IV SO/Wa 29/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi N. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu. N. B. w dniu 6 maja 2015 r. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. (nr [...]). Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że N. B. pozostaje w gospodarstwie domowym z małoletnią córką. Aktualnie nie otrzymuje świadczeń socjalnych dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Podstawowe utrzymanie zapewniają jej i córce znajomi, u których mieszka, a ponadto otrzymuje od nich środki pieniężne na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Wnioskodawczyni nie dysponuje oszczędnościami i wartościowymi przedmiotami. Stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca, pozostając wraz małoletnią córką na wyłącznym utrzymaniu znajomych, u których mieszka i od których otrzymuje środki pieniężne na zakup artykułów pierwszej potrzeby, nie może poczynić oszczędności bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Nie dysponując przy tym ani oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.