II SAB/Ke 35/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niepodjęcia czynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 15 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga M. M. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w związku z niepodjęciem przez ten organ czynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że na skarżonym organie spoczywa obowiązek czuwania - w trybie czynności opartych na postępowaniu egzekucyjnym w administracji – nad wykonalnością decyzji wydanych w jego sprawie i dotyczących równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej odrzucenie z uwagi, że spraw została już prawomocnie osądzona, bądź o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012.270 ze zm.), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika ze skargi oraz odpowiedzi na nią, przed wniesieniem skargi do Sądu M. M. nie zaskarżył bezczynności Komendanta Powiatowego Policji zażaleniem do organu II instancji którym, w niniejszej sprawie jest Komendant Wojewódzki Policji, a zatem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd dostrzega, że w dniu 22 lutego 2015 r., skarżący złożył pismo do Komendanta Wojewódzkiego Policji, z jego treści nie wynika jednak, że skarżący zarzuca organowi I instancji bezczynność w załatwieniu jego sprawy i domaga się od KWP zdyscyplinowania organu niższej instancji przez wyznaczenie mu konkretnego terminu do załatwienia tej sprawy poprzez podjęcie czynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pismo to zawiera jedynie polemikę ze stanowiskiem, jakie zajął organ I instancji w jego sprawie, z którego to stanowiska skarżący nie jest zadowolony, a zatem nie można uznać go za zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.