II SAB/Po 27/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpatrzeniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Dyrektora Szpitala Powiatowego im. A. S. w Z. w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r., uzupełnionym następnie pismami z dnia [...] lutego 2015 r., E. G. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Szpitala Powiatowego im. A. S. w Z. w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na nieprawidłowości, jakie w jej ocenie miały wystąpić w okresie, gdy przebywała na Oddziale Psychiatrycznym wspomnianego Szpitala Powiatowego w Z. Ze względu na zaniedbania, do jakich miało dochodzić w Szpitalu, polegające m.in. na podaniu skarżącej nieodpowiedniego leku, E. G. postanowiła wystąpić o dokumentację medyczną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szpitala Powiatowego im. A. S. w Z. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżąca była pacjentką wymienionego Szpitala w okresie od dnia [...] sierpnia 2012 r. do dnia 7 grudnia 2012 r. W szpitalu przebywała wbrew swojej woli, na podstawie art. 23 i art. 24 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. nr 231 poz. 1375 z późn. zm.). Pismem z dnia [...] maja 2014 r. E. G. wniosła do Ministra Zdrowia skargę w związku z nieprawidłowościami w zakresie działalności Oddziału Psychiatrii Szpitala Powiatowego im. A. S. w Z. Następnie pismem Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2014 r., skarga ta została przekazana według właściwości Staroście Z., który z kolei pismem z dnia [...] maja 2014 r. przekazał ją według właściwości Dyrektorowi wspomnianego Szpitala. Organ, rozpatrując tę skargę, przeprowadził postępowanie wyjaśniającej, lecz nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia. Jednocześnie Dyrektor wymienionego Szpitala zaznaczył, że skarżąca nigdy nie zwracała się bezpośrednio lub pośrednio o udostępnienie pisma Ordynatora Oddziału Psychiatrii z dnia [...] sierpnia 2014 r., zawierającego odpowiedź na kwestie poruszone w skardze z dnia [...] maja 2014 r. Organ administracji publicznej omówił przy tym charakter dokumentacji medycznej i formy jej udostępnienia, podnosząc zarazem, że czynność ta ma charakter materialno-techniczny i nie znajdują w tym wypadku zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku, gdy kontrolowane postępowanie powinno zakończyć się wydaniem (1) decyzji administracyjnej; (2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; (3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; albo (5) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. W pozostałych przypadkach skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania okaże się natomiast niedopuszczalna. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w piśmie niedatowanym i niepodpisanym (k. 107 akt sądowych), nadanym na poczcie przez E. G. w dniu [...] września 2014 r. (k. 108-109 akt sądowych), skarżąca wniosła o "przesłanie [...] wyjaśnień P. Ordynatora, o którym mowa w Pana [Dyrektora Szpitala Powiatowego im. A. S. w Z. – przyp.] piśmie". Trzeba przy tym zaznaczyć, że pochodzenie powyższego pisma od skarżącej, nie było kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron. Konsekwentnie zatem należy przyjąć, że we wspomnianym piśmie skarżąca zwróciła się do organu administracji publicznej o wydanie dokumentu z akt medycznych, tj. odpowiedzi ordynatora Oddziału Psychiatrycznego wymienionego Szpitala. Nie ulega zarazem wątpliwości, że udostępnienie dokumentacji medycznej nie następuje w drodze wydania decyzji, postanowienia lub interpretacji podatkowej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a p.p.s.a. Takie działanie organu administracji publicznej przybiera natomiast postać czynności materialno-technicznej, do której zastosowanie znajduje art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym możliwe jest pozostawanie organu administracji publicznej w stanie bezczynności w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej. Należy jednak zauważyć, że skuteczne wniesienie skargi, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., wymaga uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, przez co rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpatrywanej sprawie ustawodawca nie wprowadził żadnego środka prawnego na wypadek nieterminowego załatwienia wniosku o wydanie dokumentacji medycznej. Tym samym, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na taki akt lub czynność można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Wezwaniem z dnia [...] marca 2015 r. skarżąca została zobowiązana przez Sąd do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania, że wyczerpała środki zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] marca 2015 r. (k. 93 akt sądowych). W odpowiedzi skarżąca przesłała szereg dokumentów, obejmujących m.in. świadectwo lekarskie, pismo z Komendy Powiatowej Policji w P., podpisy uczestników postępowania, zdjęcia schorowanych nóg swojej mamy, dane o zatrudnieniu sąsiadów, a nadto opisy ewentualnych nieprawidłowości, jakie miały miejsce podczas jej pobytu w wymienionym Szpitalu. Żadne z tych pism nie uprawnia jednakże do przyjęcia, iż skarżąca, choćby pośrednio, wezwała organ administracji publicznej w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uwzględnienie jej wniosku o wydanie żądanej dokumentacji. Tym samym należy więc uznać, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, gdyż przed wniesieniem skargi nie wezwała Dyrektora Szpitala Powiatowego im. A. S. w Z. do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skarga okazała się niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 52 § 3 i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak