II SA/Wa 2285/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Janusz Walawski (spr.), Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę Komendant Główny Policji, działając jako organ odwoławczy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576) w dniu [...] października 2014 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. o cofnięciu L.S. pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że L.S. otrzymał pozwolenie na broń palną myśliwską do celów łowieckich w 1992 r. Organ pierwszej instancji w dniu [...] lipca 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia ww. przedmiotowego pozwolenia, ponieważ powziął wątpliwości co do jego zdolności psychofizycznych. Wątpliwości te pojawiły sie w związku z toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym, podczas którego wydana została opinia sądowo – psychiatryczna, w której stwierdzono, iż w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał znacznie ograniczoną poczytalność oraz rozpoznano u niego osobowość paranoiczną. Postępowanie w dniu [...] czerwca 2009 r. zostało umorzone. L.S. został wezwany do przedłożenia aktualnych orzeczeń lekarskiego i psychologicznego. W dniu 31 lipca 2012 r. dostarczył wymagane orzeczenia, z których wynikało że nie należy on do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji i może dysponować bronią. Organ pierwszej instancji złożył odwołania od tych orzeczeń. W dniu 19 listopada 2012 r. do organu wpłynęło orzeczenie lekarskie z treści którego wynikało, że L.S. nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią w myśl art. 15 ustawy o broni i amunicji. W ustalonym stanie faktycznym i prawnym organ pierwszej instancji na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji wydał decyzję o cofnięciu L.S. pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Przepis art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji stanowi, że pozwolenie na broń cofa sie osobom, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. W stosunku do ww. zastosowanie ma pkt 2, w myśl którego pozwolenia na broń nie może posiadać osoba z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. Nr 111, poz. 535 z późn. zm.) lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej. Ostateczne orzeczenie czy to lekarskie, czy to psychologiczne jest przesłanką rozstrzygającą o obligatoryjnym cofnięciu pozwolenia na każdy rodzaj broni i bez względu na cel jej posiadania. W ustalonym stanie faktycznym i prawnym decyzję organu pierwszej instancji należało utrzymać w mocy. L.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2014 r. i podniósł, że decyzje w sposób rażący narusza prawo oraz inne normy postępowania, a także jego interes prawny pozbawiając go uprawnień członka Polskiego Związku Łowieckiego. skarżący zarzucił organowi, ze naruszył przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 1 i 3 Kpa. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji i nakazanie zwrócenia mu zabezpieczonej przez organ broni. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. W świetle tych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.) właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń osobom z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego, lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej. W celu stwierdzenia, czy u określonej osoby istnieją takie ograniczenia przeprowadza się badania, o jakich mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 września 2000 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń (Dz. U. Nr 79, poz. 898 ze zm.). Orzeczenia lekarskie i psychologiczne wydane na podstawie przepisów powołanego rozporządzenia stanowią podstawę do wydania przez właściwy organ Policji decyzji w sprawie udzielenia bądź cofnięcia pozwolenia na broń. W rozpoznawanej sprawie takie właśnie orzeczenie lekarskie stanowiło podstawę prawną decyzji cofającej skarżącemu pozwolenie na broń palną myśliwską. Orzeczeniem z dnia [...] listopada 2012 r. upoważniony lekarz z Wojskowego Instytutu Medycyny [...], po rozpatrzeniu odwołania Komendanta [...] Policji od orzeczenia lekarskiego z dnia [...] lipca 2012 r. stwierdził, że skarżący nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią w myśl art. 15 ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z § 8 ust. 9 przedmiotowego rozporządzenia, orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne. To zaś oznacza, że organy Policji będąc związane ostatecznym orzeczeniem lekarskim lub psychologicznym, nie mogą dokonywać ich oceny. Badania ogólne i psychologiczne, a w razie potrzeby dodatkowe badania specjalistyczne i pomocnicze oraz konsultacje innych lekarzy specjalistów (§ 2 rozporządzenia) mają bowiem zapewnić wszechstronną ocenę stanu zdrowia fizycznego i psychicznego osób ubiegających się o pozwolenie na broń lub posiadających takie pozwolenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się, że jeżeli w sprawie o cofnięcie pozwolenia na broń palną zostanie wydane ostateczne negatywne orzeczenie lekarskie czy też psychologiczne, to właściwy organ Policji zobowiązany jest wydać decyzję o cofnięciu pozwolenia. Obowiązek ten wynika wprost z dyspozycji art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd nie stwierdził aby organy naruszyły określone w niej przepisy postępowania. W zasadniczej części nie dotyczą one zaskarżonej decyzji. Ze wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.