II SAB/Wa 255/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Andrzej Kołodziej, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prokuratora Okręgowego w [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącej A. S. z dnia [...] listopada 2014 r. w zakresie pkt 2, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prokuratora Okręgowego w [...] na rzecz skarżącej A. S. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. A.S. wnioskiem z dnia [...] listopada 2014 r., zwróciła się do Prokuratora Okręgowego w W., o udostępnienie jej, na podstawie art 2 i 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1198 ze zm.) informacji w postaci: 1. podania prawidłowej sygnatury akt postępowania prowadzonego przez Główną Komisją Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu zakończonego prawomocnie przez byłą Prokuraturę Wojewódzką w W. za nr [...]. Zgodnie z informacją uzyskaną od IPN w piśmie z dnia 14 października 2014 r. jest to sygnatura [...], 2. kserokopii przeglądu akt głównych sygn. [...], 3. kserokopii postanowienia o wszczęciu postępowania [...], 4. kserokopii postanowienia o umorzeniu postępowania [...], 5. kserokopii postanowienia Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej utrzymującego w mocy postanowienie Prokuratora Wojewódzkiego o umorzeniu postępowania w sprawie [...], 6. podanie sygnatury sprawy wyłączonej ze śledztwa sygn. [...] i [...] do odrębnego prowadzenia dotyczącej dokonywania zabójstw osób pozbawionych wolności przez funkcjonariuszy podległych b. Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego i organom wymiaru sprawiedliwości, 7. kserokopii przeglądu akt głównych sprawy wyłączonej do odrębnego prowadzenia, o której mowa w pkt 6, 8. kserokopii postanowienia o wszczęciu śledztwa w sprawie wyłączonej do odrębnego prowadzenia, o której mowa w pkt 6, 9. kserokopii postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie wyłączonej do odrębnego prowadzenia, o której mowa w pkt 6, oraz ewentualne postanowienie prokuratora wyższej instancji, jeśli postanowienie o umorzeniu postępowania podlegało kontroli instancyjnej. Strona zwróciła się o podanie ww. informacji publicznych w formie kserokopii dokumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego wniosku. W odpowiedzi na ten wniosek Prokurator Okręgowy, w piśmie z dnia 25 listopada 2014 r., nr [...] podał wskazaną przez nią w punkcie 1 sygnaturę to: [...]. Wskazał też, że przegląd akt nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu pow. ustawy o dostępie do informacji publicznej (nie jest podpisany przez funkcjonariusza publicznego), wobec czego brak jest podstaw do realizacji wniosku z punktu 2. Ponadto Prokurator Okręgowy przesłał A.S. kopie dokumentów wskazanych w punktach 3-5 i poinformował, iż nie dysponuje informacją publiczną wskazaną w punktach 2, 6-9. W dniu 15 grudnia 2014 r., A.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratura Okręgowego w W., w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] listopada 2014 r., zarzucając organowi bezczynność w zakresie rozpatrzenia w części wniosku i rażące naruszenie art. 6 ust. 1 u.d.i.p. poprzez to, iż: odmówiono udostępnienia jej wnioskowanej w pkt 2 informacji w oparciu o stwierdzenie, iż informacja ta nie jest informacją publiczną ponieważ nie stanowi dokumentu urzędowego, oraz udzielono informacji, iż organ nie dysponuje informacją publiczną z punktu 6-9 wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. mimo, iż informację tę powinna posiadać z uwagi na fakt, iż informacja ta jest ściśle związana z zakresem prowadzonego przez Prokuratora Okręgowego w W. postępowania, a więc jest związana z zakresem jego działania i kompetencji. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, iż miała miejsce bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia w części wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, z rażącym naruszeniem prawa, 2. orzeczenie, iż Prokurator Okręgowy w W. jest zobowiązany udostępnić skarżącej żądaną informację publiczną, w zakresie określonym w pkt 2, 6-9 wniosku z dnia [...] listopada 2014 r., ewentualnie orzeczenie, iż Prokurator Okręgowy w W. jest zobowiązany udostępnić skarżącej żądaną informację publiczną w zakresie określonym w pkt 2 wniosku z dnia [...] listopada 2014 r., oraz że jest zobowiązany wyczerpująco uzasadnić informację o nie dysponowaniu informacją publiczną określoną w pkt 6-9 wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. W uzasadnieniu skargi strona przypomniała stan sprawy i przywołała treść wniosku do Prokuratora Okręgowego z dnia [...] listopada 2014 r W odpowiedzi na złożony wniosek Prokurator Okręgowy w W. udostępnił skarżącej żądaną informację publiczną w zakresie określonym w pkt 1, 3-5, natomiast odmówił udostępnienia informacji publicznej w pozostałym zakresie. Zdaniem skarżącej odmowa narusza przepisy prawa. W szczególności skarżąca podniosła, że w jej ocenie fakt, iż przegląd akt sprawy sygn. [...] i [...] nie został podpisany przez funkcjonariusza publicznego, nie świadczy o tym, iż nie jest to informacja publiczna. W jej ocenie informacją publiczną są nie tylko dokumenty urzędowe, ale również wszelkie dokumenty zawierające informację publiczną. Ponadto zakres informacji publicznej należy interpretować szeroko, a ograniczenie prawa do dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W ocenie skarżącej przepis art. 3 ust. 1 ustawy należy interpretować rozszerzająco. Skarżąca zauważyła, że w orzecznictwie sądowym podkreśla się, że pojęcie "informacji publicznej" jest pojęciem szerszym od pojęcia "dokument urzędowy", które zawiera się w pojęciu "informacji publicznej". Zdaniem skarżącej, karta przeglądowa akt mieści się w zakresie przedmiotowym o którym mowa w art. 6 ust.1 pkt 3 lit. a, d i f ustawy. Skarżąca wskazała również, że zgodnie z § 63 ust. 2 Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 grudnia 1990 r. w sprawie wewnętrznej organizacji powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz zakresu działania sekretariatów i innych działów administracji, w aktach głównych zakłada się kartę przeglądową, zawierającą spis zawartych w nich dokumentów (Dz.Urz.MS. 1991.1.3). Zarządzenie to weszło w życie 1 stycznia 1991 r. a zostało uchylone z dniem 1 lipca 2003 r., a więc obowiązywało w czasie prowadzenia postępowania karnego, którego dotyczy wniosek skarżącej. A.S. zaznaczyła, że chcąc posiąść realną wiedzę, jakie dokumenty znajdujące się w aktach sprawy stanowią informację publiczną, musi mieć formalną możliwość dowiedzenia się, jakie dokumenty w tych aktach się znajdują. Zapoznanie się z przeglądem akt umożliwia jej właściwe sformułowanie wniosku, który aby był skuteczny, musi być skonkretyzowany. Jeśli przegląd akt sprawy zawierałby informacje niejawne, inne tajemnice ustawowo chronione, prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy powinien zostać udostępniony po uprzedniej anonimizacji danych wrażliwych zabójstw wobec osób przebywających w aresztach śledczych przez funkcjonariuszy b. Ministerstwa Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Skarżąca uznała również, że Prokurator Okręgowy w W., jako następca Prokuratora Wojewódzkiego w W., jest dysponentem informacji publicznej, w postaci materiałów (dokumentów) wyłączonych z akt śledztwa [...] oraz dalszych losów tego postępowania. Powoływanie się na brak tej informacji publicznej stanowi albo o nierzetelnym sprawdzeniu tej informacji, albo o tym, iż postępowanie wyłączone nigdy nie zostało wszczęte. Ponadto posiadanie tej informacji publicznej mieści się w zakresie działania i kompetencji Prokuratora Okręgowego w W.. Skarżąca wskazała, że Prokurator Okręgowy w W. informując, iż nie posiada wnioskowanej informacji był zobowiązany stanowisko uzasadnić i uwiarygodnić. Reasumując skarżąca stwierdziła, że żądana informacja publiczna dotyczy śledztw prowadzonych, przez Prokuratora Wojewódzkiego w W., w sprawie dokonywania zabójstw wobec osób przebywających w aresztach śledczych, przez funkcjonariuszy b. Ministerstwa Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, w latach 40-tych i 50-tych XX w., a więc kwalifikowanych zbrodni komunistycznych, popełnianych przez funkcjonariuszy publicznych w imieniu ówczesnej władzy, w zdecydowanej części wobec Żołnierzy Podziemia Niepodległościowego. Oczywisty i niepodważalny jest zatem interes publiczny w uzyskaniu wiedzy na temat działań, jakie zostały podjęte przez organy ścigania w wolnej Polsce po roku 1989, w celu wyjaśnienia tych zbrodni, ukarania winnych i umożliwienia przywrócenia żołnierzom należnej im czci i pamięci. Jakiekolwiek ograniczenia w udostępnieniu tej informacji publicznej, winny być traktowane wąsko, ściślej niż w innych postępowaniach karnych, ze względu na fakt, iż dotyczą najcięższych zbrodni popełnianych w majestacie prawa przez funkcjonariuszy publicznych w czasach stalinowskich. Informacja publiczna winna być udostępniona tym bardziej, jeśli postępowanie w zakresie materiałów wyłączonych ze śledztwa [...] nigdy nie zostało przeprowadzone, nie tylko z powodu konieczności pociągnięcia do odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy publicznych odpowiedzialnych za to zaniechanie, ale przede wszystkim okoliczność ta nakładałaby na odpowiednie organy ścigania obowiązek wszczęcia i prowadzenia w tym zakresie postępowania, postępowania o niezwykłej wadze dla Polaków. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w W. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do treści skargi organ wskazał, że w zakresie punktu 2 bezsprzecznym jest, iż udostępnieniu w trybie u.d.i.p. podlega informacja publiczna, niezależnie od tego, czy została zawarta w dokumencie urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 ww. ustawy, czy też w innej formie. Wskazał też, że pojęcie "informacji publicznej" jest pojęciem szerszym od pojęcia "dokumentu urzędowego", ten bowiem zawiera się w pojęciu "informacji publicznej". Dokument urzędowy pozostaje tylko jednym z rodzajów informacji publicznej. Jednakże w niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała jaką informację publiczną chciałby uzyskać. W rzeczywistości wniosek w zakresie punktu 2 nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej, albowiem wniosek ten nie wskazuje na informację publiczną, której udostępnienia domaga się wnioskodawca. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy u.d.i.p. Prokurator Okręgowy w W. zaznaczył ponadto, że tzw. przegląd akt nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., nie jest bowiem podpisany przez funkcjonariusza publicznego. Jest to dokument o charakterze techniczno-porządkowym. Organ stwierdził ponadto, że gdyby skarżąca we wniosku określiła, że chodzi jej o tego rodzaju informacje (o sposobie załatwienia sprawy, trybie działania itd.), to informacja w tym zakresie zostałaby jej udostępniona, najprawdopodobniej w sposób opisowy. Z pewnością informacja publiczna w powyższym zakresie nie zostałaby udostępniona poprzez przekazanie kopii przeglądu akt, gdyż ww. dokument tego rodzaju informacji publicznej nie zawiera. Odnosząc się zaś do treści skargi w zakresie punktów 6-9 organ wskazał, że posiada on informację, iż dokonano wyłączenia materiałów we wskazanym powyżej zakresie. Informacja ta została skarżącej udostępniona (w treści postanowienia o umorzeniu). Jednakże to nie ta informacja (o fakcie wyłączenia materiałów) była przedmiotem wniosku w punktach 6-9. W powyższym zakresie skarżąca żądała podania sygnatury, pod którą zarejestrowano wyłączone materiały, a nadto kopie dokumentów z wyłączonego postępowania. Tego rodzaju informacji publicznej Prokurator nie posiada. Organ wskazał, że żądana informacja nie znajduje się w aktach sprawy o sygn. [...]. Akta powyższego postępowania składają się z 4 tomów (w załączeniu). Do karty 559 (tom IV) postępowanie prowadzone było pod sygn. [...] przez Główną Komisję Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytut Pamięci Narodowej (dalej IPN). Analiza akt ww. postępowania wskazuje, iż na etapie postępowania prowadzonego w IPN, wydano dwa postanowienia o wyłączeniu materiałów: pierwsze z dnia [...] listopada 1992 r. (k. 555-556) oraz drugie z dnia [...] grudnia 1992 r. (k. 559). W sentencji pierwszego postanowienia z dnia [...] listopada 1992 r. prokurator IPN nie wskazał czynów w zakresie których dokonał wyłączenia. Natomiast z treści uzasadnienia ww. postanowienia wynika, iż dokonano wyłączenia w zakresie dwóch odrębnych wątków; 1. pierwszego dotyczącego zacierania śladów zbrodni popełnionych w latach 1944-1956 przez tajne pochówki osób straconych w więzieniach na terenie W. - materiały w tym zakresie zostały przekazane do Prokuratury Wojskowej w W.; 2. drugiego w zakresie "dokonanych w latach 1944-54 co najmniej 5 morderstw osób zatrzymanych" oraz "zgonów więźniów odnotowane jako "naturalne" - z treści postanowienia nie wynika, jaki organ miał prowadzić wyłączone w tym zakresie postępowanie. W aktach sprawy brak jakichkolwiek informacji o dalszych losach wyłączonego w tym wątku postępowania. Na podstawie drugiego postanowienia o wyłączeniu materiałów z dnia [...] grudnia 1992 r. wyłączono materiały w zakresie "aresztowania i śmierci M.G.". Z treści tego postanowienia pośrednio wynika, iż postępowanie w tym zakresie prowadzone będzie przez IPN (postawiono jednocześnie o wszczęciu śledztwa). W aktach brak jakichkolwiek informacji o dalszych losach tak wyłączonego postępowania. Z postanowienia o wyłączeniu materiałów z dnia [...] listopada 1992 r. wynika, iż do Prokuratury Wojewódzkiej w W. przekazane zostały materiały w zakresie zacierania śladów zbrodni popełnionych w latach 1944-1956 przez tajne pochówki osób straconych w więzieniach na terenie W.. W tym zakresie prokurator z Prokuratury Wojewódzkiej w W. w dniu [...] lipca 1993 r. wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa, wobec nastąpienia przedawnienia karalności (k. 560-561). W uzasadnieniu ww. postanowienia prokurator wskazał, iż z akt śledztwa wyłączono materiały do odrębnego postępowania w zakresie "dokonania zabójstwa wobec osób przebywających w aresztach śledczych". Prawdopodobnie prokurator miał na myśli wyłączenie dokonane przez prokuratora IPN na podstawie postanowienia z dnia [...] listopada 1992 r. w zakresie wskazanego powyżej wątku drugiego. Organ wyjaśnił, że analiza akt postępowania o sygn. [...] ([...]) nie pozostawia wątpliwości, iż z powyższego postępowania w Prokuraturze Wojewódzkiej w W., nie wyłączono żadnych materiałów do odrębnego postępowania. W szczególności brak jest postanowienia o wyłączeniu materiałów przez prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w W.. Nadto w toku postępowania o sygn. [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przeanalizowano zapisy zawarte w repetytorium spraw Ds z tamtego okresu, celem ustalenia ew. wyłączonych postępowań. Z zapisów ww. repetytoriów (kopia - k. 5-6 akt [...]) wynika, iż żadne materiały z ww. śledztwa nie zostały wyłączone i zarejestrowane w Prokuraturze Wojewódzkiej w W. (informacja o ew. wyłączeniu powinna się znaleźć w rubryce "Uwagi m.in. o przekazaniu akt"). Z powyższego wynika, iż Prokuratura Okręgowa w W. nie posiada informacji publicznej wskazanej w punktach 6-9 wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2014 r. Materiały w zakresie wskazanym w punkcie 6 ww. wniosku wyłączone zostały przez prokuratora IPN. Z akta sprawy nie wynika nadto, aby materiały w tym zakresie zostały przekazane do ówczesnej Prokuratury Wojewódzkiej w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organ. W przypadku takich skarg, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Artykuł 4 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne w szczególności organy władzy publicznej. W świetle powyższego Prokurator Okręgowy w W. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. W sprawie nie budzi wątpliwości, że informacje objęte wnioskiem skarżącej z dnia [...] listopada 2014 r. mają charakter informacji publicznej. Pismem z dnia 25 listopada 2014 r. organ udostępnił skarżącej informację publiczną dotyczącą punktu 1 i 3 do 5 wniosku oraz poinformował, że w stosunku do pkt 6 do 9 nie posiada żądanej informacji, zaś odnośnie pkt 2 wniosku wskazał, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. A zatem, w rozpoznawanej sprawie spór dotyczy tego czy żądana przez skarżącą informacja w pkt 2 jej wniosku, stanowi informację publiczną. W ocenie Sądu, skarga w tym zakresie, zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie kserokopii przeglądu akt głównych sygn. [...] i [...]. Organ nie udostępniając tej informacji podał, że pojęcie "informacji publicznej" jest pojęciem szerszym od pojęcia "dokumentu urzędowego", ten bowiem zawiera się w pojęciu "informacji publicznej". Dokument urzędowy pozostaje tylko jednym z rodzajów informacji publicznej. Jednakże w niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała jaką informację publiczną chciałby uzyskać. W rzeczywistości wniosek w zakresie punktu 2 nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej, albowiem wniosek ten nie wskazuje na informację publiczną, której udostępnienia domaga się wnioskodawca. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy u.d.i.p. Prokurator Okręgowy w W. zaznaczył ponadto, że tzw. przegląd akt nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., nie jest bowiem podpisany przez funkcjonariusza publicznego. Sąd nie podziela tego poglądu. Wskazać należy, że fakt, iż przegląd akt sprawy nie został podpisany przez funkcjonariusza publicznego, nie świadczy o tym, iż nie jest to informacja publiczna. Podkreślić należy, że informacją publiczną są nie tylko dokumenty urzędowe, ale również wszelkie dokumenty zawierające informację publiczną. Zgodzić się należy ze skarżącą, że zakres informacji publicznej należy interpretować szeroko, a ograniczenie prawa do dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że pojęcie "informacji publicznej" jest pojęciem szerszym od pojęcia "dokument urzędowy", które zawiera się w pojęciu "informacji publicznej". Wskazać należy, że karta przeglądowa akt mieści się w zakresie przedmiotowym informacji publicznej. Zgodnie bowiem z § 63 ust. 2 Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 grudnia 1990 r. w sprawie wewnętrznej organizacji powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz zakresu działania sekretariatów i innych działów administracji, w aktach głównych zakłada się kartę przeglądową, zawierającą spis zawartych w nich dokumentów (Dz. Urz. MS. 1991.1.3). Zarządzenie to weszło w życie 1 stycznia 1991 r. uchylone zostało z dniem 1 lipca 2003 r., a więc obowiązywało w czasie prowadzenia postępowania karnego, którego dotyczy wniosek skarżącej. Był to akt powszechnie obowiązujący wszystkie prokuratury, nie miał zatem charakteru jedynie wewnętrznej notatki, sporządzanej na użytek danego postępowania. Potrzeba jego sporządzania wynikała wprost z przepisu prawa i niewątpliwie wypełniała przesłanki z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a, d i f. Informacją publiczną nie są bowiem wyłącznie dokumenty urzędowe, ale wszystkie dokumenty zawierające informację publiczną. W tych warunkach zarzut bezczynności organu w zakresie pkt 2 żądania należało uznać za uzasadniony. Stronie skarżącej nie udzielono informacji publicznej, zgodnie z żądaniem wniosku, ani też nie odmówiono jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej. Jeśli zaś chodzi o zarzut skarżącej odnośnie bezczynności organu w zakresie pkt od 6 do 9 wniosku, to Sąd tego zarzutu nie podziela. Organ udzielając skarżącej odpowiedzi na jej wniosek pismem z dnia 25 listopada 2014 r. wskazał, że takimi informacjami nie dysponuje. Organ wskazał, że żądana informacja nie znajduje się w aktach sprawy o sygn. [...] ([...]). Analiza akt sprawy, które zostały Sądowi udostępnione przez organ wskazuje, że istotnie żądanych informacji organ nie posiada. Akta powyższego postępowania składają się z 4 tomów (w załączeniu). Do karty 559 (tom IV) postępowanie prowadzone było pod sygn. [...] przez Główną Komisję Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytut Pamięci Narodowej (dalej IPN). Analiza akt ww. postępowania wskazuje, iż na etapie postępowania prowadzonego w IPN, wydano dwa postanowienia o wyłączeniu materiałów: pierwsze z dnia [...] listopada 1992 r. (k. 555-556) oraz drugie z dnia [...] grudnia 1992 r. (k. 559). W sentencji pierwszego postanowienia z dnia [...] listopada 1992 r. prokurator IPN nie wskazał czynów w zakresie których dokonał wyłączenia. Natomiast z treści uzasadnienia ww. postanowienia wynika, iż dokonano wyłączenia w zakresie dwóch odrębnych wątków; pierwszego dotyczącego zacierania śladów zbrodni popełnionych w latach 1944-1956 przez tajne pochówki osób straconych w więzieniach na terenie W. - materiały w tym zakresie zostały przekazane do Prokuratury Wojskowej w W.; drugiego w zakresie "dokonanych w latach 1944-54 co najmniej 5 morderstw osób zatrzymanych" oraz "zgonów więźniów odnotowane jako "naturalne" - z treści postanowienia nie wynika, jaki organ miał prowadzić wyłączone w tym zakresie postępowanie. W aktach sprawy brak jakichkolwiek informacji o dalszych losach wyłączonego w tym wątku postępowania. Na podstawie drugiego postanowienia o wyłączeniu materiałów z dnia [...] grudnia 1992 r. wyłączono materiały w zakresie "aresztowania i śmierci M.G". Z treści tego postanowienia pośrednio wynika, iż postępowanie w tym zakresie prowadzone będzie przez IPN (postawiono jednocześnie o wszczęciu śledztwa). W aktach brak jakichkolwiek informacji o dalszych losach tak wyłączonego postępowania. Z postanowienia o wyłączeniu materiałów z dnia [...] listopada 1992 r. wynika, iż do Prokuratury Wojewódzkiej w W. przekazane zostały materiały w zakresie zacierania śladów zbrodni popełnionych w latach 1944-1956 przez tajne pochówki osób straconych w więzieniach na terenie W.. W tym zakresie prokurator z Prokuratury Wojewódzkiej w W. w dniu [...] lipca 1993 r. wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa, wobec nastąpienia przedawnienia karalności (k. 560-561). W uzasadnieniu ww. postanowienia prokurator wskazał, iż z akt śledztwa wyłączono materiały do odrębnego postępowanie w zakresie "dokonania zabójstwa wobec osób przebywających w aresztach śledczych". Prawdopodobnie prokurator miał na myśli wyłączenie dokonane przez prokuratora IPN na podstawie postanowienia z dnia [...] listopada 1992 r. w zakresie wskazanego powyżej wątku drugiego. Analiza akt postępowania o sygn. [...] ([...]) nie pozostawia wątpliwości, iż z powyższego postępowania w Prokuraturze Wojewódzkiej w W., nie wyłączono żadnych materiałów do odrębnego postępowania. W szczególności brak jest postanowienia o wyłączeniu materiałów przez prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w W.. Nadto w toku postępowania o sygn. [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przeanalizowano zapisy zawarte w repetytorium spraw Ds z tamtego okresu, celem ustalenia ew. wyłączonych postępowań. Z zapisów ww. repetytoriów (kopia - k. 5-6 akt [...]) wynika, iż żadne materiały z ww. śledztwa nie zostały wyłączone i zarejestrowane w Prokuraturze Wojewódzkiej w W. (informacja o ew. wyłączeniu powinna się znaleźć w rubryce "Uwagi m.in. o przekazaniu akt"). Z powyższego wynika, iż Prokuratura Okręgowa w W. nie posiada informacji publicznej wskazanej w punktach 6-9 wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2014 r. Całokształt okoliczności sprawy świadczy natomiast o tym, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Niezrealizowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w pełnym zakresie jest rezultatem przyjętej przez organ interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.