II SA/Rz 593/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie bezprzedmiotowości sprzeciwu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę W dniu 14 maja 2015 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga na opisane w sentencji postanowienie, którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] (dalej: "PPIS [...]") z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]. Rozstrzygnięcia te podjęto na skutek sprzeciwu zgłoszonego przez A. sp. z o.o. (dalej: "Spółka") w dniu 18 listopada 2014 r., wniesionego w trybie art. 84c ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 672 z późn. zm.; dalej: "usdg"), w związku z kontrolą przeprowadzoną przez PPIS [...] w dniu 18 listopada 2014 r. w sklepie zlokalizowanym przy ul. [...] w Krośnie. W skardze Spółka zakwestionowała legalność przeprowadzonej kontroli i domaga się uchylenia obu wydanych w sprawie postanowień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Przedmiotem skargi uczyniono postanowienia wydane wskutek postępowania zainicjowanego wniesieniem przez Spółkę sprzeciwu w trybie art. 84c ust. 1 usdg. Zgodnie z ww. regulacją, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79 - 79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2 usdg, z zastrzeżeniem art. 84d usdg. Ostatnio wymieniony przepis stanowi zaś, że wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na przepisy art. 79 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 2 pkt 2 i art. 84a usdg. Mając na względzie powyższe należy wskazać, że ocena, czy zaskarżone postanowienia podlegają kontroli sądu administracyjnego, a zatem czy możliwe jest ich zaliczanie do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i ewentualnie pkt 4 Ppsa, została dokonana w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. II GPS 3/13. Zgodnie ze sformułowaną tezą, na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 usdg nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie mniej istotne są rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały, ponieważ poddano w niej analizie postępowanie prowadzone w trybie przepisów art. 84c usdg. Uznano, że samo nawiązanie do stosowania przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: Kpa), jak to ma miejsce w art. 84c ust. 16 usdg, nie pozwala przypisać temu postępowaniu charakteru postępowania administracyjnego. Przedmiot kontroli działalności gospodarczej nie odpowiada bowiem przedmiotowi postępowania administracyjnego określonego w art. 1 Kpa. Wobec tego, postępowanie prowadzone w trybie art. 84c usdg nie jest postępowaniem administracyjnym. Przeto, postanowienia wydane wskutek rozpoznania sprzeciwu nie są postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Postanowienia te nie rozstrzygają również bezpośrednio o konkretnych obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Dopiero wynik kontroli może stanowić podstawę do podejmowania władczych środków wobec działania podmiotu niezgodnego z wzorcem prawidłowego działania. Postanowienie podjęte na podstawie art. 84c ust. 9 lub 10 usdg wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienia organów inspekcji sanitarnej nie mogą zostać poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Żadne z nich nie zostało bowiem wydane w postępowaniu administracyjnym, lecz w postępowaniu kontrolnym. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, ponieważ sprawa zainicjowana skargą Spółki nie należy do właściwości sądu administracyjnego.