzymać dofinansowanie, mimo wygaśnięcia ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 grudnia 2009 r. W proteście Beneficjent wniósł również o możliwość przyznania środków w ramach innego schematu pomocy publicznej, to jest: regionalnej pomoc inwestycyjnej bądź pomocy de minimis. W odpowiedzi na protest MJWPU pismem znak: [...] z dnia [...] marca 2015 r. poinformowała Skarżącą, iż jej protest nie został uwzględniony. W rozstrzygnięciu protestu Organ stwierdził, że podjęcie uchwały przez Zarząd Województwa [...] nr [...] nie może być utożsamiane z obowiązkiem MJWPU do zawarcia umowy i udzielenia dofinansowania. Jeśli zaś chodzi o domniemanie, że podmioty wskazane w uchwale nr [...] Zarząd Województwa [...] mogły otrzymać dofinansowanie, mimo wygaśnięcia ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 grudnia 2009 r., to Organ wyjaśnił, że: " (...) uchwała dotyczy konkursu, w którym Wnioskodawca nie był podmiotem aplikującym, ponadto wspomniany konkurs dotyczył projektów nieobjętych reżimem pomocy publicznej. " W związku z negatywnym rozstrzygnięciem protestu Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W skardze domagała się stwierdzenia, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję, tj. [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych - celem podpisania umowy o dofinansowanie projektu złożonego przez wnioskodawcę w konkursie nr [...], zgodnie z wnioskiem spółki T. sp. z o.o. Zaskarżonemu stanowisku MJWPU zarzucono istotne naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a także mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów w ramach [...] przyjętej przez Zarząd Województwa [...] Uchwałą nr [...] w dniu [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty zawarte w proteście. W odpowiedzi na skargę [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przepisu art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) wynika, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. W kontekście powyższych rozważań, badając legalność rozstrzygnięcia zawartego w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. stanowiącym rozpoznanie protestu Sąd uznał. że rozstrzygniecie to odpowiada prawu, a skarga jest nieuzasadniona. Wniosek o dofinansowanie został złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 Priorytet [...] Działanie [...] Ochrona powietrza energetyka. Jak wynika z wniosku o dofinansowanie projekt polegał na budowie elektrowni wiatrowej o mocy 2MW i następnie wytwarzaniu i odsprzedaży energii elektrycznej. Wnioskodawca – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podmiotem gospodarczym prowadzącym działalność nastawioną na zysk. Dofinansowanie tego projektu byłoby więc pomocą publiczną w rozumieniu art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, co zresztą przyznaje sama spółka we wniosku o dofinansowanie ( Punkt G1.1). Regułą obowiązującą w Unii jest zakaz pomocy publicznej, chyba że jest ona wyraźnie dozwolona. Na gruncie ustawodawstwa krajowego pomoc publiczna w programach pomocowych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności reguluje art. 21 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 ze zm.). Zgodnie z art. 21 ust. 1 w zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy. Zgodnie z art. 21 ust.2 podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające, instytucje pośredniczące, instytucje wdrażające lub beneficjenci, a także inne podmioty, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.). W ust. 3 znajduje się upoważnienie dla właściwego ministra albo ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa pełni funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania tej pomocy. W stosunku do wyżej wskazanego Programu Regionalnego kwestię dozwolonej pomocy publicznej reguluje Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 grudnia 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie: energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury sfery badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 214 poz.1661 ze zm.). Kwestia ta nie budzi kontrowersji, zwłaszcza, że ten akt prawny jest wymieniony w § 1 Regulaminu konkursu nr [...]– Podstawy prawne. Należy też zauważyć, że Regulamin ten zawiera definicję pomocy publicznej (§ 2 pkt 9) zgodnie z którą jest to wsparcie dla podmiotu gospodarczego, prowadzącego działalność gospodarczą, o ile jednocześnie spełnione są następujące warunki: a) występuje transfer środków publicznych, b) podmiot uzyskuje korzyść ekonomiczną, c) wsparcie ma charakter selektywny, tzn. uprzywilejowuje określony lub określone podmioty albo produkcję określonych towarów, d) grozi zakłóceniem lub zakłóca konkurencję na rynku unijnym oraz wpływa na wymianę handlową między krajami członkowskimi UE. W przypadku wsparcia stanowiącego pomoc publiczną, udzielaną w ramach realizacji RPO WM, mają zastosowanie właściwe przepisy prawa wspólnotowego i krajowego dotyczące zasad udzielania tej pomocy, obowiązujące w momencie udzielania wsparcia. Należy zauważyć, że Skarżącej odmówiono przyznania pomocy (podpisania umowy o dofinansowanie projektu) z uwagi na fakt, iż zgodnie z § 16 rozporządzenia z 7 grudnia 2009 r. pomoc w zakresie uregulowanym w tym rozporządzeniu mogła być udzielona do dnia 30 czerwca 2014 r., co zdaniem Sądu oznacza, że po tej dacie nie mogły być już podpisane umowy o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie, który to rozporządzenie obejmuje. W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że dodatkowe środki, które pozwalały na dofinansowanie projektów znajdujących się na liście rezerwowej zostały pozyskane w listopadzie 2014 r. z uwagi na realokacje przez Komisję Europejską środków z Działania [...] do Działania [...]. Pozwoliło to na skierowanie do dofinansowania kolejnych projektów z listy rezerwowej, w tym projektu Skarżącej Spółki. Jednak po 30 czerwca 2014 r. możliwe było już dofinansowanie tylko tych projektów, w których nie mielibyśmy do czynienia z pomocą publiczną . Działanie Instytucji Zarządzającej było prawidłowe. W momencie przekazania na konkurs dodatkowych środków miała obowiązek skierowania do dofinansowania projektów z listy rezerwowej, w kolejności punktowej. To jednak nie oznaczało bezwzględnej konieczności zawarcia umowy o dofinansowanie. Umowa o dofinansowanie mogła zostać zawarta po sprawdzeniu czy spełnione są wszystkie kryteria do przyznania pomocy, co w tym przypadku, o czym wyżej wspomniano, nie miało miejsca. Równocześnie należy zauważyć, że przedmiotem analizy Sądu nie może być, wnioskowane przez Skarżącą, przyznanie pomocy finansowej w ramach innego schematu pomocy publicznej lub pomocy de minimis. Ramy protestu, a następnie zaskarżenia rozstrzygnięcia do Sądu stanowią dokumenty programowe konkursu i tylko w tym zakresie może być dokonana sądowa kontrola. Wobec stwierdzenia, że ocena merytoryczna wniosku została przeprowadzona prawidłowo , skargę należało oddalić na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.