I SA/Sz 363/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 maja 2015 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A.W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia 2 stycznia 2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 4 listopada 2014 r., , którą odmówiono stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej za pobyt w Uzdrowisku w okresie od 25 sierpnia 2014 r. do 15 września 2014 r. w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia ww. decyzji Kolegium wynika, że Zobowiązany wniósł w dniu 11 września 2014 r. o zwrot niesłusznie pobranej opłaty uzdrowiskowej w wysokości [...] zł za pobyt w dniach od 25 sierpnia 2014 r. do 15 września 2014 r. w Uzdrowisku . Ww. decyzją z dnia 4 listopada 2014 r. Burmistrz odmówił Zobowiązanemu stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej, uznając, że zwolnienie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.) - zwanej dalej "u.p.o.l.", nie dotyczy szpitali uzdrowiskowych, jakim jest Uzdrowisko . Od ww. decyzji Organu I instancji Zobowiązany wniósł odwołanie do Kolegium, wskazując, że Uzdrowisko jest szpitalem w rozumieniu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., a tym samym pobyt w takim szpitalu podlega zwolnieniu od opłaty uzdrowiskowej. Zdaniem Zobowiązanego ustawodawca zdefiniował termin "szpital", który to występuje w nazwie zakładu leczniczego, w jakim kontynuował leczenie. Sumując, wskazał, że szpital jest szpitalem niezależnie od tego czy uzdrowiskowym czy innego rodzaju. W związku z tym – zgodnie z ustawą – opłata uzdrowiskowa nie powinna być pobierana. Po rozpoznaniu odwołania Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazało, że stanowisko Organu I instancji jest zgodne z przepisami prawa i stanem faktycznym. W jego ocenie Organ I instancji słusznie przyjął, że pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie "szpital uzdrowiskowy" nie wyczerpuje przesłanki zwolnienia z opłaty uzdrowiskowej unormowanej w art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Zdaniem Kolegium, przekonanie Odwołującego, że szpital uzdrowiskowy to też szpital jest błędne. Kolegium podkreśliło, że pojęcie "szpital" nie jest tożsame z pojęciem "szpital uzdrowiskowy". Obydwa te pojęcia mają inną treść, inne formy organizacyjne i prawne podstawy ustrojowe. Zgodnie z definicją wprowadzona w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej "szpital" oznacza przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, w którym podmiot ten wykonuje działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne. Natomiast szpital uzdrowiskowy jest jedną z form lecznictwa uzdrowiskowego nazwaną przez ustawodawcę "zakładem lecznictwa uzdrowiskowego", wymienioną w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Jak dalej wskazano, takim samym jak szpital uzdrowiskowy zakładem lecznictwa uzdrowiskowego jest sanatorium uzdrowiskowe, przychodnia uzdrowiskowa, zakład przyrodoleczniczy, szpital i sanatorium w podziemnych wyrobiskach górniczych. W zakładach lecznictwa uzdrowiskowego udzielane są stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne. Utożsamiany przez Stronę ze szpitalem zakład lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie "szpital uzdrowiskowy", jest zdefiniowany w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych w art. 2 pkt 10. Kolegium wymieniło również zadania należące do szpitala uzdrowiskowego, o których mowa w art. 8 ww. ustawy. Zdaniem Kolegium, z ww. przepisów jednoznacznie wynika, że "szpital uzdrowiskowy" to tylko jedna z form zakładu lecznictwa uzdrowiskowego. W zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego udzielane są świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne. Następnie zauważyło, że z księgi rejestrowej Uzdrowiska wynika, że szpitale uzdrowiskowe działające w strukturach tego Uzdrowiska udzielają "stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne". W ocenie Kolegium skoro nie udzielają świadczeń szpitalnych, pobyt w nich korzysta ze zwolnienia w opłacie uzdrowiskowej. Następnie, Kolegium przytaczając przepis art. 17 u.p.o.l., wskazało, że ustawodawca określił przesłanki wnoszenia opłaty uzdrowiskowej i zakres zwolnienia z niej oraz jednoznacznie unormował, że zwolniony z opłaty uzdrowiskowej i miejscowej jest pobyt w szpitalu, a nie w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, którego jedna z kategorii nazywana jest szpitalem uzdrowiskowym. Wskazano przy tym, że prawo podatkowe musi być odczytywane ściśle. Wszelka wykładnia rozszerzająca przepisów prawa podatkowego jest niedopuszczalna. Jeśli więc ustawodawca zwolnił z opłaty uzdrowiskowej osoby przebywające w szpitalu to oznacza dokładnie to, co jest w przepisie, czyli "szpital" a nie - zakład lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie "szpital uzdrowiskowy". Decydującego znaczenia należy przydać treści nazwy a nie samej nazwie. Obydwie wymienione jednostki różnią się od siebie rodzajem udzielanych świadczeń, a więc nie mogą być traktowane jednakowo tylko dlatego, że w nazwie jednej z nich pojawia się wyraz "szpital". Sumując Kolegium wskazało, że Strona była skierowana na leczenie uzdrowiskowe, które odbyła w Uzdrowisku działającym jako szpital uzdrowiskowy. Zdaniem Kolegium, nie jest to szpital w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej i nie obejmuje go zwolnienie z art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Strona była zobowiązana do wniesienia opłaty uzdrowiskowej zgodnie z art. 17 ust. 1a u.p.o.l., ponieważ pobyt na terenie gminy będącej gminą o statusie uzdrowiska, wiąże się z obowiązkiem wnoszenia takiej opłaty. Organ podatkowy I instancji słusznie odmówił stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Kolegium, Zobowiązany wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, w tym art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., przez mylne uznanie przez organ podatkowy I instancji, iż szpital uzdrowiskowy nie stanowi zakładu lecznictwa zamkniętego, 2) przepisów prawa materialnego, w tym art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.o.l., przez mylne uznanie przez organ podatkowy I instancji, iż szpital uzdrowiskowy nie stanowi przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego wykonującego "świadczenia szpitalne", 3) przepisów prawa materialnego, w tym art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. przez mylne uznanie przez organ podatkowy I instancji, że pobiera się opłatę uzdrowiskową od osób przebywających w szpitalach, pomimo, iż ustawodawca stwierdził w art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., iż nie pobiera się opłaty uzdrowiskowej "od osób przebywających w szpitalach", a w konsekwencji: 4) art. 72 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. - zwanej dalej "O.p.", przez mylne uznanie przez organ I instancji, iż pobrana od skarżącego kwota [...] zł tzw. opłaty uzdrowiskowej, nie stanowi nienależnie pobranej opłaty, pomimo, iż z zebranego materiału dowodowego, stanowiska doktryny oraz ustalonego orzecznictwa, wynika jednoznacznie, iż kwota [...] zł stanowi nienależnie zapłacony podatek lokalny. W uzasadnieniu skargi, oprócz argumentacji przytoczonej w odwołaniu, Skarżący wskazał, że stanowisko organów jest błędne, bowiem ustawodawca zdefiniował pojęcie "szpitala", który to człon występuje w nazwie zakładu leczniczego, w którym Skarżący kontynuował proces leczenia. Skoro więc szpital uzdrowiskowy jest tylko i wyłącznie odmianą szpitala rozumianego jako podmiot wykonujący działalność leczniczą, którego jednym z rodzajów jest świadczenie szpitalne, to uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji Kolegium stanowi nie tyle wykładnię prawa, co niedozwoloną prawnie nadinterpretację przepisów prawa, albowiem ustawodawca skonstruował zupełnie nowe terminy, nadając im swoiste znaczenie, które stanowią wykładnię autentyczną, pochodzącą od prawodawcy. W ocenie Skarżącego szpital - zgodnie z definicją autentyczną - jest szpitalem niezależnie od tego czy uzdrowiskowym czy też innego rodzaju. Wobec powyższego opłata uzdrowiskowa nie powinna być pobrana od Skarżącego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli legalności zaskarżonej decyzji co do zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i czy właściwie zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego. W ramach zatem swoich ustawowych kompetencji sąd bada, czy nie doszło do naruszenia przepisów postępowania lub niewłaściwej wykładni przepisu materialnoprawnego. W tym też kontekście, zgodnie z art. 135 P.p.s.a., sąd ma obowiązek zastosować wszelkie przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosując powyższe zasady, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 P.p.s.a.). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem, a zatem zaistniała podstawa do jej uchylenia. Istota sporu sprowadza się do wykładni terminu "szpital" na gruncie art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., zgodnie z którym opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się od osób przebywających w szpitalach. Bezspornym jest, że Skarżący otrzymał skierowanie do Uzdrowiska jako szpitala uzdrowiskowego na okres od 25 sierpnia 2014 r. do 15 września 2014 r. W aktach sprawy brak jednak udokumentowania pobytu Skarżącego w tym szpitalu w ww. okresie, której to okoliczności Kolegium nie kwestionuje. Kluczowe zatem znaczenie dla merytorycznego rozpoznania sprawy w świetle art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. ma ustalenie, czy Uzdrowisko posiadało status "szpitala" w okresie od 25 sierpnia 2014 r. do 15 września 2014 r. Strona skarżąca twierdzi, że Uzdrowisko jako szpital uzdrowiskowy, w którym przebywała, jest szpitalem w rozumieniu art. 2 ust.1 pkt 9 ustawy o działalności leczniczej i spełnia przesłanki art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Kolegium z kolei, przytaczając przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.) - zwanej dalej "ustawą o działalności leczniczej", wskazało, że nie jest to szpital w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej i nie obejmuje go zwolnienie z art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Istota sporu obejmuje zatem ustalenie czy zakres zwolnienia wynikający z ww. przepisu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l obejmuje osoby przebywające w "szpitalach uzdrowiskowych". Zwolnienie od opłaty uzdrowiskowej przewidziane w art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. jest zwolnieniem podmiotowym, a zatem należy zbadać, czy Uzdrowisko jest "szpitalem" w rozumieniu art. 17 ust.2 pkt 2 u.p.o.l. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie definiują terminu "szpital". Zgodnie z art. 17 ust. 1a u.p.o.l. od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach pobierana jest opłata uzdrowiskowa. Opłaty tej - w myśl art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. - nie pobiera się jednak m.in. od osób przebywających w "szpitalach". Jak wyżej wskazano, przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie zawierają legalnej definicji "szpitala". Jednakże odwołując się do przepisów ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, o której mowa w art. 17 ust. 1a u.p.o.l., wskazać należy, że taką definicję zawiera zaś ustawa o działalności leczniczej, zgodnie z którą pod określeniem "szpital" należy rozumieć przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, w którym podmiot ten wykonuje działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne (art. 2 ust. 1 pkt 9). Definicję tę należy przyjąć na gruncie prawa podatkowego, a ściślej w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy dla potrzeb rozumienia przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co jest zgodne z zasadami poprawnej legislacji przewidzianymi w ustawie z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasady techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908), w szczególności §§ 4 i 9. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wyrażonym w wyroku z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 921/12, że: "(...) prawo podatkowe stanowi jedną z gałęzi prawa i jako element całego systemu może czerpać posiłkowo z definicji i rozumienia pewnych instytucji znajdujących się w innych gałęziach tego systemu prawnego oczywiście pod warunkiem, że w ramach prawa podatkowego nie ma uregulowań o charakterze odrębnym i autonomicznym. W zakresie pojęcia "szpital" bezspornie takiej odrębnej podatkowej regulacji brak". Zdaniem Sądu, na gruncie stanu faktycznego występującego w rozpoznawanej sprawie nie można rozstrzygnąć niniejszej sprawy w oderwaniu od całego porządku prawnego obowiązującego w państwie prawa w myśl konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej oraz zasady praworządności (art. 2 i art. 7 Konstytucji RP), gdyż organy państwowe swoje działania opierają na prawie, które określa zarazem kompetencje tego organu i wyznacza granice jego działalności. Tymi przepisami, które mają pomocnicze znaczenie przy ocenie rozpoznawanej sprawy - w kontekście kluczowego w niniejszej sprawie przepisu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. - są przepisy ww. ustawy o działalności leczniczej, a wynika to z analizy przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach, ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą o lecznictwie uzdrowiskowym", które posiłkowo należy zastosować w celu wyjaśnienia terminu "zakład lecznictwa uzdrowiskowego" (taki bowiem jest przedmiotem sporu, tj. Uzdrowisko ), zgodnie bowiem z jej przepisem art. 15 "W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego mają zastosowanie przepisy ustawy o działalności leczniczej". Wskazać przy tym należy, że w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, "szpital uzdrowiskowy" (do którego skierowany został Skarżący) jest jednym z rodzajów zakładów lecznictwa uzdrowiskowego, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym "zakład lecznictwa uzdrowiskowego" oznacza przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej (własne podkreślenie), działające na obszarze uzdrowiska, utworzone w celu udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, w ramach kierunków leczniczych i przeciwskazań ustalonych dla danego uzdrowiska, w szczególności wykorzystujących warunki naturalne uzdrowiska przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Mając na uwadze cytowany wyżej przepis art. 15 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, że w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego mają zastosowanie przepisy ustawy o działalności leczniczej, nie budzi wątpliwości, że należy przywołać art. 8 ustawy o działalności leczniczej, który stanowi, że rodzajami działalności leczniczej są: 1) stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne i inne niż szpitalne: a) szpitalne, b) inne niż szpitalne; 2) ambulatoryjne świadczenia zdrowotne. Z kolei w myśl art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ilekroć w tej ustawie jest mowa o działalności leczniczej w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne bez bliższego określenia - rozumie się przez to działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne, jak i działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne. W świetle zatem wyżej przywołanych przepisów nie budzi wątpliwości, że "w szpitalu uzdrowiskowym", jako jednym z rodzajów "zakładu lecznictwa uzdrowiskowego" (w którym - zgodnie z ww. powołanym art. 8 ustawy o działalności leczniczej - wykonuje się działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej), wykonywana jest działalność lecznicza w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne i inne niż szpitalne, a tym samym zachodzi podstawa do uznania, że "szpital uzdrowiskowy" jako jeden z rodzajów szpitali w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, jest szpitalem w znaczeniu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., który w swoim zakresie zwolnienia podmiotowego nie wyłącza z obowiązku uiszczenia opłaty uzdrowiskowej osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych. Ustawodawca, nie rozróżniając i nie zawężając zakresu zwolnienia podmiotowego do "specjalistycznych szpitali" w celu korzystania z niego, nie wyłączył od tej opłaty osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że przepis art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. uprawnia osoby przebywające w szpitalach uzdrowiskowych do zwolnienia od pobierania opłaty uzdrowiskowej. Oznacza to, że osoba taka, by nabyć uprawnienie do takiego zwolnienia, musi jedynie wykazać się pobytem w takim szpitalu, czego w niniejszej sprawie organy obu instancji zaniechały. Również przeprowadzona przez Kolegium w zaskarżonej decyzji wykładnia art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. co do statusu Uzdrowisko nie została w żaden sposób udokumentowana właściwą dokumentacją rejestrową dotyczącą Uzdrowiska (do którego skierowany został Skarżący), uznając gołosłownie w istocie, że Uzdrowisko jest "szpitalem uzdrowiskowym". A zatem, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany jest uwzględnić powyższe wskazania, po uprzednim wyjaśnieniu wszystkich istniejących w niniejszej sprawie wątpliwości co do faktycznego pobytu Skarżącego w Uzdrowisku w okresie wskazanym w skierowaniu oraz co do jego statusu jako "szpitala uzdrowiskowego" w okresie pobytu Skarżącego i je udokumentować, stosownie do art. 187 § 1 O.p. Zwrócić także należy uwagę organom obu instancji, że w celu zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez wójtów, burmistrzów oraz prezydentów miast, Minister Finansów opublikował w Dzienniku Urzędowym w dniu 7 października 2014 r. pod poz. 38, Interpretację Ogólną Nr PL/LS/838/9/SIA/14/RD-88286 z dnia 3 października 2014 r w sprawie niepobierania opłaty uzdrowiskowej od osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium wobec stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i innych przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. O niewykonywaniu zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego w wysokości [...] zł orzeczono zaś na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., które obejmowały uiszczony wpis od skargi.