II OZ 442/15

II OZ 442 / 15 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2567/14 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przez K. B. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadu postanawia: oddalić zażalenie. II OZ 442/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia przez nią skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, ww. decyzję doręczono skarżącej w dniu 21 lipca 2014 r. Skarga na tę decyzję została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a następnie przekazana do organu w dniu 22 sierpnia 2014 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny sygn. akt IV SA/Wa 1913/14 odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. W dniu 2 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem organu skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak stwierdziła, postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 13 października 2014 r. zostało jej doręczone w dniu 27 października 2014 r. Skarżąca nie negowała uchybienia terminu, dlatego stwierdziła, że nie wniosła skargi kasacyjnej, a po upływie terminu do jej wniesienia wniosła ponownie skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. wraz z wnioskiem u przywrócenie terminu. Odrzucając powyższy wniosek o przywrócenie terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarga została złożona do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 2 grudnia 2014 r., podczas gdy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 20 sierpnia 2014 r. Zanim jednak Sąd przystąpił do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany był uwzględnić treść art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.). Wniosek jest zaś spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a. W przypadku odrzucenia skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu, jak stwierdził Sąd, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, bowiem od tej chwili skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu. Zawarta w postanowieniu o odrzuceniu skargi informacja (wiedza) o uchybieniu terminu, pochodząca od Sądu, jest wiedzą obiektywną, wywołującą określony skutek procesowy. Bezsporną wiedzę o tym, że termin do wniesienia skargi został uchybiony, skarżący uzyskuje dopiero po doręczeniu mu odpisu postanowienia odrzucającego skargę. Pozbawienie skarżącego prawa do sądu, a taki jest ostateczny skutek odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, może mieć miejsce jedynie w sytuacjach, w których bez żadnych wątpliwości skarżący prawo to utracił. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżąca uzyskała informację o uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. w dniu 27 października 2014 r., w którym doręczono jej postanowienie z dnia 13 października 2014 r. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 28 października 2014 r. i upłynął w dniu 3 listopada 2014 r. Nie można przyjąć, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął swój bieg dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi jest pierwszym rzeczywistym momentem, w którym skarżąca mogła się dowiedzieć o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a zarazem i momentem, w którym ustała przyczyna uchybienia tego terminu, wówczas bowiem skarżąca weszła w posiadanie obiektywnej wiedzy co do uchybienia terminu. Skarżąca złożyła wniosek w dniu 2 grudnia 2014 r., a zatem po terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 88 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła K. B., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie art. 87 i art. 88 P.p.s.a. przez błędne przyjęcie przez Sąd, że zostały spełnione wszystkie przewidziane w tym przepisie przesłanki, zarzucając skarżącej naruszenie przewidzianego w § 1 art. 87 P.p.s.a. terminu do złożenia tego wniosku, przy czym Sąd błędnie ustalił, że skarżąca nie negowała uchybienia terminu i z tego powodu nie złożyła stosownej skargi do NSA i w tej sytuacji termin ten winien być liczony od dnia doręczenia postanowienia odrzucającego skargę, a powyższe ustalenie stanowiło wyraz dowolnej oceny materiału zebranego w sprawie, a w szczególności okoliczności wskazanych przez skarżącą we wniosku z dnia 2 grudnia 2014 r. i w tych warunkach Sąd z naruszeniem art. 88 P.p.s.a. odrzucił ten wniosek. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 P.p.s.a., w tym dochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 tej ustawy). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo przyjął, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się, że złożona przez nią skarga została wniesiona po terminie, tj. wraz z doręczeniem jej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa, co jak przyznała sama skarżąca, nastąpiło w dniu 27 października 2014 r. Wbrew argumentacji zażalenia, bez znaczenia pozostawał fakt, iż postanowienie to było nieprawomocne i służyła od niego skarga kasacyjna. Istotne pozostaje jedynie ustalenie, że strona uzyskała obiektywną wiedzę, iż uchybiła temu terminowi i od tego momentu ustały przyczyny jego uchybienia. Kwestionowanie tego faktu mogło odbyć się przez wniesienie skargi kasacyjnej, ale wykazanie, że złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, czego skarżąca również nie kwestionowała, ale bez jej winy należało uprawdopodobnić w drodze wniosku o przywrócenie terminu złożonego w terminie 7 dni liczonych od dnia, w którym uzyskała stosowną wiedzę o tym fakcie. Tym samym, skoro postanowienie odrzucające skargę zostało stronie doręczone w dniu 27 października 2014 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 2 grudnia 2014 r., to jako spóźniony podlegał odrzuceniu. Czyniło to bezzasadnym zarzuty zażalenia naruszenia art. 87 § 1 i art. 88 P.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako bezzasadne.