II GSK 1591/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. w Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. z dnia 14 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Rz 395/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. w Ł. na wystąpienie pokontrolne S. P. w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 395/15, odrzucił skargę C. N. i B. "Ż." Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. (skarżąca) na wystąpienie pokontrolne S. P. w J. z dnia [...] r. w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Sąd I instancji wskazał, iż wystąpienie pokontrolne S. J. z dnia [...] r. nie można uznać ani za decyzję, ani za postanowienie, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. z 2012 r. Dz.U. poz. 270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., ani też za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., które to muszą mieć przede wszystkim władczy charakter, aby mogły zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. Sąd I instancji wskazał również, iż w przedmiotowej sprawie toczy się już postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji. Od decyzji kończącej to postępowanie stronie będzie przysługiwało odwołanie a następnie, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, skarga do tut. Sądu. Natomiast samo wystąpienie pokontrolne nie może być, z przyczyn wskazanych powyżej, przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, gdyż kontrola tego rodzaju czynności nie należy do zakresu właściwości tego sądu. Skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie Sądu I instancji złożyła skarżąca zarzucając naruszenie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że wystąpienie pokontrolne z przeprowadzonej kontroli w zakresie wydatkowania dotacji oświatowych nakazujące skarżącej dokonanie określonych działań, nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, na którą przysługuje środek zaskarżenia i w konsekwencji odrzucenie skargi skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi w art. 174 p.p.s.a. Związanie to polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie wnosząca skargę kasacyjną nie kwestionowała, iż wystąpienie pokontrolne samo w sobie nie stanowi formalnego rozstrzygnięcia sprawy – w szczególności nie jest decyzją administracyjną, jak również nie stanowi władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej i nie służą od niego żadne zwyczajne środki odwoławcze. Wskazała natomiast, iż wystąpienie pokontrolne, skoro stwierdza ono uchybienia i wskazuje obowiązek ich usunięcia jest czynnością materialno – techniczną administracji publicznej dotyczącą stwierdzenia obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W związku z powyższym może ono podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią wskazanego w zarzucie kasacyjnym art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. o akcie lub czynności w rozumieniu powyższego artykułu, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W niniejszej sprawie wydane przez organ zalecenia pokontrolne nie rodzą żadnego obowiązku, jak również uprawnień dla podmiotu kontrolowanego, a jedynie dają temu podmiotowi możliwość zapłaty wskazanej w wezwaniu kwoty dotacji, na zasadzie dobrowolności. Stąd też wezwanie to nie może być uznane za czynność materialno – techniczną, podlegającą kontroli sądowoadministracyjnej. Samo zalecenie zawarte w wystąpieniu pokontrolnym nie mieści się bowiem we wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. rozstrzygnięciach, gdyż jak wcześniej zostało wskazane nie dotyczą bezpośrednio uprawnień ani obowiązków wnoszącej skargę kasacyjną wynikających z przepisu prawa. Podsumowując, skarga kasacyjna została oparta na nieusprawiedliwionych podstawach kasacyjnych. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.